آسف جو ڀروسي جو گيت
موسيقيءَ جي سردار لاءِ: ”تباهه نہ ڪر“ جي سُر تي. آسف جو زبور. هڪ گيت.
ماڻهو شڪرانو ادا ڪن ٿا، پوءِ اسان جو پيءُ پاڻ ڳالهائي ٿو: هو عدالت جو وقت مقرر ڪري ٿو، ڌرتيءَ جا ٿنڀا مضبوط رکي ٿو، ۽ فخر ڪندڙن کي چوي ٿو ته پنهنجي طاقت جي ڏيکاءَ کان باز اچو. ترقي نقشي جي ڪنهن به طرف کان نه ٿي اچي؛ هو هڪ کي هيٺ ڪري ٿو ۽ ٻئي کي مٿي کڻي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–5, 10
75 1اي اسان جا بابا، اسان تنهنجو شڪر ٿا ڪريون؛ اسان شڪر ٿا ڪريون، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو نالو ويجهو آهي. ماڻهو تنهنجن عجيب ڪمن جو ذڪر ٿا ڪن.
2”مقرر ٿيل وقت تي، جيڪو مون چونڊيو آهي، مان انصاف سان فيصلو ڪندس.
3”جڏهن زمين ۽ ان تي رهندڙ سڀ ڪنبندا آهن، تڏهن ان جا ٿنڀا مان ئي مضبوط ٿو رکان. 4مان وڏائي ڪندڙن کي چوان ٿو تہ ’وڏائي نہ ڪريو،‘ ۽ بدڪارن کي تہ ’پنهنجي طاقت جي ڏيکاءَ نہ ڪريو.‘ a a v4 هتي ”سڱ“ طاقت ۽ غرور جي نشاني آهي — ”سڱ مٿي کڻڻ“ جو مطلب پنهنجي طاقت کي وڏو ڪرڻ آهي. 5پنهنجي طاقت جي ايتري ڏيکاءَ نہ ڪريو؛ ايڏي وڏائي سان نہ ڳالهايو.“
6ڇاڪاڻ تہ نہ اوڀر کان، نہ اولهه کان، ۽ نہ بيابان کان ڪوبہ پاڻ کي مٿي کڻي ٿو سگهي. 7منصفي ڪندڙ اسان جو پيءُ ئي آهي؛ هو هڪ کي هيٺ ڪري ٿو ۽ ٻئي کي مٿي کڻي ٿو. 8اسان جي پيءُ جي هٿ ۾ ڦڻڪندڙ شراب جو پيالو آهي، جيڪو پوريءَ طرح ملايل آهي، ۽ هو اهو ڍاري ٿو؛ زمين جا سڀ بدڪار ان کي تلڇٽ تائين ضرور پيئندا. 9پر مان اهو هميشه ٻڌائيندس؛ يعقوب جي خدا جي ساراهه ۾ گيت ڳائيندس.
10”مان بدڪارن جي سموري طاقت ڪٽي ڇڏيندس، پر سچارن جي طاقت مٿي کنئي ويندي.“
