ኣቦ ንዝተበተኑ ውሉዱ ናብ ዓዶም የኣኻኽቦም

እቲ ህዝቢ ጓሶቶምን ጣዖታት ገዛኦምን ዋላ ሓንቲ ስለ ዘይህብዎም፥ ከም ኣባጊዕ ዀለል ይብሉ። ኣቦና ቍጥዓኡ ኣብ ልዕሊ እቶም ጓሶት ከም ዝነድድ ይዛረብ፤ ነቶም ዝተበተኑ ውሉዱ ከፅውዖም እዩ፥ ካብ ግብፅን ኣሶርን ናብ ዓዶም ክመልሶም፥ ክምልሰሎም ድማ እዩ፥ ኣቦኦም እዩ እሞ።

ምዕራፍ 10።

ኣብ ጊዜ ዝናም ፅድያ ካብ ኣቦና ዝናም ለምኑ፤ ኣቦና እቲ ደመና ህቦብላ ዝገብር እዩ፤ ንሱ ዝናም ይህቦም፥ ንነፍሲ ወከፍ ድማ ልምዒ ግራት ይህብ።

እቶም ጣዖታት ገዛ ከንቱ ይዛረቡ፥ እቶም ጠንቈልቲ ኸዓ ሓሰት ይርእዩ እዮም፤ ናይ ሓሰት ሕልሚ ይነግሩ፥ ከንቱ ምፅንናዕ ድማ ይህቡ። ስለዙይ እቲ ህዝቢ ኸም ኣባጊዕ ዀለል ይብል፤ ጓሳ የብሎምን እሞ ተጨኒቖም ኣለዉ።

“ቍጥዓይ ኣብ ልዕሊ እቶም ጓሶት ነደደ፥ ነቶም መራሕቲ መጓሰ ድማ ክቐፅዖም እየ፤ ኣቦ ሰራዊት ሰማይ ንመጓሰኡ ንቤት ይሁዳ ተመልኪትዎም እዩ እሞ፥ ኣብ ውግእ ከም ክቡር ፈረሱ ክገብሮም እዩ። ካብኡ እምነ ኵርናዕ ክወፅእ፥ ካብኡ ሽኻል ድንኳን፥ ካብኡ ቀስቲ ውግእ፥ ካብኡ ድማ ኵሉ ገዛኢ ብሓንሳእ ክወፅእ እዩ። ^a ብሓንሳእ ከም ሓያላት ጀጋኑ ኾይኖም፥ ኣብ ውግእ ጭቃ መንገዲ ክረግፁ እዮም። ኣቦና ምሳታቶም እዩ እሞ ክዋግኡ እዮም፥ እቶም ፈረሰኛታት ድማ ክሓፍሩ እዮም።

“ንቤት ይሁዳ ከበርትዖም እየ፥ ንቤት ዮሴፍ ድማ ከድሕኖም እየ። ልበይ ራህሪሀሎም እዩ እሞ ናብ ዓዶም ክመልሶም እየ፥ ከምቲ ከቶ ዘይነዓቕክዎም ኮይኖም ክኾኑ እዮም፤ ኣቦኦም እየ እሞ ክምልሰሎም እየ። ሽዑ ኤፍሬም ከም ሓያል ጅግና ክኸውን እዩ፥ ልቦም ድማ ከም ብወይኒ ክሕጐስ እዩ። ደቆም ርእዮም ክሕጐሱ እዮም፤ ልቦም ብኣቦና ዕልል ክብል እዩ። ‘ክፅውዖም ድማ ከኣኻኽቦም እየ፥ ተቤዚየዮም እየ እሞ፥ ከምቲ ቀደም ዝነበርዎ ክበዝሑ እዮም። ኣብ ማእኸል ህዝብታት እኳ እንተ በተንክዎም፥ ኣብ ርሑቕ ሃገር ክዝክሩኒ እዮም፤ ምስ ደቆም ኮይኖም ብህይወት ክነብሩ እዮም፥ ክምለሱ ድማ እዮም። ካብ ምድሪ ግብፂ ክመልሶም እየ፥ ካብ ኣሶር ድማ ከኣኻኽቦም እየ፤ ናብ ምድሪ ገለዓድን ሊባኖስን ከምፅኦም እየ፥ ክሳዕ ስፍራ ዝፀቦም። ባሕሪ መከራ ክሓልፉ እዮም፤ ንማዕበል ባሕሪ ክወቕዖ እዩ፥ ኵሉ መዓሙቝ ሩባ ድማ ክነፅፍ እዩ። ትዕቢት ኣሶር ክዋረድ እዩ፥ በትሪ ግብፂ ድማ ክሓልፍ እዩ።’ ብኣይ ከበርትዖም እየ፥ ብስመይ ድማ ክመላለሱ እዮም፥ ይብል ኣቦና።”