Genade en Vrede aan Tessalonika

Paulus se hartlike bemoediging aan ’n jong kerk, en sy onderrig oor die wederkoms van die Here.

Hoofstuk 1.

Paulus, Silas en Timoteus, aan die gemeente van die Tessalonisense in ons Vader en die Here Jesus Christus: genade vir julle en vrede.

Ons dank ons Vader altyd vir julle almal en noem julle in ons gebede.

Dankbaar vir Hulle Geloof en Liefde

Ons onthou gedurig voor ons Vader julle werk wat uit die geloof voortkom, julle arbeid wat deur die liefde aangespoor word, en julle volharding wat deur die hoop op ons Here Jesus Christus geïnspireer word. Want ons weet, broers en susters wat deur ons Vader liefgehê word, dat hy julle uitgekies het, omdat ons evangelie nie net met woorde na julle gekom het nie, maar ook met krag, die Heilige Gees en volle oortuiging. Julle weet hoe ons ter wille van julle onder julle was. Julle het ons en die Here nagevolg deur die boodskap te midde van groot lyding te ontvang, met blydskap wat van die Heilige Gees kom, sodat julle ’n voorbeeld geword het vir al die gelowiges in Masedonië en Agaje. Want die woord van die Here het van julle af weerklink—nie net in Masedonië en Agaje nie, maar julle geloof in ons Vader het oral deurgedring—sodat ons niks hoef te sê nie. Want hulle self vertel van ons hoe ons by julle ontvang is, en hoe julle julle van die afgode tot ons Vader bekeer het om die lewende en ware Vader te dien, en om sy Seun uit die hemel te verwag, wat ons Vader uit die dood opgewek het—Jesus, wat ons van die komende toorn red. ^a