Si Panuduh Ngasut Daud Supaya Ngitung Urang Israil
Si Panuduh ngagoda Daud pikeun ngitung prajuritna; Yoab ngabantah tapi kaéléhkeun. Tujuh puluh rébu jalma maot ku pageblug saméméh Daud ningali malaikat Rama urang sarta ngesang ménta, sabab domba-domba mah teu ngalakukeun nanaon. Manéhna meuli tempat ngirik éta kalayan harga pinuh, teu daék ngahaturkeun nu teu ngorbankeun nanaon pikeun dirina.
21 1Harita Si Panuduh ngalawan ka urang Israil, tuluy ngasut Daud supaya ngitung urang Israil. a a v1 Si Panuduh teh jenengan nu dipake ku FHB pikeun Setan, musuh rohani anu ngalawan ka umat Allah. 2Daud nimbalan ka Yoab jeung ka para panglima balad, “Jung, itung urang Israil ti Bersyeba nepi ka Dan, tuluy bejakeun ka kami, sangkan kami nyaho jumlahna.”
3Tapi Yoab unjukan, “Mugi Rama urang ngalobaan umat-Na dugi ka saratus kalieun! Nun gusti raja, rak sanes ieu sadayana teh abdi-abdi gusti? Ku naon gusti mundut kieu? Ku naon kedah ngadatangkeun dosa ka urang Israil?”
4Tapi timbalan raja teu bisa dilawan ku Yoab, nya Yoab indit, ngurilingan sakuliah tanah Israil, tuluy balik ka Yerusalem. 5Yoab masrahkeun hasil itungan ka Daud: Sakumna urang Israil aya sajuta saratus rebu jalma nu make pedang, ari Yuda aya opat ratus tujuh puluh rebu jalma nu make pedang. 6Suku Lewi jeung Binyamin mah henteu diitung, sabab Yoab ijid kana timbalan raja.
7Ieu perkara teh kacida salahna di payuneun Rama urang, nya Mantenna ngahukum urang Israil. 8Tuluy Daud unjukan ka Rama urang, “Abdi parantos midamel dosa ageung ku lampah ieu. Ayeuna, mugi dosa abdi, abdi-Na Gusti, dihapunten, margi abdi parantos midamel kalakuan anu kalintang bodona.”
9Rama urang ngandika ka Gad, juru tingal Daud:
10“Jung, bejakeun ka Daud: Rama maneh ngandika kieu: Kami nyadiakeun tilu perkara pikeun maneh. Pilih salah sahiji, tangtu ku Kami dilaksanakeun ka maneh.”
11Gad datang ka Daud tuluy unjukan, “Kieu dawuhan Rama urang: ‘Pilih ku maneh sorangan, 12boa tilu taun kalaparan, boa tilu bulan diberik ku musuh bari katutuh ku pedangna, boa tilu poe pedang Rama urang: nya eta pagebug di sakuliah nagri, malaikat Rama urang ngabasmi di sakuliah wewengkon Israil.’ Ayeuna putuskeun, jawaban naon anu kedah dicandak deui ku abdi ka Anu ngutus abdi.”
13Saur Daud ka Gad, “Kami keur kacida bingungna. Mending kami murag kana panangan Rama urang, sabab kawelas-Na kacida ageungna—ulah nepi ka murag kana leungeun jalma.”
14Nya Rama urang ngadatangkeun pagebug ka urang Israil, tuluy tujuh puluh rebu urang Israil paraeh.
15Rama urang ngutus hiji malaikat pikeun ngabasmi Yerusalem; tapi sabot malaikat tea rek ngamusnahkeun, Mantenna ningali tuluy henteu tulus ngadatangkeun balahi tea, sarta ngandika ka eta malaikat, “Cukup! Tahan leungeun maneh.” Harita malaikat Rama urang keur ngadeg deukeut tempat pangirikan Ornan urang Yebus.
16Barang Daud tanggah, katingalieun malaikat Rama urang keur ngadeg di antara bumi jeung langit, nyepeng pedang nu geus dicabut, diacungkeun ka arah Yerusalem. Tuluy Daud jeung para kokolot, nu marake baju karung, tarapak nyuuh ka taneuh. 17Daud unjukan ka Rama urang, “Rak sanes abdi anu marentah ngitung rahayat teh? Abdi anu midamel dosa sareng kajahatan anu ageung. Nanging ieu domba-domba—naon dosana? Nun Ama, mugi panangan Ama ngarangket ka abdi sareng ka kulawargi pun bapa, ulah ka umat Ama ku pagebug.” b b v17 Daud, raja anu jadi pangangon, neneda supaya hukuman teh tumiba ka dirina sorangan lain ka rahayatna—ieu nuduhkeun ka hareup ka Yesus, Pangangon nu Sae, anu kalawan rido bakal mangku hukuman umat-Na kana salira-Na.
Nyieun Altar; Rama Urang Ngawaler ku Seuneu
18Malaikat Rama urang marentah ka Gad, supaya nitah Daud unggah sarta nyieun hiji altar pikeun Rama urang di tempat pangirikan Ornan urang Yebus. 19Nya Daud unggah sakumaha piwuruk Gad, anu diucapkeun dina pajenengan Rama urang.
20Ornan malik tuluy nenjo eta malaikat; opat anakna anu keur babarengan jeung manehna nyarumput. Harita Ornan keur ngirik gandum. 21Waktu Daud nepi ka Ornan, Ornan neuteup tuluy nenjo Daud, tuluy manehna ninggalkeun tempat pangirikan, terus sujud ka Daud, beungeutna nyuuh kana taneuh.
22Saur Daud ka Ornan, “Pasrahkeun ieu tempat pangirikan ka kami, sangkan kami bisa nyieun altar pikeun Rama urang di dieu; serenkeun ka kami kalawan hargana nu sapinuhna, sangkan pagebug tea bisa dicandet ti rahayat.”
23Piunjuk Ornan ka Daud, “Mangga candak. Sumangga gusti raja midamel sakumaha anu dipikahoyong. Ieu, abdi masrahkeun sapi-sapi kanggo kurban beuleuman, parabot pangirikan kanggo suluhna, sareng gandum kanggo kurban sasajen—sadayana ku abdi dipasrahkeun.”
24Tapi Saur Raja Daud ka Ornan, “Ulah, kami rek meuli kalawan hargana nu sapinuhna. Kami moal nyokot anu jadi boga maneh pikeun Rama urang, atawa ngahaturkeun kurban beuleuman nu teu matak ngurangan harta kami.”
25Nya Daud mayar ka Ornan kira-kira lima welas pon emas pikeun eta tempat. 26Daud nyieun altar di dinya pikeun Rama urang, ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihan, tuluy sasambat ka Rama urang. Mantenna ngawaler ku seuneu ti langit kana altar kurban beuleuman tea.
27Geus kitu Rama urang marentah ka eta malaikat, tuluy pedangna disarungkeun deui kana sarangkana.
28Dina waktu eta, barang Daud nenjo yen Rama urang geus ngawaler ka manehna di tempat pangirikan Ornan urang Yebus, tuluy manehna ngurban di dinya. 29Ari Kemah Suci kagungan Rama urang anu kungsi dijieun ku Musa di gurun keusik, harita ngadeg bareng jeung altar kurban beuleuman di tempat luhur di Gibeon. 30Daud teu bisa ka ditu pikeun neangan Rama urang, sabab manehna sieun ku pedang malaikat Rama urang.