Loharano Nosokafana hanadiovana

Misy loharano misokatra hanasa ny ota, esorina ny sampy sy ny mpaminany sandoka, ary kapohina ny mpiandry ka miely ny ondry. Ny ampahatelony dia entina mamaky ny afo ary diovina, mandra-pilazany hoe zanako izy ireo ary hoy izy ireo: Rayntsika.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–9

Toko 13.

Amin’izany andro izany dia hisy loharano hosokafana ho an’ny taranak’i Davida sy ny mponina any Jerosalema, mba hanadio azy amin’ny ota sy ny fahalotoana.

Amin’izany andro izany, hoy ny Ray, Tompon’ny tafika any an-danitra, dia hesoriko amin’ny tany ny anaran’ny sampy, ka tsy hotsarovana intsony; ary hesoriko amin’ny tany ireo mpaminany sy ny fanahin’ny fahalotoana.

Raha mbola misy maminany, dia hoy ny rainy sy ny reniny niteraka azy aminy: « Tsy maintsy ho faty ianao, satria niteny lainga tamin’ny anaran’i Raintsika. » Ary rehefa maminany izy, dia hovelezin’ny rainy sy ny reniny niteraka azy.

Amin’izany andro izany dia hahatsiaro menatra ny mpaminany rehetra noho ny fahitany rehefa maminany izy; ary tsy hitafy akanjo volo hamitaka intsony izy ireo.

Fa hoy izy: « Tsy mpaminany aho; mpamboly aho, satria ny tany no fanananako hatramin’ny fahatanorako. » Raha misy manontany azy hoe: « Inona ireo ratra eo anelanelan’ny tananao ireo? » dia hanao hoe izy: « Naratra tao an-tranon’ireo namako aho. » ^a

Ny Mpiandry Notorotoroina, ny Ondry Nihahaka

Mifohaza, ry sabatra, hamely ny mpiandriko, hamely ilay lehilahy mitoetra eo akaikiko, hoy ny Ray, Tompon’ny tafika any an-danitra. Tatora ny mpiandry, dia hiparitaka ny ondry; ary hamerina ny tanako hamely ny kely Aho. ^b Ary eto amin’ny tany rehetra, hoy Raintsika, dia ny roa ampahatelony no hongotana ka ho faty, fa ny ampahatelony kosa no havela ho velona ao. Ilay ampahatelony farany dia hampidiriko ao amin’ny afo; hodioviko tahaka ny volafotsy izy, hizahako tahaka ny volamena. Hiantso ny anarako izy, ary hamaly azy Aho. Dia hoy Aho: « Zanako izy, » ary hoy izy: « Rainay. »