1 நாளாகமம் 21

21 ¹குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாய் எழும்பி, இஸ்ரவேலை எண்ணும்படி தாவீதைத் தூண்டினான். ^a a v1 குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் என்பது சாத்தானுக்கு FHB கொடுக்கும் பெயர்; அவன் தேவனுடைய ஜனங்களை எதிர்க்கும் ஆவிக்குரிய எதிராளி. ²தாவீது யோவாபையும் இராணுவத் தலைவர்களையும் நோக்கி, “நீங்கள் போய், பெயெர்செபா தொடங்கி தாண்வரை இஸ்ரவேலை எண்ணி, அவர்களுடைய தொகையை நான் அறியும்படி எனக்கு அறிவியுங்கள்” என்றான்.

³அதற்கு யோவாப்: “எங்கள் பிதா தம்முடைய ஜனங்களை நூறத்தனையாய்ப் பெருகப்பண்ணுவாராக! என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவே, இவர்கள் எல்லாரும் என் ஆண்டவனுடைய ஊழியக்காரர் அல்லவா? என் ஆண்டவன் ஏன் இதைக் கேட்கிறார்? இஸ்ரவேலின்மேல் ஏன் குற்றம் வரப்பண்ணவேண்டும்?” என்றான்.

⁴ஆனாலும் ராஜாவின் சொல் யோவாபை மேற்கொண்டது; ஆகையால் யோவாப் புறப்பட்டு, இஸ்ரவேல் எங்கும் சுற்றித் திரிந்து, பின்பு எருசலேமுக்கு வந்தான். ⁵யோவாப் ஜனத்தொகையின் எண்ணிக்கையைத் தாவீதுக்குக் கொடுத்தான்: இஸ்ரவேல் அனைத்திலும் பட்டயம் உருவும் பதினொரு லட்சம் பேரும், யூதாவில் நாலு லட்சத்து எழுபதாயிரம் பட்டயவீரரும் இருந்தார்கள். ⁶லேவியையும் பென்யமீனையும் அவன் எண்ணவில்லை; ஏனெனில் ராஜாவின் கட்டளை யோவாபுக்கு அருவருப்பாயிருந்தது.

⁷இந்தக் காரியம் எங்கள் பிதாவின் பார்வையில் மிகவும் தகாததாயிருந்தது; ஆகையால் அவர் இஸ்ரவேலை வாதித்தார். ⁸அப்பொழுது தாவீது எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “இதைச் செய்ததினால் நான் மிகவும் பாவஞ்செய்தேன். இப்பொழுது உமது அடியேனின் அக்கிரமத்தை நீக்கிவிடும்; நான் மகா புத்தியீனமாய் நடந்துகொண்டேன்” என்றான்.

⁹எங்கள் பிதா தாவீதின் ஞானதிருஷ்டிக்காரனாகிய காத்தோடே சொன்னது:

¹⁰நீ போய் தாவீதோடே சொல்லவேண்டியது: ‘உன் பிதா சொல்லுகிறார்: நான் மூன்று காரியங்களை உன்முன் வைக்கிறேன்; அவைகளில் ஒன்றைத் தெரிந்துகொள்; அதை நான் உனக்குச் செய்வேன்’ என்று சொல்” என்றார்.

¹¹காத் தாவீதினிடத்தில் வந்து அவனை நோக்கி, “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது இதுவே: ‘உனக்கு நீயே தெரிந்துகொள், ¹²மூன்று வருஷப் பஞ்சமாவது; அல்லது உன் பகைஞர் உன்னைப் பட்டயத்தால் தொடர்ந்துபிடிக்கையில் மூன்று மாதம் அவர்களுக்கு முன்பாகத் துரத்தப்படுவதாவது; அல்லது எங்கள் பிதாவின் பட்டயமாகிய மூன்று நாள்: தேசத்தில் கொள்ளைநோயும், இஸ்ரவேலின் எல்லைகள் எங்கும் எங்கள் பிதாவின் தூதன் அழிக்கிறதுமாவது; இவைகளில் ஒன்றைத் தெரிந்துகொள்.’ இப்பொழுது என்னை அனுப்பினவருக்கு நான் என்ன மறுஉத்தரவு கொண்டுபோகவேண்டும் என்று யோசித்துப்பார்” என்றான்.

¹³அப்பொழுது தாவீது காத்தை நோக்கி, “நான் மிகுந்த இக்கட்டில் இருக்கிறேன். நான் எங்கள் பிதாவின் கையில் விழுவேனாக; ஏனெனில் அவருடைய இரக்கம் மகா பெரிது; மனிதன் கையிலோ நான் விழாதிருப்பேனாக” என்றான்.

¹⁴அப்படியே எங்கள் பிதா இஸ்ரவேலின்மேல் கொள்ளைநோயை அனுப்பினார்; இஸ்ரவேலில் எழுபதாயிரம்பேர் மடிந்தார்கள்.

¹⁵எங்கள் பிதா எருசலேமை அழிக்க ஒரு தூதனை அனுப்பினார்; அவன் அதை அழிக்கையில், எங்கள் பிதா அதைப் பார்த்து, அந்தத் தீங்குக்கு மனஸ்தாபப்பட்டு, அழிக்கிற தூதனை நோக்கி, “போதும், இப்பொழுது உன் கையை நிறுத்து” என்றார். எங்கள் பிதாவின் தூதன் எபூசியனாகிய ஓர்னானின் போரடிக்கிற களத்தண்டையில் நின்றான்.

