Τραγούδα, εσύ που ήσουν κάποτε στείρα
Σε μια άτεκνη, εγκαταλειμμένη γυναίκα λέγεται να ψάλει και να αγοράσει μεγαλύτερη σκηνή. Ο Πατέρας μας δεν αρνείται ότι έκρυψε το πρόσωπό του, μόνο ότι κράτησε μια στιγμή· τα βουνά μετακινούνται πριν από την πιστή του αγάπη. Τα τείχη της ξαναχτίζονται με ζαφείρι, και τα παιδιά της διδάσκονται από εκείνον.
54 1Τραγούδα, στείρα γυναίκα που ποτέ δε γέννησες παιδί· ξέσπασε σε τραγούδι και αναφώνησε από χαρά, εσύ που ποτέ δεν κοιλοπόνεσες! Γιατί τα παιδιά της ερημωμένης θα είναι περισσότερα από τα παιδιά της παντρεμένης, λέει ο Πατέρας μας.
2Μεγάλωσε τη σκηνή σου, κι άσε τα παραπετάσματα της κατοικίας σου να απλωθούν πλατιά· μην κρατιέσαι. Μάκρυνε τα σκοινιά σου και κάρφωσε βαθιά τους πασσάλους σου, 3γιατί θα απλωθείς δεξιά κι αριστερά· τα παιδιά σου θα κυριεύσουν τα έθνη και θα ξανακατοικήσουν τις ερημωμένες πόλεις. 4Μη φοβάσαι, γιατί δε θα ντροπιαστείς· μην αποθαρρύνεσαι, γιατί δε θα καταισχυνθείς. Θα ξεχάσεις την ντροπή της νιότης σου και δε θα θυμάσαι πια την καταισχύνη της χηρείας σου. 5Γιατί ο Δημιουργός σου είναι ο σύζυγός σου — ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων είναι το όνομά του· ο Άγιος του Ισραήλ είναι ο Λυτρωτής σου, ο Πατέρας μας όλης της γης ονομάζεται. a a v5 Ο Πατέρας μας δένεται με τον λαό του με αγάπη διαθήκης — η τυπολογία του γάμου που ο Παύλος αργότερα εφαρμόζει στον Χριστό και τη Νύφη του (Προς Εφεσίους 5:25-27). 6Γιατί ο Πατέρας μας σε κάλεσε πίσω σαν σύζυγο εγκαταλειμμένη και με ραγισμένη καρδιά, σαν τη γυναίκα της νιότης όταν έχει εγκαταλειφθεί, λέει ο Πατέρας σου.
7Για μια στιγμή σε εγκατέλειψα, αλλά με μεγάλη ευσπλαχνία θα σε συνάξω πάλι κοντά μου. 8Σε μια πλημμύρα οργής έκρυψα το πρόσωπό μου από σένα για μια στιγμή, αλλά με αιώνια αγάπη η καρδιά μου στρέφεται σ’ εσένα, λέει ο Πατέρας μας, ο Λυτρωτής σου. 9Για μένα αυτό είναι σαν τις μέρες του Νώε, όταν ορκίστηκα ότι τα νερά του Νώε δε θα ξαναπλημμύριζαν ποτέ τη γη· έτσι τώρα ορκίστηκα να μη θυμώσω μαζί σου ούτε να σε επιπλήξω. 10Κι αν τα βουνά μετακινηθούν και οι λόφοι σαλευτούν, η πιστή μου αγάπη δε θα απομακρυνθεί από σένα, και η διαθήκη της ειρήνης μου δε θα σαλευτεί, λέει ο Πατέρας μας, που η καρδιά του στρέφεται σ’ εσένα με ευσπλαχνία. 11«Βασανισμένη, θαλασσοδαρμένη κι απαρηγόρητη, δες: θα στερεώσω τις πέτρες σου με αντιμόνιο και θα βάλω τα θεμέλιά σου με ζαφείρια. b b v11 Αντιμόνιο: μια σκούρα ορυκτή πάστα που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία οικοδομική για να στερεώνουν και να αναδεικνύουν τους πολύτιμους λίθους, κάνοντάς τους να λάμπουν. 12Θα κάνω τους πύργους σου από ρουβίνια, τις πύλες σου από αστραφτερά πετράδια, και όλα τα τείχη σου από πολύτιμες πέτρες. 13Όλα τα παιδιά σου θα διδαχθούν από τον Πατέρα μας, και μεγάλη θα είναι η ειρήνη των παιδιών σου. c c v13 Ο Ιησούς ανέφερε αυτό το εδάφιο για να περιγράψει καθέναν που ο Πατέρας ελκύει κοντά του (Κατά Ιωάννην 6:45). 14Με δικαιοσύνη θα στεριωθείς· θα είσαι μακριά από την καταπίεση, γιατί δε θα έχεις τίποτα να φοβάσαι, και μακριά από τον τρόμο, γιατί δε θα σε πλησιάσει. 15Αν κάποιος ξεσηκώσει διαμάχη εναντίον σου, δεν προέρχεται από μένα· όποιος σου επιτεθεί θα πέσει μπροστά σου. 16Δες, εγώ είμαι που δημιούργησα τον σιδερά που φυσά τα κάρβουνα σε φλόγα και σφυρηλατεί όπλο κατάλληλο για τη δουλειά του· κι εγώ είμαι που δημιούργησα τον καταστροφέα για να ρημάζει». 17Κανένα όπλο που σφυρηλατείται εναντίον σου δε θα πετύχει, και θα αποστομώσεις κάθε γλώσσα που σηκώνεται εναντίον σου στο δικαστήριο. Αυτή είναι η κληρονομιά των δούλων του Πατέρα μας, και η δικαίωσή τους προέρχεται από μένα, λέει ο Πατέρας μας.
