சங்கீதம் 127

127 ¹ எங்கள் பிதா வீட்டைக் கட்டாவிட்டால், அதைக் கட்டுகிறவர்கள் வீணாய் உழைக்கிறார்கள். எங்கள் பிதா நகரத்தைக் காவல் காக்காவிட்டால், காவற்காரன் வீணாய் விழித்திருக்கிறான். ² நீங்கள் அதிகாலையில் எழுந்திருப்பதும், இரா வெகுநேரம்வரை விழித்திருப்பதும் வீண், கவலையான உழைப்பின் அப்பத்தைப் புசிக்கிறீர்கள்; ஏனெனில் அவர் தமது நேசருக்கு நித்திரையைத் தருகிறார்.

³ பிள்ளைகள் எங்கள் பிதாவினால் அளிக்கப்படும் சுதந்தரம், கர்ப்பத்தின் கனி ஒரு பலன். ⁴ பராக்கிரமசாலியின் கையில் இருக்கும் அம்புகளைப்போல, வாலிபத்தில் பிறந்த பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள். ⁵ பாக்கியவான் அந்த மனிதன், அவைகளால் தன் அம்பறாத்தூணியை நிரப்புகிறவனே! நகரவாசலில் தன் சத்துருக்களோடு பேசும்போது அவன் வெட்கப்படமாட்டான். ^a a v5 நகரவாசல், வழக்குகளும் சமுதாய விவகாரங்களும் தீர்க்கப்பட்ட பொதுச் சபைமன்றமாக இருந்தது — அநேக குமாரர் இருப்பது, அங்கே உங்கள் பக்கம் வலிமையான ஆதரவாளர்கள் இருப்பதைக் குறித்தது.