مکاشفه 3

3 ¹«به فرشتهٔ کلیسای سارد بنویس: او که هفت روح پدر ما و هفت ستاره را در دست دارد، چنین می‌گوید: من از اعمال تو آگاهم. تو را نام زنده بودن است، اما مرده‌ای.

²«بیدار شو! آنچه را که باقی مانده و در آستانهٔ مرگ است تقویت کن، زیرا اعمال تو را در حضور پدرم کامل نیافته‌ام. ³پس به یاد آور که چگونه یافتی و شنیدی؛ آن را نگاه دار و بازگرد. اگر بیدار نمانی، همچون دزد خواهم آمد و نخواهی دانست در چه ساعتی بر تو خواهم آمد. ⁴اما در سارد چند تن داری که جامه‌های خود را نیالوده‌اند؛ آنان با من در جامهٔ سفید راه خواهند رفت، زیرا شایسته‌اند. ⁵آن که پیروز شود، همچون ایشان جامهٔ سفید بر تن خواهد کرد و نام او را هرگز از دفتر حیات پاک نخواهم کرد. نام او را در حضور پدرم و در حضور فرشتگانش اعتراف خواهم کرد. ⁶هر که گوش دارد، بشنود که روح‌القدس به کلیساها چه می‌گوید.

به فیلادلفیه

⁷«و به فرشتهٔ کلیسای فیلادلفیه بنویس: آن قدّوس، آن حق، که کلید داوود را در دست دارد، که می‌گشاید و هیچ‌کس نمی‌بندد، و می‌بندد و هیچ‌کس نمی‌گشاید، چنین می‌گوید:

⁸«من از اعمال تو آگاهم. اینک دری گشوده پیش روی تو نهاده‌ام که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را ببندد، زیرا با آنکه توانی اندک داری، کلام مرا نگاه داشتی و نام مرا انکار نکردی. ⁹کسانی از کنیسهٔ شیطان را که خود را یهودی می‌خوانند و نیستند بلکه دروغ می‌گویند، وادار خواهم کرد بیایند و پیش پاهای تو سجده کنند و بدانند که من تو را محبت کرده‌ام. ¹⁰چون کلام پایداری مرا نگاه داشتی، من نیز تو را از ساعت آزمایشی که بر تمامی جهان خواهد آمد تا ساکنان زمین را بیازماید، حفظ خواهم کرد. ¹¹به‌زودی می‌آیم. آنچه را که داری محکم نگاه دار، مبادا کسی تاج تو را برباید. ¹²آن که پیروز شود، او را ستونی در معبد پدرم خواهم ساخت و او هرگز از آن بیرون نخواهد رفت. بر او نام پدرم را خواهم نوشت، و نام شهر پدرم، اورشلیم جدید را که از آسمان از جانب پدرم فرود می‌آید، و نام تازهٔ خود را. ^a a v12 عیسی در اینجا آنگاه که از خدا سخن می‌گوید، پدر را نام می‌برد — همان که او را فرستاد، همان که عیسی معبدش را بنا می‌کند و شهرش از آسمان فرود می‌آید. ¹³هر که گوش دارد، بشنود که روح‌القدس به کلیساها چه می‌گوید.

به لائودیکیه

¹⁴«به فرشتهٔ کلیسای لائودیکیه بنویس: آن آمین، آن شاهد امین و حقیقی، سرآغاز آفرینش پدر ما، چنین می‌گوید: ^b b v14 عیسی سرچشمه‌ای است که پدر ما به‌واسطهٔ او همه‌چیز را آفرید — نه نخستین آفریده، بلکه آن که تمام آفرینش به‌واسطهٔ او پدید آمد (یوحنا ۱:۳؛ کولسیان ۱:۱۶).

¹⁵«من از اعمال تو آگاهم: نه سردی و نه گرم. کاش سرد یا گرم می‌بودی! ¹⁶پس چون ولرمی — نه گرم و نه سرد — نزدیک است تو را از دهان خود بیرون افکنم. ¹⁷زیرا می‌گویی: ‹توانگرم، ثروت اندوخته‌ام و به هیچ چیز نیاز ندارم›، و نمی‌دانی که فلک‌زده و رقت‌انگیز و فقیر و کور و عریانی. ¹⁸تو را پند می‌دهم: از من طلای در آتش تصفیه‌شده بخر تا توانگر شوی؛ و جامه‌های سفید تا بپوشی و شرم عریانی‌ات آشکار نشود؛ و مرهمی برای چشمانت تا بینا شوی. ¹⁹کسانی را که دوست می‌دارم، توبیخ و تأدیب می‌کنم. پس غیور باش و توبه کن. ²⁰اینک! بر در ایستاده‌ام و می‌کوبم. هر که آوازم را بشنود و در را بگشاید، نزد او درخواهم آمد و با او هم‌خوراک خواهم شد و او با من. ²¹آن که پیروز شود، او را با خود بر تخت خویش خواهم نشاند، چنانکه من نیز پیروز شدم و با پدرم بر تخت او نشستم. ²²هر که گوش دارد، بشنود که روح‌القدس به کلیساها چه می‌گوید.»