اشعیا 54

54 ¹سرود بخوان، ای زن نازا که هرگز فرزندی نزادی؛ به سرود و آواز شادی بانگ برآور، ای تو که هرگز درد زایمان نکشیدی! زیرا فرزندان زن متروک، بیشتر از فرزندان زن شوهردار خواهند بود، پدر ما می‌گوید.

²خیمهٔ خود را وسیع گردان، و بگذار پرده‌های مسکنت پهن شود؛ دریغ مدار. طناب‌هایت را دراز کن و میخ‌هایت را عمیق فرو کوب، ³زیرا به راست و به چپ گسترده خواهی شد؛ فرزندانت قوم‌ها را به میراث خواهند برد و شهرهای متروک را از نو آباد خواهند کرد. ⁴مترس، زیرا شرمسار نخواهی شد؛ دلسرد مشو، زیرا خجل نخواهی گشت. شرمِ ایام جوانی‌ات را فراموش خواهی کرد و ننگ بیوگی‌ات را دیگر به یاد نخواهی آورد. ⁵زیرا آفرینندهٔ تو شوهر توست—پدرِ لشکرهای آسمان نام اوست؛ قدوسِ اسرائیل ولی‌نعمت توست، و او را پدر ما بر تمامی زمین می‌خوانند. ^a a v5 پدر ما خویشتن را در محبتِ عهد به قوم خود پیوند می‌دهد — همان تمثیل ازدواج که پولس بعدها آن را دربارهٔ مسیح و عروسش به کار می‌برد (افسسیان ۵:۲۵-۲۷). ⁶زیرا پدر ما تو را همچون زنی متروک و شکسته‌دل بازخوانده است، همچون زنِ ایام جوانی که وانهاده شده باشد، پدرِ تو می‌گوید.

⁷برای لحظه‌ای کوتاه تو را ترک کردم، اما با شفقتی عظیم تو را باز گرد خواهم آورد. ⁸در سیلابی از خشم، روی خود را لحظه‌ای از تو پنهان کردم، اما با محبتی جاودانی دلم به سوی تو می‌رود، پدر ما، ولی‌نعمت تو، می‌گوید. ⁹این برای من همچون روزگار نوح است، آنگاه که سوگند خوردم که آب‌های نوح دیگر هرگز زمین را فرو نخواهد گرفت؛ پس اکنون سوگند خورده‌ام که بر تو خشم نگیرم و تو را توبیخ نکنم. ¹⁰اگرچه کوه‌ها زایل شوند و تپه‌ها متزلزل گردند، محبتِ وفادار من از تو زایل نخواهد شد، و عهدِ سلامتی من متزلزل نخواهد گشت، پدر ما، که دلش در شفقت به سوی تو می‌رود، می‌گوید. ¹¹«ای رنجدیده، ای طوفان‌زده و بی‌تسلی، بنگر: سنگ‌هایت را در ملاطِ سرمه‌ای خواهم نشاند و بنیادهایت را با یاقوت کبود خواهم نهاد. ^b b v11 سرمه: خمیرمعدنیِ تیره‌ای که در بنّاییِ باستان برای نشاندن و نمایاندن سنگ‌های گران‌بها به کار می‌رفت تا بدرخشند. ¹²برج‌هایت را از لعل، دروازه‌هایت را از گوهرهای درخشان، و همهٔ دیوارهایت را از سنگ‌های گران‌بها خواهم ساخت. ¹³همهٔ فرزندانت از پدر ما تعلیم خواهند یافت، و سلامتیِ فرزندانت عظیم خواهد بود. ^c c v13 عیسی این آیه را نقل کرد تا هر کسی را که پدر به سوی او می‌کشد توصیف کند (یوحنا ۶:۴۵). ¹⁴در عدالت استوار خواهی شد؛ از ظلم دور خواهی بود، زیرا چیزی برای ترسیدن نخواهی داشت، و از وحشت دور، زیرا به تو نزدیک نخواهد شد. ¹⁵اگر کسی بر تو نزاع برانگیزد، از جانب من نیست؛ هر که بر تو حمله آورد، پیش رویت خواهد افتاد. ¹⁶بنگر، این منم که آهنگری را آفریدم که زغال‌ها را به شعله می‌دمد و سلاحی درخور کارش می‌سازد؛ و این منم که ویرانگر را آفریدم تا نابود کند.» ¹⁷هیچ سلاحی که بر ضد تو ساخته شود کارگر نخواهد افتاد، و هر زبانی را که در محکمه بر ضد تو برخیزد محکوم خواهی کرد. این است میراث بندگان پدر ما، و عدالتِ ایشان از جانب من است، پدر ما اعلام می‌کند.