قومونه په شور او غوغا کښې
پاچاهان او قومونه دسیسه جوړوي چې زموږ د پلار او د هغه د مسح شوي واکمني له ځانه لرې کړي. هغه خاندي، خپل پاچا په صیون کې کېنوي، او قومونه هغه ته سپاري. بیا زبور پخپله واکمنانو ته مخ اړوي او خبرداری ورکوي: غاړه کېږدئ، او تر هغه چې وخت شته پناه واخلئ.
2 1ولې قومونه شور ماشور کوى، او ولې اُمتونه بېکاره سازشونه جوړوى؟ 2د زمکې بادشاهان ولاړ دى، او حاکمان يو ځائ سازش کوى، د زمونږ پلار په خلاف او د هغۀ د مسح شوى په خلاف. a a v2 مسح شوے — مسيح — عيسىٰ دے. اولنۍ کليسا دا هم دغه زبور د هغه حاکمانو په حقله کړے وو چې د هغۀ خلاف يې سازش کړے وو (اعمال ۴:۲۵-۲۷). 3هغوئ وائى، ”راځئ چې هغه زنځيرونه وشلوو چې هغوئ پرې ايښى دى، او د هغوئ رسۍ د ځان نه لرې وغورزوو.“
4زمونږ پلار چې په آسمان کښې په تخت ناست دے، خاندى؛ مالِک پلار پرې ملنډې وهى. 5بيا به هغه په خپل قهر کښې ورسره خبرې وکړى، او په خپل غضب کښې به يې ووېروى:
6”ما پخپله خپل بادشاه په صيون باندې قائم کړے دے، چې زما پاک غر دے.“
7زۀ به د زمونږ پلار حُکم اعلان کوم: هغۀ راته ووئيل، ”تۀ زما زوئ يې؛ نن زۀ ستا پلار شوے يم. b b v7 د زمونږ پلار ابدى حُکم زوئ ته. نوے عهد نامه دا الفاظ سيده په عيسىٰ باندې تطبيقوى — اعمال ۱۳:۳۳، عبرانيان ۱:۵، او عبرانيان ۵:۵ — چې هغه د پلار نه زېږېدلے زوئ اعلانوى.
8”ما نه وغواړه، او زۀ به قومونه ستا ميراث کړم، او د زمکې غاړې به ستا مِلکيت کړم. 9تۀ به هغوئ د اوسپنې په لټ سره مات کړې؛ تۀ به يې د کُلال د لوښى په شان ټوټه ټوټه کړې.“
10نو اوس، اے بادشاهانو، هوښيار شئ؛ اے د زمکې حاکمانو، خبردار شئ. 11د زمونږ پلار خدمت په ادب سره وکړئ، او په لړزه سره خوشحالى وکړئ. 12زوئ ښکل کړئ، کۀ نه نو هغه به په قهر شى او تاسو به په لاره کښې هلاک شئ، ځکه چې د هغۀ غضب په يوۀ شېبه کښې بل کېدے شى. مبارک دى هغه ټول چې په هغۀ باندې پناه اخلى. c c v12 دا زبور په زوئ کښې په پناه سره ختميږى — عيسىٰ. په هغۀ باندې اعتبار کول دا دى چې د هغه پلار له کره راستنېدل ومنل شى چې هغۀ پخپله تخت ته رسولے وو.
