Sih Kurnia jeung Karahayuan pikeun Tesalonika

Pangdeudeul Paulus anu haneut ka hiji jamaah anu masih anyar, sarta pangajaranana ngeunaan sumpingna deui Gusti.

Pasal 1.

Ti Paulus, Silas, jeung Timoteus, pikeun jamaah di Tesalonika anu aya di jero Rama urang sareng Gusti Yesus Kristus: mugi aranjeun kenging sih kurnia sareng karahayuan.

Kami teu weleh muji sukur ka Rama pikeun aranjeun sadayana, bari nyebat-nyebat aranjeun dina paneda kami.

Muji Sukur ku Iman jeung Kaasih Maranehna

Kami teu petot-petot ngemutan di payuneun Rama urang kana pagawean aranjeun anu dilantarankeun ku iman, kana kacapean aranjeun anu dibangkitkeun ku kaasih, jeung kana kasabaran aranjeun anu dibangkitkeun ku pangharepan ka Gusti urang Yesus Kristus. Sabab kami terang, dulur-dulur anu dipikaasih ku Rama urang, yen aranjeun teh ku Mantenna parantos dipilih, sabab Injil anu diwawarkeun ku kami teh datang ka aranjeun lain bae ku ucapan, tapi oge ku kakuatan, ku Roh Suci, jeung ku pangyakin anu sampurna. Aranjeun terang kumaha kalakuan kami sawaktu aya di tengah-tengah aranjeun, demi karahayuan aranjeun. Aranjeun geus nurutan kami jeung Gusti, narima eta pangandika di tengah-tengah kasangsaraan anu hebat, kalawan kabungahan ti Roh Suci, nepi ka aranjeun jadi tuladan pikeun sakabeh anu palercaya di Makedonia jeung Akhaya. Sabab pangandika Gusti teh geus ngumandang ti aranjeun—lain bae di Makedonia jeung Akhaya, tapi iman aranjeun ka Rama urang geus nerekab ka mana-mana—nepi ka kami teu perlu nyarita nanaon deui. Sabab maranehna sorangan nyaritakeun hal kami, kumaha kami ditarima di aranjeun, sarta kumaha aranjeun geus tarobat ka Rama urang, ninggalkeun brahala-brahala, pikeun ngabakti ka Rama anu jumeneng jeung anu sajati, sarta pikeun ngantos-ngantos Putra-Na ti sawarga, anu ku Rama urang parantos digugahkeun tina pupus—nya eta Yesus, anu nyalametkeun urang tina bebendu anu bakal datang. ^a