Waƙar Dogara ta Asaf
Don mai bi da waƙa; da karin waƙar “Kada Ka Hallaka.” Zabura ta Asaf. Waƙa.
Jama'a suna godiya, sa'an nan Ubanmu ya yi magana da kansa: shi ne yake ƙayyade lokacin shari'a, yana riƙe da ginshiƙan duniya daram, yana kuma gaya wa masu fāriya su daina nuna ƙarfinsu. Ɗaukaka ba ta fitowa daga wata kusurwa ta taswira; shi yake ƙasƙantar da wani, ya ɗaukaka wani.
75 1Muna gode maka, ya Ubanmu; muna godiya, gama sunanka yana kusa. Mutane suna ba da labarin ayyukanka masu banmamaki.
2“A ƙayyadadden lokacin da na zaɓa, zan yi shari'a da adalci.
3“Sa'ad da duniya da dukan masu zama a kanta suke rawan jiki, ni ne nake riƙe da ginshiƙanta daram. 4Na ce wa masu taƙama, ‘Kada ku yi taƙama,’ na kuma ce wa mugaye, ‘Kada ku nuna ƙarfinku.’ a a v4 A nan “ƙaho” yana kwatanta ƙarfi da girman kai — “ɗaga ƙaho” shi ne ɗaukaka ƙarfin kai. 5Kada ku nuna ƙarfinku da irin wannan girman kai; kada ku yi magana da irin wannan taƙama.”
6Gama babu wani, ko daga gabas ko daga yamma, ko daga jeji, da zai iya ɗaukaka kansa. 7Ubanmu ne mai yin shari'a; yakan saukar da ɗaya, yă kuma ɗaukaka wani. 8A hannun Ubanmu akwai kwaf na ruwan inabi mai kumfa, cike da garwaya, yana kuma zuba shi; dole dukan mugayen duniya su sha shi har ƙasa da dakonsa. 9Amma zan yi shelarsa har abada; zan rera yabo ga Allah na Yaƙubu.
10“Zan datse dukan ƙarfin mugaye, amma za a ɗaga ƙarfin masu adalci sama.”