نه ارابه‌ها، بلکه نامِ او
برای سالار سرایندگان. مزموری از داوود.
جماعت پیش از آنکه پادشاه به جنگ برود برای او دعا می‌کنند: باشد که هدایایت به یاد آورده شود، نقشه‌هایت به انجام رسد و درخواست‌هایت پاسخ یابد. چرخش در میانه می‌آید — دیگران به ارابه‌ها و اسبان توکل دارند، اما این قوم به نام پدر ما توکل می‌کنند.
20 1پدر ما در روزِ تنگی تو را اجابت کند؛ نامِ خدای یعقوب تو را محافظت کند. 2از قُدس تو را مدد فرستد، و از صهیون تو را استوار دارد. 3همهٔ هدایای تو را به یاد آورد و قربانیِ سوختنیِ تو را به لطف بنگرد. 4مرادِ دلت را به تو عطا کند و همهٔ تدبیرهایت را برآورده سازد.
5به‌خاطر نجاتِ تو فریادِ شادی برخواهیم آورد، و به نامِ پدر ما پرچم‌های خود را برخواهیم افراشت. پدر ما همهٔ درخواست‌های تو را برآورده سازد. 6اکنون می‌دانم که پدر ما مسحِ‌شدهٔ خود را نجات می‌دهد؛ از آسمانِ مقدسِ خود، با نیرویِ نجات‌بخشِ دستِ راستش، او را اجابت می‌کند. 7بعضی بر ارابه‌ها توکل می‌کنند و بعضی بر اسبان، اما ما بر نامِ پدر ما توکل می‌کنیم. 8آنان به زانو درمی‌آیند و می‌افتند، اما ما برمی‌خیزیم و استوار می‌ایستیم. 9ای پدر ما، پادشاه را نجات ده! چون تو را بخوانیم، ما را اجابت فرما.
