د پلار تاديب ته چا غوږ ونۀ نيولو
هوسا ښځې چې د څښاک غوښتنه کوي او هغه ګڼه ګوڼه چې په منظمو نذرانو بيت ئيل ته ګړندي ځي، دواړه تورنېږي. پنځه ځله د هغوی پلار يوه سختي يادوي — قحطي، وچکالي، آفت، وبا، ړنګېدل — او پنځه ځله هماغه بيا ويل: خو تاسې ما ته را ونه ګرځېدئ. نو د هغه د ليدو لپاره چمتو شئ.
4 1دا خبره واورئ، اے د بشن غواوو چې د سامريه په غر باندې يئ، تاسو چې په غريبانو ظلم کوئ، چې محتاجان کُچلئ، چې خپلو مالِکانو ته وايئ، ”مونږ ته د څښلو دپاره څۀ راوړئ!“ a a v1 ”د بشن غواوې“ د هغې زرخېزې علاقې قيمتي او ښې فربه څاروى وُو — دلته د سامريه د هغو ناز پروَرده، عيش پرستو ښځو دپاره يوه تېره اِشاره ده چې د غريبانو د کمائۍ په سر يې ژوند کولو.
2قادر پلار په خپل پاکوالى قسم خوړلے دے چې، ”هغه ورځې راروانې دى چې تاسو به په قُلابونو کش کړى، او ستاسو وروستى به د کب په قُلابونو کش کړى. b b v2 د اسوري لښکرو قيديان په زنځيرونو کښې بوتلل چې قُلابونه يا کړۍ به يې د پوزو يا زنې نه تېرې کړې وې — دا منظره يو ظالمانه او شرمناک جلاوطنى انځوروى. 3تاسو به د ديوال د سوريو نه ووځئ، هر يو سيده مخ ته، او تاسو به د حرمون په لور وغورزولے شئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
4”بيتاېل ته راشئ او بغاوت وکړئ؛ ګِلجال ته، او نور هم زيات بغاوت وکړئ! هره سحر خپلې قربانۍ راوړئ، هرو درو ورځو خپل عُشر. 5د شکر د نذرانې په طور خمير شوې ډوډۍ وسوزوئ، د خپلو رضاکارانه نذرانو اعلان وکړئ، په لوړ آواز يې جار کړئ — ځکه چې تاسو ته همدا کول خوښ دى، اے د اِسرائيل خلقو!“ قادر پلار فرمائى.
6”ما تاسو ته په هر ښار کښې تشې خېټې درکړې او د ډوډۍ کمے، په هر ځائ کښې، خو بيا هم تاسو ما ته رانۀ ګرځېدلئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
7”ما باران هم درنه بند کړو، کله چې د لو تر وخته لا درې مياشتې پاتې وې. زۀ به په يو ښار باران ورولو او د بل ښار نه به مې بند کړو؛ په يو پټى به باران ورېدلو، او کوم پټے چې بېبارانه وو هغه به وچېدلو. 8نو دوه درې ښارونه به بل ښار ته لړزان ورتلل د اوبو دپاره، خو د څښلو دپاره به بس اوبۀ نۀ موندل، خو بيا هم تاسو ما ته رانۀ ګرځېدلئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
9”ما تاسو په سوزاند او زنګ ووهلئ؛ ملخانو ستاسو ډېر باغونه او انګورستانونه وخوړل، ستاسو د انځر ونې او ستاسو د زيتون ونې، خو بيا هم تاسو ما ته رانۀ ګرځېدلئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
10”ما تاسو باندې يوه وبا راولېږله لکه څنګه چې په مِصر کښې وه؛ ما ستاسو ځوانان په تُوره ووژل او ستاسو آسونه مې بوتلل. ما ستاسو د لښکرګاه بدبوئ ستاسو پوزو ته پورته کړو، خو بيا هم تاسو ما ته رانۀ ګرځېدلئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
11”ما ستاسو ځينې داسې برباد کړئ لکه چې ما سدوم او عموره برباد کړل، او تاسو د اور نه د راايستل شوى لرګى په شان وئ، خو بيا هم تاسو ما ته رانۀ ګرځېدلئ،“ زمونږ پلار فرمائى.
12”نو ځکه همدا څۀ دى چې زۀ به تاسو سره وکړم، اے اِسرائيل؛ او ځکه چې زۀ به دا تاسو سره کوم، نو خپل پلار سره د مخامخ کېدو دپاره تيار شه، اے اِسرائيل!“
13ځکه هم هغه دے چې غرونه جوړوى او هوا پېدا کوى، چې انسان ته خپل خيالونه څرګندوى، چې سحر په تيارۀ بدلوى او د زمکې په لوړو ځايونو قدم ږدى — د آسمان د لښکرو پلار د هغۀ نوم دے.
