Para Tukang kang Ditimbali Miturut Jenenge
Bezaleel katimbalan kanthi jenenge lan kapenuhan Roh — kawicaksanan, pangerten lan kaprigelan — karo Oholiab ing sandhinge, lan kaprigelan kaparingake ing atine saben tukang kang lila. Banjur dina Sabat kaparingake minangka pratandhane prajanjian iki. Rama kita masrahake marang Musa papan watu kang katulis dening drijine piyambak.
31 1Rama kita ngandika marang Musa:
2“Delengen, Aku wis nimbali miturut jenenge, yaiku Bezaleel bin Uri, bin Hur, saka taler Yehuda, 3lan Aku wis ngebaki dheweke kanthi RohKu, kanthi kawicaksanan, pangreten, kawruh lan sakehing kaprigelan, 4supaya bisa ngrancang gegambaran kang endah, nggarap emas, salaka lan tembaga, 5natah watu kang arep dipasang lan ngukir kayu, kanggo nggarap sarupaning pakaryan. 6Aku dhewe wis netepake Oholiab bin Ahisamakh, saka taler Dhan, supaya ngrewangi dheweke. Sarta Aku wis maringi kawicaksanan ing atine saben tukang kang prigel, supaya padha bisa gawe samubarang kang wis Dakprentahake marang kowe. 7yaiku Tarub Pasewakan, Pethi Paseksen, tutup pangruwating dosa kang ana ing sanduwure, lan sakehing prabot ing Tarub mau, 8meja karo prabote, padhamaran kang murni karo sakehing prabote, lan misbyah dupa; 9misbyah kurban obaran karo sakehing prabote, lan jembangan karo tumpakane; 10sandhangan tenunan, sandhangan suci kanggo Harun, imam mau, lan sandhangane para anake kanggo leladi minangka imam, 11sarta lenga jebadan, lan dupa wangi kanggo papan suci—kabeh iku kudu digawe persis kaya kang wis Dakprentahake marang kowe.”
Sabat kang Diparingake minangka Pratandha
12Banjur Rama kita ngandika marang Musa:
13“Kowe dhewe kudu ngomong marang wong Israel: Kang luwih prelu, kowe padha netepana SabatKu—iku pratandha antarane Aku lan kowe, turun-tumurun, supaya kowe padha ngerti yen Aku iki Ramamu, kang nucekake kowe. a a v13 Rama kita maringake Sabat minangka pratandha yen Panjenengane, dudu usahane dhewe, kang misahake umate dadi suci. 14Netepana Sabat—iku suci tumrap kowe. Sapa kang njemberake, mesthi kudu diukum pati; sapa kang nyambut gawe ing dina iku bakal kapisahake saka antarane bangsane. 15Nem dina lawase kena digunakake kanggo nyambut gawe, nanging dina kapitu iku Sabat, dina ngaso kang sampurna, suci tumrap Aku. Sapa kang nyambut gawe ing dina Sabat mesthi kudu diukum pati. 16Wong Israel kudu netepi Sabat, nganakake Sabat ing saben turunan minangka prajanjian kang langgeng. 17Iku pratandha ing antarane Aku lan wong Israel kanggo selawase: ing sajroning nem dina Aku nitahake langit lan bumi; ing dina kapitu Aku ngaso lan seger maneh.”
18Bareng wis rampung anggone ngandika karo Musa ing gunung Sinai, Panjenengane maringake papan paseksen loro marang Musa, yaiku papan watu kang katulis dening racikaning astane Rama kita.