ساردس ڏانهن
ٽي وڌيڪ خط. سرديس کي جيئرو هجڻ جو نالو آهي ۽ آهي مئل، سندس ڪم سندس پيءُ اڳيان اڻپورا آهن. فلدلفيا ۾ ٿوري طاقت آهي پر هن سندس ڪلام رکيو، تنهنڪري کليل دروازو جنهن کي ڪو بند نٿو ڪري سگهي. لاودکيا پاڻ کي امير سڏائي ٿو ۽ ننگو آهي. هو دروازي تي بيٺو کڙڪائي ٿو، انتظار ڪري ٿو.
3 1”ساردس جي ڪليسيا جي ملائڪ کي لک تہ جنهن جي هٿ ۾ اسان جي پيءُ جا ست روح ۽ ست تارا آهن، سو ٿو فرمائي تہ مون کي تنهنجا ڪم معلوم آهن. تنهنجو نالو تہ جيئري هجڻ جو آهي، پر تون مئل آهين.
2”جاڳ! جيڪو باقي رهيل آهي ۽ مرڻ تي آهي، تنهن کي مضبوط ڪر، ڇاڪاڻ تہ مون تنهنجا ڪم منهنجي پيءُ جي اڳيان پورا نہ لڌا آهن. 3تنهنڪري ياد ڪر تہ تو ڪيئن ورتو ۽ ٻڌو هو؛ ان تي قائم رهه ۽ موٽي اچ. جيڪڏهن تون جاڳندو نہ رهندين، تہ آءٌ چور وانگر ايندس، ۽ تون نہ ڄاڻندين تہ آءٌ ڪهڙي گهڙيءَ تو وٽ ايندس. 4پر ساردس ۾ تو وٽ ڪي ٿورا ماڻهو آهن، جن پنهنجا ڪپڙا پليت نہ ڪيا آهن؛ اهي مون سان گڏ اڇا ڪپڙا پائي هلندا، ڇالاءِ جو اهي لائق آهن. 5فتح ماڻيندڙ کي بہ انهن وانگر اڇا ڪپڙا پهرايا ويندا، ۽ آءٌ سندس نالو زندگيءَ جي ڪتاب مان ڪڏهن بہ نہ ميٽيندس. آءٌ منهنجي پيءُ جي اڳيان ۽ سندس ملائڪن جي اڳيان سندس نالي جو اقرار ڪندس. 6جنهن کي ڪن آهن، سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي ڇا ٿو چوي.
فلدلفيا ڏانهن
7”فلدلفيا جي ڪليسيا جي ملائڪ کي بہ لک تہ جيڪو پاڪ ۽ سچو آهي، جنهن وٽ دائود جي ڪنجي آهي، جيڪو کولي ٿو تہ ڪو بند نہ ٿو ڪري سگهي، ۽ بند ڪري ٿو تہ ڪو کولي نہ ٿو سگهي، سو هيئن ٿو فرمائي تہ
8”مون کي تنهنجا ڪم معلوم آهن. ڏس، مون تنهنجي اڳيان هڪ کليل در رکيو آهي، جنهن کي ڪو بہ بند نہ ٿو ڪري سگهي، ڇاڪاڻ تہ تو وٽ ٿورڙي طاقت آهي، تڏهن بہ تون منهنجي ڪلام تي قائم رهين ۽ تو منهنجي نالي کان انڪار نہ ڪيو. 9شيطان جي عبادتخاني مان، جيڪي پاڻ کي يهودي ٿا سڏين پر آهن نہ، ڪوڙ ٿا ڳالهائين، انهن مان ڪن کي آءٌ ڏيندس؛ آءٌ کين اهڙو ڪندس جو اچي تنهنجن پيرن اڳيان سجدو ڪن ۽ ڄاڻن تہ مون تو سان پيار ڪيو آهي. 10ڇاڪاڻ تہ تو منهنجي صبر جو ڪلام مڃيو، تنهنڪري آءٌ بہ توکي انهيءَ آزمائش جي گهڙيءَ کان بچائي رکندس، جيڪا زمين تي رهندڙن کي پرکڻ لاءِ سڄيءَ دنيا تي اچڻ واري آهي. 11آءٌ جلد اچان ٿو. جيڪو تو وٽ آهي، تنهن کي مضبوطيءَ سان جهلي رکجانءِ، جيئن ڪو بہ تنهنجو تاج کسي نہ وٺي. 12جيڪو فتح ماڻيندو، تنهن کي آءٌ منهنجي پيءُ جي هيڪل ۾ ٿنڀو بڻائيندس، ۽ هو وري ڪڏهن بہ ان مان نہ نڪرندو. مٿس آءٌ منهنجي پيءُ جو نالو، ۽ منهنجي پيءُ جي شهر جو نالو، يعني منهنجي پيءُ وٽان آسمان مان لهندڙ نئين يروشلم جو نالو، ۽ منهنجو نئون نالو لکندس. a a v12 يسوع جڏهن هتي خدا جو ذڪر ٿو ڪري، تڏهن پيءُ جو نالو ٿو وٺي: اهو جنهن کيس موڪليو آهي، جنهن جي هيڪل هو ٺاهي ٿو، ۽ جنهن جو شهر آسمان مان لهي ٿو. 13جنهن کي ڪن آهن، سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي ڇا ٿو چوي.
لائوڊيڪيا ڏانهن
14”لائوڊيڪيا جي ڪليسيا جي ملائڪ کي لک تہ جيڪو آمين آهي، وفادار ۽ سچو شاهد، ۽ اسان جي پيءُ جي خلقت جو آغاز آهي، سو ٿو فرمائي تہ b b v14 يسوع اهو ذريعو آهي جنهن جي وسيلي اسان جي پيءُ سڀ ڪجهه خلقيو؛ هو پهرين خلقيل شيءِ نہ آهي، پر اهو آهي جنهن جي ڪري سموري خلقت وجود ۾ آئي (يوحنا 1:3؛ ڪلسين 1:16).
15”مون کي تنهنجا ڪم معلوم آهن تہ تون نڪو ٿڌو آهين نڪو گرم. ڪاش تون ٿڌو يا گرم هجين! 16تنهنڪري، ڇاڪاڻ تہ تون نيم گرم آهين، نڪو گرم نڪو ٿڌو، آءٌ توکي پنهنجي وات مان ٿُڪي ڪڍڻ وارو آهيان. 17ڇاڪاڻ تہ تون چوين ٿو تہ ’آءٌ دولتمند آهيان، مالدار ٿي ويو آهيان، ۽ مون کي ڪنهن شيءِ جي ضرورت ناهي،‘ پر ڄاڻين نہ ٿو تہ تون بدحال، قابلِ رحم، غريب، انڌو ۽ ننگو آهين. 18آءٌ توکي صلاح ڏيان ٿو تہ مون کان باهه ۾ صاف ڪيل سون خريد ڪر، جيئن تون دولتمند ٿين؛ پهرڻ لاءِ اڇا ڪپڙا، جيئن تنهنجي ننگ جو شرم ظاهر نہ ٿئي؛ ۽ پنهنجين اکين لاءِ مرهم، جيئن تون ڏسي سگهين. 19جن سان آءٌ پيار ڪريان ٿو، تن کي ملامت ۽ تاديب ڪريان ٿو. تنهنڪري جوشيلو ٿي ۽ توبه ڪر. 20ڏس! آءٌ در تي بيٺو کڙڪائي رهيو آهيان. جيڪو منهنجو آواز ٻڌي در کولي، تنهن وٽ آءٌ اندر ايندس، ساڻس گڏ کائيندس، ۽ هو مون سان گڏ کائيندو. 21جيڪو فتح ماڻيندو، تنهن کي آءٌ پاڻ سان گڏ منهنجي تخت تي ويهاريندس، جيئن آءٌ بہ فتح ماڻي منهنجي پيءُ سان گڏ سندس تخت تي ويٺو هوس. 22جنهن کي ڪن آهن، سو ٻڌي تہ پاڪ روح ڪليسيائن کي ڇا ٿو چوي.“