Dili ang mga Karwahe, kondili ang Iyang Ngalan
Alang sa pangulo sa mga mag-aawit. Usa ka salmo ni David.
Nag-ampo ang katilingban alang sa hari sa dili pa siya mogawas sa gubat: unta mahinumdoman ang imong mga halad, matuman ang imong mga plano, matubag ang imong mga hangyo. Sa tunga-tunga ang kausaban moabot — ang uban nagsalig sa mga karwahe ug mga kabayo, apan kini nga katawhan nagsalig sa ngalan sa atong Amahan.
20 1Hinaut nga tubagon ka sa atong Amahan sa adlaw sa kalisdanan; hinaut nga panalipdan ka sa ngalan sa Dios ni Jacob. 2Hinaut nga padad-an ka niya ug tabang gikan sa balaang dapit, ug hinaut nga lig-onon ka niya gikan sa Zion. 3Hinaut nga hinumdoman niya ang tanan mong mga halad ug tan-awon uban sa kahimuot ang imong halad nga sinunog. 4Hinaut nga ihatag niya kanimo ang tinguha sa imong kasingkasing ug tumanon ang tanan mong mga plano.
5Managhugyaw kita sa kalipay tungod sa imong kaluwasan, ug sa ngalan sa atong Amahan ipataas nato ang atong mga bandila. Hinaut nga tumanon sa atong Amahan ang tanan mong mga pangamuyo. 6Karon nahibalo ako nga ang atong Amahan nagluwas sa iyang dinihogan; tubagon niya siya gikan sa iyang balaang langit pinaagi sa makaluwas nga gahom sa iyang tuong kamot. 7Ang uban nagsalig sa mga karwahe ug ang uban sa mga kabayo, apan kita nagsalig sa ngalan sa atong Amahan. 8Sila mangatumba ug mangapukan, apan kita mobangon ug mobarog nga malig-on. 9Amahan namo, luwasa ang hari! Tubaga kami sa among pagtawag.
