زکریا 9

9 ¹وحی: کلامِ پدر ما بر ضدِّ سرزمینِ حَدراخ است، و دمشق جایگاهِ آرامِ آن است—زیرا چشمانِ آدمیان و همهٔ قبایلِ اسرائیل به‌سوی پدر ما است، ²و نیز بر ضدِّ حَمات که هم‌مرزِ آن است، و بر ضدِّ صور و صیدون، هرچند بسیار حکیم‌اند. ³صور برای خود قلعه‌ای ساخت و نقره را چون غبار انباشت، و طلای ناب را چون گِلِ کوچه‌ها. ⁴اما بنگر—پدرِ متعال او را از دارایی‌اش محروم خواهد ساخت و قدرتش را بر دریا فرو خواهد کوبید، و او طعمهٔ آتش خواهد شد. ⁵اَشقِلون این را خواهد دید و خواهد ترسید؛ غَزَّه نیز از درد به خود خواهد پیچید، و عِقرون، زیرا امیدش پژمرده می‌شود. پادشاه از غَزَّه نابود خواهد شد، و اَشقِلون مسکون نخواهد ماند.

⁶«قومی دورگه در اَشدود ساکن خواهند شد، و غرورِ فلسطینیان را منقطع خواهم ساخت. ⁷خون را از دهانش و کراهت‌هایش را از میانِ دندان‌هایش برخواهم گرفت؛ آن نیز برای پدر ما بازمانده‌ای خواهد بود، و همچون طایفه‌ای در یهودا خواهد شد، و عِقرون همچون یبوسیان. ⁸آنگاه همچون نگهبان نزدِ خانهٔ خود اردو خواهم زد، تا کسی از این‌سو و آن‌سو نگذرد؛ دیگر هیچ ستمگری بر ایشان تاخت نخواهد آورد، زیرا اکنون با چشمانِ خود می‌نگرم.»

پادشاهِ تو می‌آید

⁹ای دخترِ صَهیون، بسیار شادی کن! ای دخترِ اورشلیم، بانگ برآور! بنگر—پادشاهت نزدِ تو می‌آید؛ عادل و پیروزمند است او، فروتن و سوار بر الاغ، بر کره‌ای، بچّهٔ الاغ. ^a a v9 پادشاهِ ملایمی که سوار بر الاغ می‌آید عیسی است، که دقیقاً به همین شیوه به اورشلیم درآمد — متّی ۲۱:۵؛ یوحنا ۱۲:۱۵. ¹⁰ارابه را از اِفرایم و اسبِ جنگی را از اورشلیم منقطع خواهم ساخت، و کمانِ جنگ منقطع خواهد شد؛ و او با قوم‌ها به صلح سخن خواهد گفت. فرمانروایی‌اش از دریا تا دریا خواهد رسید، و از آن رود تا کرانه‌های زمین. ^b b v10 «آن رود» به فُرات اشاره دارد، رودِ مرزیِ بزرگِ خاورِ نزدیکِ باستان.

¹¹«و امّا تو نیز، به‌سببِ خونِ عهدِ من با تو، اسیرانت را از چاهِ بی‌آب آزاد خواهم کرد. ¹²ای اسیرانِ امید، به دژِ خود بازگردید؛ امروز اعلام می‌کنم که دوچندان به شما باز خواهم گرداند. ¹³زیرا یهودا را چون کمانِ خود خم کرده‌ام و اِفرایم را چون تیر بر آن نهاده‌ام. ای صَهیون، پسرانت را برخواهم انگیخت، بر ضدِّ پسرانت، ای یونان، و تو را همچون شمشیرِ جنگاوری خواهم ساخت.»

¹⁴آنگاه پدر ما بر فرازِ ایشان ظاهر خواهد شد، و تیرش چون آذرخش بیرون خواهد جست؛ پدرِ متعال کَرِنا را به صدا درخواهد آورد و در گردبادهای جنوب پیش خواهد رفت. ¹⁵پدرِ لشکرهای آسمان از ایشان حمایت خواهد کرد، و آنان سنگ‌های فلاخن را خواهند بلعید و پایمال خواهند کرد؛ خواهند نوشید و چون از شراب غریو خواهند کشید، و همچون جام پُر خواهند شد، و چون گوشه‌های مذبح آغشته خواهند گشت. ¹⁶در آن روز پدرِ ایشان آنان را نجات خواهد داد، همچون گلّهٔ قومِ خویش؛ زیرا چون جواهرِ تاج بر سرزمینِ او خواهند درخشید. ¹⁷نیکویی‌اش چه عظیم است، و زیبایی‌اش چه بزرگ! غلّه جوانان را شکوفا خواهد ساخت، و شرابِ تازه دختران را.