Księga Zachariasza 10

10 ¹Proście naszego Ojca o deszcz w porze deszczów wiosennych — naszego Ojca, który tworzy chmury burzowe; daje im strugi deszczu, każdemu zieleń na polu.

²Bo domowe bożki mówią marność, a wróżbici widzą kłamstwo; opowiadają fałszywe sny i dają puste pocieszenie. Dlatego lud błąka się jak owce; są uciśnieni, bo nie ma pasterza.

³„Mój gniew płonie przeciwko pasterzom i ukarzę przywódców trzody; bo Ojciec niebieskich zastępów nawiedził swoją trzodę, dom Judy, i uczyni ich podobnymi do swego wspaniałego konia w bitwie. ⁴Z niego wyjdzie kamień węgielny, z niego kołek namiotowy, z niego łuk bojowy, z niego każdy władca razem. ^a a v4 Kamień węgielny, kołek namiotowy, na którym wisi cały ciężar, władca, który pochodzi z Judy — Nowy Testament nazywa go Jezusem, na którym nasz Ojciec buduje swój lud. ⁵Razem będą jak potężni wojownicy, depczący błoto ulic w bitwie. Będą walczyć, bo nasz Ojciec jest z nimi, i jeźdźcy na koniach zostaną okryci hańbą.

⁶„Wzmocnię dom Judy i wybawię dom Józefa. Sprowadzę ich do domu, bo moje serce lgnie do nich, i będą, jakbym ich nigdy nie odrzucił; bo jestem ich Ojcem i odpowiem im. ⁷Wtedy Efraim będzie jak potężny wojownik, a ich serca rozweselą się jak od wina. Ich dzieci zobaczą to i ucieszą się; ich serca rozradują się w naszym Ojcu. ⁸«Zagwiżdżę na nich i zgromadzę ich, bo ich odkupiłem, i będą tak liczni, jak niegdyś byli. ⁹Choć rozproszę ich między narodami, w dalekich krainach będą mnie pamiętać; będą żyć razem ze swoimi dziećmi i powrócą. ¹⁰Sprowadzę ich do domu z ziemi egipskiej i zgromadzę ich z Asyrii; przyprowadzę ich do ziemi Gilead i Libanu, aż zabraknie dla nich miejsca. ¹¹Przejdą przez morze udręki; on uderzy fale morza, i wyschną wszystkie głębiny Nilu. Pycha Asyrii zostanie poniżona, a berło Egiptu przeminie.» ¹²Umocnię ich w sobie, a w moim imieniu będą chodzić — mówi nasz Ojciec.”