Έθνη σε αναταραχή
Βασιλιάδες και έθνη συνωμοτούν για να αποτινάξουν την κυριαρχία του Πατέρα μας και του Χρισμένου του. Εκείνος γελά, εγκαθιστά τον Βασιλιά του στη Σιών και του παραδίδει τα έθνη. Ο ψαλμός στρέφεται έπειτα να προειδοποιήσει τους ίδιους τους άρχοντες: υποταχθείτε, και βρείτε καταφύγιο όσο υπάρχει καιρός.
2 1Γιατί ταράζονται τα έθνη και οι λαοί μηχανεύονται μάταια; 2Οι βασιλιάδες της γης ξεσηκώνονται, και οι άρχοντες συνωμοτούν μαζί εναντίον του Πατέρα μας και εναντίον του Χριστού του. a a v2 Ο Χριστός —ο Μεσσίας— είναι ο Ιησούς. Η πρώτη εκκλησία προσευχήθηκε μ’ αυτόν ακριβώς τον ψαλμό για τους άρχοντες που συνωμότησαν εναντίον του (Πράξεις 4:25-27). 3«Ας σπάσουμε τις αλυσίδες που μας έβαλαν», λένε, «και ας πετάξουμε μακριά μας τα σκοινιά τους».
4Ο Πατέρας μας, που κάθεται στον θρόνο του στον ουρανό, γελάει· ο κυρίαρχος Πατέρας τους περιγελά. 5Τότε θα τους μιλήσει με την οργή του και θα τους τρομάξει με τον θυμό του:
6«Εγώ ο ίδιος έστησα τον βασιλιά μου στη Σιών, στο άγιό μου βουνό».
7Θα αναγγείλω το πρόσταγμα του Πατέρα μας: μου είπε, «Εσύ είσαι ο Υιός μου· σήμερα έγινα ο Πατέρας σου. b b v7 Το αιώνιο πρόσταγμα του Πατέρα μας προς τον Υιό. Η Καινή Διαθήκη εφαρμόζει αυτά τα λόγια άμεσα στον Ιησού — Πράξεις 13:33, Εβραίους 1:5 και Εβραίους 5:5 — διακηρύσσοντάς τον ως τον Υιό που γεννήθηκε από τον Πατέρα.
8«Ζήτησέ μου, και θα κάνω τα έθνη κληρονομιά σου, και τα πέρατα της γης ιδιοκτησία σου. 9Θα τους συντρίψεις με σιδερένιο ραβδί· θα τους κάνεις κομμάτια σαν το αγγείο του αγγειοπλάστη».
10Τώρα λοιπόν, βασιλιάδες, φανείτε συνετοί· προσέξτε, άρχοντες της γης. 11Υπηρετείτε τον Πατέρα μας με ευλάβεια, και χαρείτε με τρόμο. 12Φιλήστε τον Υιό, αλλιώς θα οργιστεί και θα χαθείτε στον δρόμο σας, γιατί ο θυμός του μπορεί να ξεσπάσει σε μια στιγμή. Μακάριοι όλοι όσοι καταφεύγουν σ’ αυτόν. c c v12 Ο ψαλμός κλείνει με το καταφύγιο στον Υιό — τον Ιησού. Το να τον εμπιστευτείς σημαίνει να σε υποδεχτεί στο σπίτι ο Πατέρας που τον ανέβασε στον θρόνο.
