Kaniyeke Vekirî ji bo Paqijkirinê

Kaniyek tê vekirin ku guneh bişo, pût û pêxemberên derewîn tên rakirin, û li şivan tê xistin da ku pez belav bibin. Para sê yekê tê anîn nav agir û tê safîkirin, heta ku ew bibêje ew zarokên min in û ew bibêjin: Bavê me.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–9

Beş 13.

Di wê rojê de wê kaniyek ji bo mala Dawid û gelê Orşelîmê vebe, da ku wan ji guneh û gemariyê paqij bike.

Di wê rojê de, Bavê artêşên ezmanan dibêje, ezê navên pûtan ji welêt qut bikim, êdî nayên bîra kirin; ezê pêxember û ruhê gemariyê jî ji welêt rakim.

Heke hîn jî kesek pêxemberîtiyê bike, bav û diya ku ew aniye dinyayê wê jê re bibêjin: “Divê tu bimirî, çimkî te bi navê Bavê me derew gotine.” Û gava ku ew pêxemberîtiyê dike, bav û diya ku ew anîne dinyayê wê bi kêrê lê bixin.

Di wê rojê de her pêxember wê dema ku pêxemberîtiyê dike ji dîtina xwe şerm bike; û ew êdî wê ji bo xapandinê li xwe kincekî mûyî nekin.

Lê ew wê bibêje: “Ez ne pêxember im; ez cotkar im, çimkî ji ciwaniya xwe ve erd milkê min bûye.” Heke kesek jê bipirse: “Ev birînên di navbera destên te de çi ne?” ewê bibêje: “Ez di mala dostên xwe de hatim birîndar kirin.” ^a

Şivan Hat Lêxistin, Pez Belav Bûn

Şiyar be, şûr, li dijî şivanê min, li dijî mirovê ku nêzî min radiweste, Bavê artêşên ezmanan dibêje. Li şivan bixe, û pez wê belav bibin; û ezê destê xwe li dijî yên biçûk vegerînim. ^b Û li hemû welêt, Bavê me dibêje, du ji sê para wê bên qutkirin û helak bibin, lê yek ji sê para wê tê de sax bimîne. Ezê wî para sê yekê dawîn bînim nav agir; ezê wan wek zîv bisizirînim, wek zêr biceribînim. Ewê bi navê min gazî bikin; ezê bersiva wan bidim. Hingê ezê bibêjim: “Ew zarokên min in,” û ewê bibêjin: “Bavê me.”