عاموس 4

4 ¹این کلام را بشنوید، ای گاوهای باشان که بر کوهِ سامره‌اید، ای که بر فقیران ستم می‌کنید، که نیازمندان را خُرد می‌سازید، که به سرورانِ خود می‌گویید: «برای ما نوشیدنی بیاورید!» ^a a v1 «گاوهای باشان» چارپایانِ ارزشمند و پرواریِ آن سرزمینِ حاصلخیز بودند — در اینجا تصویری تند برای زنانِ نازپرورده و خوش‌گذرانِ سامره که به‌بهای فقیران زندگی می‌کردند.

²پدرِ متعال به قدّوسیتِ خود سوگند خورده است: «روزهایی بر شما می‌آید که شما را با قلّاب‌ها خواهند کشید، و بازماندگانِ شما را با قلّاب‌های ماهیگیری. ^b b v2 لشکرهای آشور اسیران را با قلّاب‌ها یا حلقه‌هایی که در بینی یا فک فرو می‌کردند به زنجیر می‌کشیدند — این تصویر، تبعیدی بی‌رحمانه و خفت‌بار را نشان می‌دهد. ³از رخنه‌های دیوار بیرون خواهید رفت، هر یک راست پیش روی خود، و به‌سوی حَرمون افکنده خواهید شد،» پدر ما چنین می‌گوید.

⁴«به بیت‌ئیل بیایید و عصیان ورزید؛ به جِلجال، و بیشتر عصیان ورزید! قربانی‌های خود را هر بامداد بیاورید، و ده‌یک‌های خود را هر سه روز. ⁵نانِ خمیرمایه‌دار را به‌عنوان هدیهٔ شکرگزاری بسوزانید، هدایای داوطلبانهٔ خود را اعلام کنید، و آن‌ها را به‌آوازِ بلند ندا دهید — زیرا این همان است که دوست دارید انجام دهید، ای قومِ اسرائیل!» پدرِ متعال چنین می‌گوید.

⁶«در هر شهر شکم‌های خالی به شما دادم و در هر جا کمبودِ نان، با این حال به‌سوی من بازنگشتید،» پدر ما چنین می‌گوید.

⁷«همچنین باران را از شما بازداشتم، در حالی که هنوز سه ماه به فصلِ درو مانده بود. بر یک شهر باران می‌فرستادم و از شهری دیگر آن را بازمی‌داشتم؛ بر یک کشتزار باران می‌بارید، و کشتزارِ بی‌باران خشک می‌شد. ⁸پس دو یا سه شهر تلوتلوخوران به شهری دیگر می‌رفتند تا آب بیابند، اما به‌اندازهٔ کافی برای نوشیدن نمی‌یافتند، با این حال به‌سوی من بازنگشتید،» پدر ما چنین می‌گوید.

⁹«شما را به آفت و کپک زدم؛ ملخ باغ‌ها و تاکستان‌های بسیارِ شما را بلعید، درختان انجیرِ شما و درختان زیتونِ شما را، با این حال به‌سوی من بازنگشتید،» پدر ما چنین می‌گوید.

¹⁰«بلایی همچون بلای مصر بر شما فرستادم؛ جوانانِ شما را با شمشیر کشتم و اسبانِ شما را به‌غنیمت بردم. گندِ اردوگاهِ شما را به مشامِ شما رساندم، با این حال به‌سوی من بازنگشتید،» پدر ما چنین می‌گوید.

¹¹«برخی از شما را واژگون ساختم چنان‌که سُدوم و عَموره را واژگون ساختم، و شما همچون هیزمی بودید که از آتش ربوده شده باشد، با این حال به‌سوی من بازنگشتید،» پدر ما چنین می‌گوید.

¹²«پس این است آنچه با تو خواهم کرد، ای اسرائیل؛ و چون این را با تو خواهم کرد، آماده شو تا با پدرِ خود روبه‌رو شوی، ای اسرائیل!»

¹³زیرا اوست که کوه‌ها را می‌سازد و باد را می‌آفریند، که اندیشه‌های خود را بر آدمیان آشکار می‌کند، که سپیده‌دم را به تاریکی بدل می‌سازد و بر بلندی‌های زمین گام می‌نهد — پدرِ لشکرهای آسمان نامِ اوست.