Błogosławiony, kto się go boi
Celowe lustrzane odbicie poprzedniego psalmu. To, co powiedziano o naszym Ojcu, teraz mówi się o człowieku, który się go boi: w ciemności wschodzi mu światło, hojnie pożycza i nie boi się złych wieści.
112 1Alleluja! Błogosławiony człowiek, który boi się naszego Ojca, który ma wielkie upodobanie w jego przykazaniach. 2Jego potomstwo będzie potężne na ziemi; pokolenie prawych będzie błogosławione. 3Dostatek i bogactwo są w jego domu, a jego sprawiedliwość trwa na wieki. 4Światło wschodzi w ciemności dla prawych; jest łaskawy, miłosierny i sprawiedliwy. 5Dobrze się wiedzie człowiekowi, który hojnie daje i pożycza, który swoje sprawy prowadzi sprawiedliwie. 6Zaiste, nigdy się nie zachwieje; sprawiedliwy na wieki pozostanie w pamięci. 7Nie boi się złej wieści; jego serce jest mocne, ufa naszemu Ojcu. 8Jego serce jest niewzruszone; nie ulęknie się, aż spojrzy z triumfem na swoich wrogów. 9Rozdał hojnie i dał ubogim; jego sprawiedliwość trwa na wieki; wywyższony jest w chwale. a a v9 Paweł cytuje ten werset, aby opisać radosne, hojne dawanie, które błogosławi nasz Ojciec — 2 Koryntian 9,9. 10Bezbożny widzi to i gniewa się; zgrzyta zębami i marnieje; pragnienie bezbożnych zginie.
