ଆସଫଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସର ଗୀତ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ‘ବିନାଶ କର ନାହିଁ’ ସ୍ଵରରେ। ଆସଫଙ୍କର ଗୀତ। ଏକ ସଙ୍ଗୀତ।

ଲୋକମାନେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅନ୍ତି, ତାʼପରେ ଆମ ପିତା ନିଜେ କହନ୍ତି: ସେ ବିଚାରର ସମୟ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥିର ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ଦାମ୍ଭିକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଆଡ଼ମ୍ବର ବନ୍ଦ କରିବାକୁ କହନ୍ତି। ଉନ୍ନତି ମାନଚିତ୍ରର କୌଣସି ଦିଗରୁ ଆସେ ନାହିଁ; ସେ ଜଣକୁ ନତ କରନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 75।

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭର ଧନ୍ୟବାଦ କରୁଅଛୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଧନ୍ୟବାଦ କରୁଅଛୁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ନାମ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ। ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କର୍ମସବୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।

“ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ ନିରୂପିତ ସମୟ ମନୋନୀତ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ନ୍ୟାୟରେ ବିଚାର କରିବା।

“ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ତହିଁ ନିବାସୀ ସମସ୍ତେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ହିଁ ତହିଁର ସ୍ତମ୍ଭସବୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖୁ। ଆମ୍ଭେ ଦର୍ପୀମାନଙ୍କୁ କହୁ, ‘ଦର୍ପ କର ନାହିଁ,’ ଆଉ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ କହୁ, ‘ଆପଣା ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କର ନାହିଁ।’ ^a ଏତେ ଗର୍ବରେ ଆପଣା ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କର ନାହିଁ; ଏତେ ଅହଙ୍କାରରେ କଥା କୁହ ନାହିଁ।”

କାରଣ ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା ପଶ୍ଚିମରୁ, ଅଥବା ପ୍ରାନ୍ତରରୁ କେହି ଆପଣାକୁ ଉନ୍ନତ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହିଁ ବିଚାର କରନ୍ତି; ସେ ଜଣକୁ ଅବନତ କରନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଏକ ପାନପାତ୍ର ଅଛି, ତାହା ଫେଣଯୁକ୍ତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତମ ରୂପେ ମିଶ୍ରିତ, ଆଉ ସେ ତାହା ଢାଳନ୍ତି; ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ତାହାର ଅଳନ୍ଦି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ନିଗାଡ଼ି ପାନ କରିବେ। ମାତ୍ର ମୁଁ ଅନନ୍ତକାଳ ତାହା ଘୋଷଣା କରିବି; ମୁଁ ଯାକୁବଙ୍କ ପରମେଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କରିବି।

“ଆମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଛେଦନ କରିବା, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉନ୍ନତ କରାଯିବ।”