Mai Albarka Ne Wanda Yake Tsoronsa
Madubi ne da gangan na zaburar da ta gabace ta. Abin da aka faɗa game da Ubanmu yanzu an faɗe shi game da mutumin da yake tsoronsa: haske yana ketowa gare shi cikin duhu, yana ba da rance hannu sake, ba ya kuma jin tsoron mummunan labari.
112 1Halleluya! Mai albarka ne wanda yake tsoron Ubanmu, wanda yake farin ciki ƙwarai da umarnansa. 2Zuriyarsa za ta zama mai iko a ƙasar; za a albarkaci tsaran masu adalci. 3Dukiya da arziki suna cikin gidansa, adalcinsa kuma yana dawwama har abada. 4Haske yakan fito cikin duhu wa mai adalci; shi mai alheri ne, mai jinƙai, kuma mai adalci. 5Al'amura sukan gyaru ga wanda yake da hannun kyauta yake kuma ba da rance, wanda yake gudanar da harkokinsa da adalci. 6Lalle ba zai taɓa jijjiguwa ba; za a riƙa tuna da mai adalci har abada. 7Ba ya jin tsoron labari marar daɗi; zuciyarsa tsayayyiya ce, tana dogara ga Ubanmu. 8Zuciyarsa kafaffiya ce; ba zai ji tsoro ba, har sai ya ga nasara a kan maƙiyansa. 9Ya rarraba da hannun kyauta ya ba wa matalauta; adalcinsa yana dawwama har abada; an ɗaukaka shi cikin daraja. a a v9 Bulus ya kawo wannan aya domin ya kwatanta kyauta ta farin ciki da hannun sake wadda Ubanmu yake albarkacewa — 2 Korintiyawa 9:9. 10Mugu yana gani ya husata; yana cizon haƙoransa, yana kuma narkewa; sha'awar mugaye za ta lalace.