Yen Dudu Panjenengane kang Yasa
Kidung pamunggahan. Anggitane Prabu Suleman.
Pepelinge Suleman supaya ora ngentekake tenaga. Tukang kang mbangun, wong kang jaga lan wong kang sumelang tangi esuk-esuk, kabeh iku tanpa guna tanpa Rama kita, kang maringi turu marang wong-wong kang ditresnani. Anak-anak kasebut minangka peparing kang diulungake, dudu asil kang diupayakake.
127 1Yen dudu Rama kita kang yasa omah, para tukange anggone makarya iku tanpa guna. Yen dudu Rama kita kang rumeksa kutha, wong kang jaga anggone melek iku tanpa guna. 2Tanpa guna kowe tangi esuk-esuk lan melek nganti wengi, mangan rejeki kang pakolehe kanthi rekasa lan sumelang; awit Panjenengane maringi turu marang wong kang ditresnani.
3Anak iku pusaka peparinge Rama kita, woh ing kandhutan iku ganjaran. 4Kaya panah ing tangane prajurit, mangkono uga anak-anak kang lair nalika isih enom. 5Rahayu wong kang ngisi wadhah panahe nganti kebak karo anak-anak mau! Dheweke ora bakal isin nalika padu karo mungsuh-mungsuhe ana ing gapuraning kutha. a a v5 Gapuraning kutha iku papan umum, panggonan prakara-prakara ukum lan urusane masyarakat dirampungake — duwe anak lanang akeh ateges duwe pambela kang kuwat ing kono.