پلار خپل تيت و پرک شوى بچى بيرته کور ته راغونډوى
خلک د پسونو په څېر سرګردانه دي ځکه چې شپانه او د کور بتان يې هېڅ نه ورکوي. زموږ پلار وايي چې د هغو شپنو پر ضد يې قهر بلېږي؛ هغه به خپلو تيت شوو اولادونو ته شپېلۍ ووهي، له مصر او اسوره به يې کور ته راولي، او ځواب به يې ورکړي، ځکه چې هغه د هغوی پلار دی.
10 1د بهارنيو بارانونو په موسم کښې زمونږ پلار نه باران وغواړئ — هغه پلار چې طوفانى ورېځې پېدا کوى؛ هغه به دوئ ته د باران لښتې ورکوى، او هر چا ته به د پټى شنه زرغونه ورکړى.
2ځکه چې د کور بتان بوخه خبرې کوى، او غيب ويونکى دروغ وينى؛ هغوئ دروغجن خوبونه بيانوى او بېفائدې تسلى ورکوى. نو خلق د ګډو په شان ګرځى؛ دوئ پرېشانه دى ځکه چې هيڅ شپون نشته.
3”زما غضب د شپنو په خلاف بليږى، او زۀ به د رمې مشرانو ته سزا ورکړم؛ ځکه چې د آسمان د لښکرو پلار خپلې رمې، د يهوداه کور ته پاملرنه وکړه، او هغه به دوئ په جنګ کښې د خپل شانداره آس په شان جوړ کړى. 4د هغۀ نه به د کونج ډبره راشى، د هغۀ نه د خېمې مېخ، د هغۀ نه د جنګ لينده، د هغۀ نه به هر حاکم يوځائ راشى. a a v4 د کونج ډبره، هغه د خېمې مېخ چې هر وزن پرې ځوړند وى، او هغه حاکم چې د يهوداه نه راځى — نوے عهد نامه هغه د عيسىٰ په نوم يادوى، هغه چې زمونږ پلار پرې خپل خلق جوړوى. 5دوئ به يوځائ د زورور جنګيالو په شان وى، چې په جنګ کښې د کوڅو خټې خپلو پښو لاندې کوى. دوئ به جنګ کوى، ځکه چې زمونږ پلار ورسره دے، او په آسونو باندې سواره به شرمنده شى.
6”زۀ به د يهوداه کور مضبوط کړم، او زۀ به د يوسف کور خلاص کړم. زۀ به دوئ کور ته راولم، ځکه چې زما زړۀ پرې سوزى، او دوئ به داسې وى لکه چې ما هيڅکله رد کړى نۀ وى؛ ځکه چې زۀ د دوئ پلار يم، او زۀ به دوئ ته جواب ورکړم. 7نو اِفرائيم به د زورور جنګيالى په شان وى، او د دوئ زړونه به داسې خوشحاله وى لکه د شرابو نه. د دوئ بچى به دا وينى او خوشحالى وکړى؛ د دوئ زړونه به په زمونږ پلار باندې خوشحالى کوى. 8’زۀ به دوئ ته شپېلۍ وهم او دوئ به راغونډ کړم، ځکه چې ما دوئ خلاص کړى دى، او دوئ به دومره ګڼ شى لکه چې پخوا وُو. 9کۀ څۀ هم زۀ دوئ په قومونو کښې تيت و پرک کړم، خو په لرو ملکونو کښې به دوئ ما يادوى؛ دوئ به ژوند کوى، د خپلو بچو سره يوځائ، او دوئ به بيا راستانه شى. 10زۀ به دوئ د مصر د ملک نه کور ته راولم او د اسور نه به يې راغونډ کړم؛ زۀ به دوئ د جلعاد او لبنان ملک ته راولم، ترڅو چې د دوئ دپاره نور ځائ پاتې نۀ شى. 11دوئ به د مصيبت د سمندر نه تېر شى؛ هغه به د سمندر څپې ووهى، او د نيل ټولې ژورې به وچې شى. د اسور غرور به ټيټ کړے شى، او د مصر بادشاهى عصا به ختمه شى.‘ 12زۀ به دوئ په ما کښې مضبوط کړم، او دوئ به زما په نوم باندې ګرځى، زمونږ پلار فرمائى.“
