ପିତାଙ୍କ ଶାସନ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ହୁଏ
ପାନୀୟ ଦାବି କରୁଥିବା ଆରାମପ୍ରିୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ସୁନ୍ଦର ସଜା ନୈବେଦ୍ୟ ନେଇ ବେଥେଲକୁ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଜନତା, ଉଭୟ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ପାଞ୍ଚ ଥର ସେମାନଙ୍କ ପିତା ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ କଷ୍ଟର ନାମ ନିଅନ୍ତି — ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ମରୁଡ଼ି, ଶସ୍ୟରୋଗ, ମହାମାରୀ, ବିନାଶ — ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଥର ସେହି ପଦ: ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋ' ପାଖକୁ ଫେରିଲ ନାହିଁ। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।
4 1ହେ ଶମରୀୟା ପର୍ବତରେ ଥିବା ବାଶନର ଗାଭୀଗଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଉପଦ୍ରବ କରୁଅଛ, ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ଦଳିତ କରୁଅଛ, ଆପଣା ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାନ ନିମନ୍ତେ କିଛି ଆଣ।” a a v1 “ବାଶନର ଗାଭୀଗଣ” ସେହି ଉର୍ବର ଅଞ୍ଚଳର ବହୁମୂଲ୍ୟ, ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ପଶୁ ଥିଲେ — ଏଠାରେ ଏହା ଶମରୀୟାର ଯେଉଁ ବିଳାସପ୍ରିୟ, ସ୍ଵେଚ୍ଛାଚାରୀ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ବଞ୍ଚୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚିତ୍ର।
2ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଆପଣା ପବିତ୍ରତାର ଶପଥ କରି କହିଅଛନ୍ତି, “ଦେଖ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି ଦିନ ଆସୁଅଛି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଙ୍କୁଶରେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ବନଶୀରେ ଟାଣି ନେଇଯିବେ। b b v2 ଅଶୂରୀୟ ସୈନ୍ୟମାନେ ବନ୍ଦୀମାନଙ୍କ ନାସିକା ବା ଚୋବାଣି ଦେଇ ଅଙ୍କୁଶ ବା କଡ଼ା ଲଗାଇ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଉଥିଲେ — ଏହି ଚିତ୍ର ଏକ ନିଷ୍ଠୁର, ଅପମାନଜନକ ନିର୍ବାସନ ଦେଖାଏ। 3ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସମ୍ମୁଖ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରାଚୀରର ଭଙ୍ଗସ୍ଥାନ ଦେଇ ବାହାରିଯିବ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେମାନେ ହର୍ମୋନ୍ ଆଡ଼କୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
4“ବେଥେଲ୍କୁ ଆସି ଅଧର୍ମ କର; ଗିଲ୍ଗଲ୍କୁ ଆସି ଆହୁରି ଅଧିକ ଅଧର୍ମ କର! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବଳି ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦଶମାଂଶ ପ୍ରତି ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଆଣ। 5ତାଡ଼ିଯୁକ୍ତ ରୁଟି ଧନ୍ୟବାଦାର୍ଥକ ବଳିରୂପେ ଦଗ୍ଧ କର, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍ଵେଚ୍ଛାଦତ୍ତ ନୈବେଦ୍ୟ ଘୋଷଣା କର, ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ତାହା ପ୍ରଚାର କର — କାରଣ ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକ, ଏହା କରିବାକୁ ହିଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭଲ ପାଅ!” ଏହା ସାର୍ବଭୌମ ପିତା କହନ୍ତି।
6“ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଗରରେ ଶୂନ୍ୟ ଉଦର ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ନର ଅଭାବ ଦେଲୁ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲ ନାହିଁ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
7“ଆହୁରି ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦନର ତିନି ମାସ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିବା ବେଳେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ବୃଷ୍ଟି ଅଟକାଇ ରଖିଲୁ। ଆମ୍ଭେ ଗୋଟିଏ ନଗର ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାଇଲୁ ଓ ଅନ୍ୟ ନଗର ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ଅଟକାଇଲୁ; ଗୋଟିଏ କ୍ଷେତ୍ର ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଆଉ ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ର ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ହେଲା ନାହିଁ, ତାହା ଶୁଷ୍କ ହୋଇଗଲା। 8ତହିଁରେ ଦୁଇ ତିନି ନଗରର ଲୋକମାନେ ଜଳ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ୟ ଏକ ନଗରକୁ ଟଳମଳ ହୋଇ ଗଲେ, ମାତ୍ର ଯଥେଷ୍ଟ ପାନ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲ ନାହିଁ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
9“ଆମ୍ଭେ ଶସ୍ୟର ଝଉଁଳା ଓ କମୁରାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲୁ; ପଙ୍ଗପାଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅନେକ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ଓ ଜୀତବୃକ୍ଷ ଗ୍ରାସ କଲା, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲ ନାହିଁ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
10“ଆମ୍ଭେ ମିସରର ମହାମାରୀ ତୁଲ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମହାମାରୀ ପଠାଇଲୁ; ଆମ୍ଭେ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲୁ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଶ୍ଵଗଣକୁ ହରଣ କରିନେଲୁ। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଛାଉଣିର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନାସାରନ୍ଧ୍ରକୁ ଉଠାଇଲୁ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲ ନାହିଁ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
11“ଆମ୍ଭେ ସଦୋମ ଓ ହମୋରାକୁ ଯେପରି ଉତ୍ପାଟନ କଲୁ, ସେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାରି କାହାରିକୁ ଉତ୍ପାଟନ କଲୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଗ୍ନିରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଥିବା କାଠଖଣ୍ଡ ତୁଲ୍ୟ ହେଲ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିଲ ନାହିଁ,” ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।
12“ଏଣୁ ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଏହିପରି କରିବା; ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଏହା କରିବା ହେତୁ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ!”
13କାରଣ ଯେ ପର୍ବତଗଣ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି ଓ ବାୟୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତି ଆପଣା ଚିନ୍ତା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯେ ଅରୁଣୋଦୟକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିଣତ କରନ୍ତି ଓ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀ ଉପରେ ଗମନ କରନ୍ତି, ସେ ହିଁ ଅଟନ୍ତି — ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ତାହାଙ୍କ ନାମ।
