Lumampah Kalawan Wijaksana, Neneda Kalawan Satia

Paulus ménta didoakeun sangkan Rama urang mukakeun panto pikeun béja éta sanajan manéhna keur dirante, ngajurung sangkan omongan ka jalma luar marahmay sarta dibéré uyah, tuluy nyebut sobat-sobatna hiji-hiji — Tikikus, Onesimus, Epafras anu getol ngadoakeun maranéhna, Lukas, Markus.

Pasal 4.

Juragan-juragan, bere badega-badega maraneh naon nu bener jeung adil—maraneh oge boga Juragan di sawarga.

Masing suhud dina paneneda, tetep waspada dibarengan ku rasa sukur. Pangnedakeun oge ka kami, supaya Rama urang muka panto pikeun kami bisa nepikeun warta, pikeun ngumumkeun misteri Kristus, nu matak kami oge dirante, supaya bisa nerangkeun eta kalawan tetela, sakumaha mistina kami nyarita.

Lumampah kalawan wijaksana ka jalma-jalma luar, pake sabisa-bisa unggal kasempetan. Sing tetep nyarita kalawan asih, dibumbonan ku uyah, nyaho kumaha carana ngajawab unggal jalma. ^a

Baraya Sakancah Gawe nu Dipikaasih

Tikikus, dulur urang nu dipikaasih, abdi nu satia, jeung baraya sakancah gawe dina Gusti, bakal nyaritakeun sagala hal ngeunaan kami ka maraneh. Manehna ku kami diutus ka maraneh pikeun maksud ieu: supaya maraneh nyaho kaayaan kami, jeung supaya manehna nguatkeun hate maraneh, bareng jeung Onesimus, dulur nu satia tur dipikaasih, salah saurang ti maraneh. Maranehna bakal nyaritakeun sagala hal nu aya di dieu.

Aristarkus, batur kami sapanjara, jeung Markus, misan Barnabas, ngirim salam ka maraneh—maraneh geus narima pituduh ngeunaan manehna: tarimakeun manehna lamun datang ka maraneh, jeung Yesus, nu disebut Yustus—ngan maranehna hungkul urang Yahudi di antara batur-batur kami sakancah gawe pikeun Karajaan Rama urang; maranehna geus nglilipur kami.

Epapras, salah saurang ti maraneh, abdi Kristus Yesus, ngirim salam ka maraneh, satia terus-terusan bebeakan tanaga dina paneneda pikeun maraneh, supaya maraneh bisa ngadeg sampurna tur yakin pinuh dina sagala perkara nu dikersakeun ku Rama urang. Kami bisa mastikeun yen manehna geus digawe satekah polah pikeun maraneh, pikeun nu araya di Laodikea, jeung di Hierapolis. Lukas, tabib nu dipikaasih, ngirim salam ka maraneh, kitu deui Demas.

Pangnepikeun salam ka dulur-dulur di Laodikea, jeung ka Nimpa katut jamaah nu aya di imahna. Sanggeus surat ieu dibaca di maraneh, kudu dibacakeun deui di jamaah Laodikea, jeung baca oge surat nu ti Laodikea. Jeung bejakeun ka Arkipus, “Sing tetep neuleuman tugas palayanan nu geus katarima ku anjeun dina Gusti.”

Kami, Paulus, nulis salam ieu ku leungeun kami sorangan. Sing inget kana rante kami. Mugi sih kurnia nyarengan ka maraneh.