መዝሙር 127

127 ¹አባታችን ቤቱን ካልሠራው በቀር፣ ሠሪዎቹ በከንቱ ይደክማሉ። አባታችን ከተማዋን ካልጠበቀ በቀር፣ ጠባቂው በከንቱ ነቅቶ ይጠብቃል። ²ማልዳችሁ መነሣታችሁ፣ አምሽታችሁ መቈየታችሁም፣ የድካም እንጀራ መብላታችሁም በከንቱ ነው፤ ለሚወደው እንቅልፍን ይሰጣልና።

³ልጆች ከአባታችን የሆነ ርስት ናቸው፤ የማኅፀን ፍሬም ዋጋ ነው። ⁴በኀያል ሰው እጅ እንዳሉ ፍላጾች፣ የጕልምስና ዘመን ልጆች እንደዚሁ ናቸው። ⁵ኰረጆውን በእነርሱ የሞላ ሰው ብፁዕ ነው! በበሩ ላይ ከጠላቶቹ ጋራ በሚነጋገርበት ጊዜ አያፍርም። ^a a v5 የከተማው በር ሕጋዊ ክርክሮችና የማኅበረሰቡ ጕዳዮች የሚፈቱበት የሕዝብ መድረክ ነበር፤ ብዙ ወንዶች ልጆች መኖራቸው በዚያ ስፍራ በጐንህ ኀያላን ተሟጋቾች እንዳሉህ ማለት ነበር።