Księga Amosa 4

4 ¹Słuchajcie tego słowa, wy, krowy Baszanu, które jesteście na górze Samarii, wy, które uciskacie biednych, które gnębicie ubogich, które mówicie do swoich panów: „Przynieście nam coś do picia!” ^a a v1 „Krowy Baszanu” to cenione, dobrze utuczone bydło tej żyznej krainy — tutaj dosadny obraz rozpieszczonych, folgujących sobie kobiet Samarii, które żyły kosztem biednych.

²Wszechwładny Ojciec przysiągł na swoją świętość: „Nadchodzą na was dni, gdy wywloką was hakami, a ostatnich z was — haczykami wędkarskimi. ^b b v2 Wojska asyryjskie prowadziły jeńców w łańcuchach, z hakami lub kółkami przeprowadzonymi przez nos albo szczękę — obraz ten ukazuje brutalne, upokarzające wygnanie. ³Wyjdziecie przez wyłomy w murze, każda prosto przed siebie, i zostaniecie wyrzucone ku Harmonowi” — oznajmia nasz Ojciec.

⁴„Przyjdźcie do Betel i buntujcie się; do Gilgal — i buntujcie się jeszcze bardziej! Przynoście swoje ofiary każdego ranka, swoje dziesięciny co trzy dni. ⁵Spalajcie chleb kwaszony jako ofiarę dziękczynną, ogłaszajcie swoje ofiary dobrowolne, obwieszczajcie je głośno — bo to właśnie lubicie czynić, ludu Izraela!” — oznajmia Wszechwładny Ojciec.

⁶„Dałem wam puste żołądki w każdym mieście i brak chleba w każdym miejscu, a jednak nie nawróciliście się do mnie” — oznajmia nasz Ojciec.

⁷„Wstrzymałem też od was deszcz, gdy do żniw zostawały jeszcze trzy miesiące. Na jedno miasto spuszczałem deszcz, a od innego go wstrzymywałem; jedno pole było skrapiane deszczem, a pole, na które deszcz nie padał, usychało. ⁸Tak więc dwa albo trzy miasta chwiejnie wędrowały do innego miasta po wodę, lecz nie miały dość, aby się napić, a jednak nie nawróciliście się do mnie” — oznajmia nasz Ojciec.

⁹„Poraziłem was zarazą i rdzą; szarańcza pożarła wasze liczne ogrody i winnice, wasze drzewa figowe i wasze drzewa oliwne, a jednak nie nawróciliście się do mnie” — oznajmia nasz Ojciec.

¹⁰„Zesłałem na was zarazę jak tę w Egipcie; zabiłem waszych młodzieńców mieczem i uprowadziłem wasze konie. Sprawiłem, że smród waszego obozu wzniósł się do waszych nozdrzy, a jednak nie nawróciliście się do mnie” — oznajmia nasz Ojciec.

¹¹„Zniszczyłem niektórych z was, jak zniszczyłem Sodomę i Gomorę, i byliście jak głownia wyrwana z ognia, a jednak nie nawróciliście się do mnie” — oznajmia nasz Ojciec.

¹²„Dlatego oto, co ci uczynię, Izraelu; a ponieważ to tobie uczynię, przygotuj się na spotkanie ze swoim Ojcem, Izraelu!”

¹³Bo oto ten, który kształtuje góry i stwarza wiatr, który objawia człowiekowi swoje myśli, który zmienia świt w ciemność i stąpa po wyżynach ziemi — Ojciec zastępów niebieskich to jego imię.