¹⁶தாவீது தன் கண்களை ஏறெடுத்து, பூமிக்கும் வானத்திற்கும் நடுவே நிற்கிற எங்கள் பிதாவின் தூதனை உருவின பட்டயம் தன் கையில் ஏந்தி எருசலேமின்மேல் நீட்டியிருக்கக் கண்டான். அப்பொழுது தாவீதும் மூப்பர்களும் இரட்டுப் போர்த்துக்கொண்டு முகங்குப்புற விழுந்தார்கள். ¹⁷தாவீது எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “ஜனங்களை எண்ணும்படி கட்டளையிட்டவன் நான் அல்லவா? பாவஞ்செய்து பெருந்தீமை செய்தவன் நான்தானே. ஆனால் இந்த ஆடுகள் என்ன செய்தன? என் பிதாவே, உம்முடைய கை உம்முடைய ஜனங்களின்மேல் கொள்ளைநோயாய் இராமல், என்மேலும் என் தகப்பன் வீட்டின்மேலும் இருப்பதாக” என்றான். ^b b v17 மேய்ப்பனான ராஜாவாகிய தாவீது, தண்டனை தன் ஜனங்களின்மேல் அல்ல, தன்மேலேயே விழவேண்டும் என்று மன்றாடுகிறான்—இது தம்முடைய ஜனங்களின் நியாயத்தீர்ப்பைத் தாமே மனப்பூர்வமாய் ஏற்றுக்கொள்ளப்போகிற நல்ல மேய்ப்பராகிய இயேசுவை முன்னறிவிக்கிறது.

பலிபீடம் கட்டப்படுகிறது; எங்கள் பிதா அக்கினியால் பதிலளிக்கிறார்

¹⁸எங்கள் பிதாவின் தூதன் காத்தை நோக்கி, தாவீது போய், எபூசியனாகிய ஓர்னானின் போரடிக்கிற களத்திலே எங்கள் பிதாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டவேண்டும் என்று தாவீதுக்குச் சொல்லச்சொன்னான். ¹⁹அப்படியே எங்கள் பிதாவின் நாமத்தினாலே காத் சொன்ன வார்த்தையின்படி தாவீது போனான்.

²⁰ஓர்னான் திரும்பிப் பார்த்து தூதனைக் கண்டான்; அவனோடிருந்த அவனுடைய நாலு குமாரர்களும் ஒளித்துக்கொண்டார்கள். அவன் கோதுமையைப் போரடித்துக்கொண்டிருந்தான். ²¹தாவீது ஓர்னானிடத்தில் வந்தபோது, ஓர்னான் பார்த்து தாவீதைக் கண்டு, போரடிக்கிற களத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, தாவீதுக்கு முகங்குப்புற தரைமட்டும் பணிந்துகொண்டான்.

²²தாவீது ஓர்னானை நோக்கி, “இந்தப் போரடிக்கிற களத்தின் இடத்தை எனக்குக் கொடு; அதின்மேல் நான் எங்கள் பிதாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டவேண்டும்; ஜனங்களைவிட்டுக் கொள்ளைநோய் நிறுத்தப்படும்படி, முழு விலைக்கு அதை எனக்குக் கொடு” என்றான்.

²³ஓர்னான் தாவீதை நோக்கி, “அதை எடுத்துக்கொள்ளும்; என் ஆண்டவனாகிய ராஜா தமது பார்வைக்கு நலமானதைச் செய்யட்டும். இதோ, சர்வாங்க தகனபலிகளுக்கு மாடுகளையும், விறகுக்குப் போரடிக்கிற உருளைகளையும், போஜனபலிக்குக் கோதுமையையும் கொடுக்கிறேன்; இவை எல்லாவற்றையும் கொடுக்கிறேன்” என்றான்.

²⁴ஆனாலும் தாவீது ராஜா ஓர்னானை நோக்கி, “இல்லை, நான் அதை நிச்சயமாய் முழு விலைக்கே கொள்ளுவேன்; உன்னுடையதை எங்கள் பிதாவுக்காக நான் எடுத்துக்கொள்ளவும் மாட்டேன், எனக்கு ஒன்றும் செலவில்லாத சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்தவும் மாட்டேன்” என்றான்.

²⁵அப்படியே தாவீது அந்த இடத்திற்காக ஏறக்குறைய பதினைந்து இராத்தல் பொன்னை ஓர்னானுக்குக் கொடுத்தான். ²⁶தாவீது அங்கே எங்கள் பிதாவுக்கு ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, சர்வாங்க தகனபலிகளையும் சமாதானபலிகளையும் செலுத்தி, எங்கள் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டான்; அவர் சர்வாங்க தகனபலிபீடத்தின்மேல் வானத்திலிருந்து அக்கினியால் அவனுக்கு உத்தரவு அருளினார்.

²⁷அப்பொழுது எங்கள் பிதா தூதனுக்குக் கட்டளையிட்டார்; அவன் தன் பட்டயத்தை மறுபடியும் அதின் உறையிலே போட்டான்.

²⁸அக்காலத்திலே எபூசியனாகிய ஓர்னானின் போரடிக்கிற களத்திலே எங்கள் பிதா தனக்கு உத்தரவு அருளினார் என்று தாவீது கண்டபோது, அவன் அங்கே பலியிட்டான். ²⁹மோசே வனாந்தரத்திலே எங்கள் பிதாவின் வாசஸ்தலமாகிய கூடாரத்தை உண்டாக்கியிருந்தான்; அதுவும் சர்வாங்க தகனபலிபீடமும் அக்காலத்தில் கிபியோனிலுள்ள மேட்டிலே இருந்தன. ³⁰தாவீது எங்கள் பிதாவைத் தேட அங்கே போகக்கூடாதிருந்தான்; ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் தூதனுடைய பட்டயத்திற்கு அவன் பயந்திருந்தான்.