Nasies in Oproer
Konings en nasies sweer saam om die heerskappy van ons Vader en sy Gesalfde af te gooi. Hy lag, stel sy Koning op Sion aan en gee die nasies aan Hom oor. Die psalm draai dan om die heersers self te waarsku: onderwerp julle, en skuil by Hom solank daar nog tyd is.
2 1Waarom woed die nasies, en smee die volke tevergeefs planne? 2Die konings van die aarde staan gereed, en die heersers span saam teen ons Vader en teen sy Gesalfde. a a v2 Die Gesalfde — die Messias — is Jesus. Die vroeë kerk het juis hierdie psalm gebid oor die heersers wat teen hom saamgesweer het (Handelinge 4:25-27). 3“Kom ons ruk die kettings af wat hulle op ons gesit het,” sê hulle, “en gooi hulle toue van ons af weg.”
4Ons Vader, wat in die hemel troon, lag; die soewereine Vader spot met hulle. 5Dan sal hy in sy toorn met hulle praat en hulle in sy woede met skrik vervul:
6“Ek self het my Koning op Sion aangestel, my heilige berg.”
7Ek sal die besluit van ons Vader verkondig: hy het vir my gesê: “Jy is my Seun; vandag het ek jou Vader geword. b b v7 Ons Vader se ewige besluit aan die Seun. Die Nuwe Testament pas hierdie woorde direk op Jesus toe — Handelinge 13:33, Hebreërs 1:5, en Hebreërs 5:5 — en verklaar hom die Seun wat deur die Vader verwek is.
8“Vra my, en ek sal die nasies jou erfdeel maak, en die eindes van die aarde jou besitting. 9Jy sal hulle met ’n ysterstaf verbreek; jy sal hulle soos ’n pottebakker se kruik verbrysel.”
10Nou dan, julle konings, wees verstandig; wees gewaarsku, julle heersers van die aarde. 11Dien ons Vader met eerbied, en juig met bewing. 12Soen die Seun, anders sal hy toornig word en julle sal op die pad vergaan, want sy toorn kan in ’n oomblik ontvlam. Geseënd is almal wat by hom skuiling vind. c c v12 Die psalm eindig met skuiling in die Seun — Jesus. Om op hom te vertrou, is om tuis verwelkom te word deur die Vader wat hom op die troon geplaas het.
