Ayblovchi Dovudni Isroil xalqini sanashga undaydi
Ayblovchi Dovudni jangchilarini sanashga undaydi; Yoab qarshi chiqadi, ammo uning soʻzi oʻtmaydi. Dovud Otamizning farishtasini koʻrib, qoʻylar hech narsa qilmadi, deb yolvorguncha, yetmish ming kishi vabodan oʻladi. U xirmonni toʻliq narxda sotib oladi, oʻziga hech narsaga tushmagan narsani qurbon qilishdan bosh tortadi.
21 1Ayblovchi Isroilga qarshi koʻtarilib, Dovudni Isroil xalqini sanab chiqishga undadi. a a v1 Ayblovchi — bu FHBda Shaytonga berilgan nom boʻlib, u Xudoning xalqiga qarshi turuvchi ruhiy dushmandir. 2Dovud Yoʻabga va qoʻshin sarkardalariga dedi: “Boringlar, Beer-Shevadan Dangacha boʻlgan Isroilni sanab chiqinglar va menga xabar beringlar, toki ularning sonini bilay.”
3Yoʻab dedi: “Otamiz Oʻz xalqini yuz barobar koʻpaytirsin! Ey hazratim podshoh, bularning hammasi hazratimning xizmatkorlari emasmi? Nega hazratim buni soʻraydi? Nega Isroil boshiga ayb keltirasiz?”
4Lekin podshohning soʻzi Yoʻabnikidan ustun keldi. Shunday qilib, Yoʻab yoʻlga chiqib, butun Isroilni kezib chiqdi, soʻngra Quddusga qaytib keldi. 5Yoʻab Dovudga xalqni sanash natijasini aytdi: butun Isroilda bir million bir yuz ming qilichli jangchi, Yahudoda esa toʻrt yuz yetmish ming qilichli jangchi bor edi. 6U Levi va Benyamin qabilalarini sanamadi, chunki podshohning buyrugʻi Yoʻabga nihoyatda yoqmagan edi.
7Bu ish Otamizning nazarida juda yomon edi, shuning uchun U Isroilni jazoladi. 8Shunda Dovud Otamizga dedi: “Men bu ishni qilib, ogʻir gunoh qildim. Endi, iltimos, xizmatkoringning aybini kechirgin, chunki men juda ahmoqlik qildim.”
9Otamiz Dovudning koʻruvchisi Gadga shunday dedi:
10Borib, Dovudga ayt: “Otang shunday aytmoqda: Men senga uchta narsani taklif qilyapman — ulardan birini tanla, Men uni senga qilaman.”
11Gad Dovudning oldiga kelib, unga dedi: “Otamiz shunday aytmoqda: «Oʻzing uchun tanlab ol: 12yo uch yillik ocharchilik, yo dushmanlaring qilichi seni quvib yetib, uch oy davomida ularning oldida qochib yurishing, yoki Otamizning qilichi boʻlmish uch kun — yurtda vabo tarqalib, Otamizning farishtasi butun Isroil hududi boʻylab halokat sochishi.» Endi meni Yuborganga qanday javob qaytarishimni oʻzing hal qil.”
13Dovud Gadga dedi: “Men juda ogʻir ahvoldaman. Otamizning qoʻliga tushay, chunki Uning rahmi gʻoyatda buyukdir — faqat inson qoʻliga tushmayin.”
14Shunday qilib, Otamiz Isroilga vabo yubordi va Isroildan yetmish ming kishi halok boʻldi.
15Otamiz Quddusni vayron qilish uchun bir farishta yubordi. Lekin farishta shaharni vayron qilayotganda, Otamiz buni koʻrib, bu ofatdan voz kechdi va farishtaga dedi: “Yetar! Qoʻlingni tort.” Otamizning farishtasi yobuslik Oʻrnonning xirmoni yonida turardi.
16Dovud koʻzlarini koʻtarib, Otamizning farishtasi yer bilan osmon orasida turganini koʻrdi; uning qoʻlida yalangʻochlangan qilich boʻlib, u qilichni Quddus uzra choʻzgan edi. Shunda Dovud va oqsoqollar, qanorga oʻralgan holda, yuztuban yiqildilar. 17Dovud Otamizga dedi: “Xalqni sanashni buyurgan men emasmidim? Gunoh qilib, ulkan yovuzlik qilgan odam — bu menman. Lekin bu qoʻylar — ular nima qildi? Ey Otam, qoʻling mening va otamning xonadoni ustiga tushsin, Oʻz xalqing ustiga vabo bilan tushmasin.” b b v17 Choʻpon-podshoh Dovud jazo oʻz xalqi oʻrniga oʻzining boshiga tushishini yolvorib soʻraydi — bu Isoga, yaʼni Oʻz xalqining jazosini ixtiyoriy ravishda oʻz zimmasiga olajak Yaxshi Choʻponga ishora qiladi.
Qurilgan qurbongoh; Otamiz olov bilan javob beradi
18Otamizning farishtasi Gadga aytdiki, Dovud borib, yobuslik Oʻrnonning xirmonida Otamizga atab qurbongoh qursin. 19Shunday qilib, Dovud Gadning koʻrsatmasiga koʻra u yerga chiqdi; Gad bu soʻzni Otamizning nomidan aytgan edi.
20Oʻrnon oʻgirilib, farishtani koʻrdi; uning yonidagi toʻrt oʻgʻli yashirinishdi. Oʻrnon oʻsha payt bugʻdoy yanchayotgan edi. 21Dovud Oʻrnonning oldiga kelganda, Oʻrnon qarab, Dovudni koʻrdi va xirmondan chiqib, yuzini yerga qoʻyib, Dovudga taʼzim qildi.
22Dovud Oʻrnonga dedi: “Shu xirmon joyini menga ber, toki unda Otamizga atab qurbongoh qurayin; uni menga toʻla bahosiga ber, shunda xalq ustidan vabo toʻxtatiladi.”
23Oʻrnon Dovudga dedi: “Oling. Hazratim podshoh oʻziga maʼqul boʻlganini qilsin. Mana, yondiriladigan qurbonliklar uchun hoʻkizlarni, oʻtin uchun xirmon taxtalarini va don qurbonligi uchun bugʻdoyni beraman — hammasini beraman.”
24Lekin Dovud podshoh Oʻrnonga dedi: “Yoʻq, men uni albatta toʻla bahosiga sotib olaman. Otamizga atab senikini olmayman, menga hech narsaga tushmagan narsani yondiriladigan qurbonlik qilib keltirmayman.”
25Shunday qilib, Dovud bu yer uchun Oʻrnonga taxminan oʻn besh funt oltin toʻladi. 26Dovud oʻsha yerda Otamizga atab qurbongoh qurdi, yondiriladigan qurbonliklar va tinchlik qurbonliklarini keltirdi hamda Otamizni chaqirdi. Otamiz esa unga yondiriladigan qurbonlik qurbongohi uzra osmondan tushgan olov bilan javob berdi.
27Shunda Otamiz farishtaga amr qildi va u qilichini qiniga qaytarib soldi.
28Oʻsha payt Dovud Otamiz unga yobuslik Oʻrnonning xirmonida javob berganini koʻrgach, oʻsha yerda qurbonlik keltirdi. 29Muso sahroda Otamizning muqaddas chodirini yasagan edi; oʻsha paytda bu chodir yondiriladigan qurbonlik qurbongohi bilan birga Givondagi sajdagohda turardi. 30Lekin Dovud Otamizdan soʻrash uchun u yerga borolmasdi, chunki u Otamizning farishtasining qilichidan qoʻrqardi.