زکریا 10

10 ¹باران را در موسم بارانهای بهاری از پدر ما بخواهید— از پدر ما که ابرهای توفنده را می‌سازد؛ او به آنان رگبارهای باران می‌بخشد، و به هر کس سبزهٔ کشتزار را.

²زیرا بتهای خانگی بطالت می‌گویند، و فالگیران دروغ می‌بینند؛ خوابهای دروغین بازمی‌گویند و تسلی بیهوده می‌دهند. پس قوم چون گوسفندان سرگردانند؛ ستمدیده‌اند زیرا شبانی نیست.

³«خشم من بر شبانان افروخته است، و رهبران گله را مجازات خواهم کرد؛ زیرا پدرِ لشکرهای آسمان از گلهٔ خود، خاندان یهودا، دیدن کرده است، و آنان را در نبرد چون اسبِ باشکوهِ خود خواهد ساخت. ⁴از او سنگِ زاویه بیرون خواهد آمد، از او میخِ خیمه، از او کمانِ جنگ، از او هر حاکم با هم. ^a a v4 سنگِ زاویه، میخِ خیمه‌ای که هر باری بر آن آویخته است، حاکمی که از یهودا می‌آید—عهد جدید او را عیسی می‌نامد، همان که پدر ما قوم خود را بر او بنا می‌کند. ⁵آنان با هم چون دلاورانِ نیرومند خواهند بود، که در نبرد گِلِ کوچه‌ها را لگدمال می‌کنند. آنان خواهند جنگید، زیرا پدر ما با ایشان است، و سوارانِ اسبان شرمسار خواهند شد.

⁶«خاندان یهودا را نیرومند خواهم ساخت، و خاندان یوسف را نجات خواهم داد. آنان را به خانه بازخواهم آورد، زیرا دلم برای ایشان می‌تپد، و چنان خواهند بود که گویی هرگز آنان را طرد نکرده بودم؛ زیرا من پدر ایشانم، و آنان را اجابت خواهم کرد. ⁷آنگاه افرایم چون دلاوری نیرومند خواهد بود، و دلهایشان همچون از شراب شادمان خواهد شد. فرزندانشان آن را خواهند دید و شادی خواهند کرد؛ دلهایشان در پدر ما وجد خواهد کرد. ⁸برای ایشان سوت خواهم زد و آنان را گرد خواهم آورد، زیرا ایشان را فدیه داده‌ام، و آنان چنان بسیار خواهند شد که زمانی بودند. ⁹هرچند آنان را در میان قومها بپراکنم، در سرزمینهای دوردست مرا به یاد خواهند آورد؛ آنان با فرزندانشان زنده خواهند ماند، و بازخواهند گشت. ¹⁰آنان را از سرزمین مصر به خانه بازخواهم آورد و از آشور گردشان خواهم آورد؛ آنان را به سرزمین جِلعاد و لبنان خواهم آورد، تا آنکه دیگر جایی برای ایشان نماند. ¹¹آنان از دریای تنگی خواهند گذشت؛ او امواج دریا را فروخواهد کوبید، و همهٔ ژرفاهای نیل خشک خواهد شد. غرور آشور به زیر کشیده خواهد شد، و عصای سلطنت مصر از میان خواهد رفت.» ¹²«آنان را در خود نیرومند خواهم ساخت، و در نام من راه خواهند رفت، پدر ما چنین می‌فرماید.»