مبارک دے هغه څوک چې د هغۀ نه يريږى
د مخکیني زبور قصدي هنداره. هغه څه چې زموږ د پلار په اړه ویل شوي وو، اوس د هغه چا په اړه ویل کېږي چې له هغه وېرېږي: د هغه لپاره په تیاره کې رڼا راخېژي، په سخاوت پور ورکوي، او له بد خبر نه نه وېرېږي.
112 1هليلوياه! مبارک دے هغه څوک چې زمونږ پلار نه يريږى، هغه چې د هغۀ په حُکمونو کښې ډېر خوشحاليږى. 2د هغۀ اولاد به په مُلک کښې طاقتور وى؛ د صادقانو نسل به مبارک وى. 3د هغۀ په کور کښې مال او دولت دے، او د هغۀ صداقت تل دپاره قائم دے. 4د صادقانو دپاره په تيارۀ کښې رڼا راخيژى؛ هغه مهربانه، رحم کوونکے او صادق دے. 5د هغه چا دپاره چې سخاوت کوى او پور ورکوى هر څۀ ښۀ کيږى، هغه چې خپل کارونه په انصاف سره سنبالوى. 6يقيناً هغه به هيچرې ونۀ ښورولے شى؛ صادق به تل دپاره په ياد وى. 7هغه د بدې خبر نه نۀ يريږى؛ د هغۀ زړۀ مضبوط دے، چې په زمونږ پلار باندې بهروسه کوى. 8د هغۀ زړۀ ثابت دے؛ هغه به ونۀ يريږى، ترڅو چې هغه په خپلو دُښمنانو باندې د فتح نظر وکړى. 9هغۀ په سخاوت سره وېشلى دى او غريبانو ته يې ورکړى دى؛ د هغۀ صداقت تل دپاره قائم دے؛ هغه په عزت کښې اوچت کړے شوے دے. a a v9 پولوس دا آيت نقل کوى ترڅو هغه خوشحاله، سخاوتناک ورکول بيان کړى چې زمونږ پلار پرې برکت ورکوى — ۲ کورنتيان ۹:۹. 10بدکاره دا وينى او غصه کيږى؛ هغه خپل غاښونه زنګوى او ورکيږى؛ د بدکارانو خواهش به هلاک شى.
