به سوی آبها بیایید
دعوت به کسانی است که پولی ندارند: بیایید و به رایگان بخورید و بنوشید، و دیگر برای آنچه هرگز سیر نمیکند پول ندهید. افکار پدر ما از افکار آنان بلندتر است، پس بخشش او از آنچه انتظار دارند سخاوتمندانهتر است. کلام او، مانند باران، تهی بازنمیگردد.
55 1«گوش دهید! ای همهٔ تشنگان، به سوی آب بیایید؛ و شما که پول ندارید، بیایید، خوراک بخرید و بخورید! بیایید، شراب و شیر بخرید، بیقیمت و رایگان. 2چرا پول خود را برای آنچه نان نیست خرج میکنید، و دسترنج خویش را برای آنچه سیر نمیکند؟ به دقت به من گوش دهید، و آنچه نیکوست بخورید، و جان شما از خوراک لذیذ لذت خواهد برد. 3گوش خود را بگشایید و به سوی من بیایید؛ بشنوید تا جان شما زنده بماند. من با شما عهدی جاودان خواهم بست، همان محبت وفادار که به داوود وعده داده شد. a a v3 پولس این آیه را در اعمال ۱۳:۳۴ دربارهٔ رستاخیز عیسی نقل میکند — عهد جاودان پدر ما با داوود در مسیحِ برخاسته به کمال خود میرسد. 4بنگرید، من او را شاهدی برای قومها مقرر داشتهام، رهبر و فرماندهٔ قومها. 5بهیقین قومی را که نمیشناسی فرا خواهی خواند، و قومی که تو را نمیشناسد به سوی تو خواهد شتافت، به خاطر پدرت، آن قدّوس اسرائیل، زیرا که او تو را جلال بخشیده است.»
6پدر ما را بطلبید هنگامی که یافت میشود؛ او را بخوانید هنگامی که نزدیک است. 7شریر راه خود را ترک کند، و مرد ناعادل افکار خویش را. به سوی پدر ما بازگردد، و دل پدر ما با شفقت برای او به جنبش خواهد آمد؛ به سوی پدر ما بازگردید، زیرا او بهسخاوت خواهد آمرزید.
8«زیرا افکار من افکار شما نیست، و راههای شما راههای من نیست، پدر ما چنین میگوید. 9زیرا چنانکه آسمانها از زمین بلندترند، همچنان راههای من از راههای شما بلندتر است، و افکار من از افکار شما.
10«زیرا چنانکه باران و برف از آسمان فرود میآید و به آنجا باز نمیگردد، بلکه زمین را سیراب میکند و آن را بارور و شکوفا میسازد، و به برزگر بذر و به خورنده نان میبخشد، 11همچنان کلام من که از دهان من بیرون میآید: تهی به سوی من باز نخواهد گشت، بلکه آنچه را که میخواهم به انجام خواهد رسانید و مقصودی را که برایش فرستادم به کمال خواهد رساند. 12شما با شادی بیرون خواهید رفت و با سلامتی هدایت خواهید شد؛ کوهها و تپهها در برابر شما به سرود سر خواهند داد، و همهٔ درختان صحرا دست خواهند زد. 13به جای بوتهٔ خار، سرو خواهد رویید، و به جای خاربن، آس خواهد رویید. این برای نامآوری پدر ما خواهد بود، نشانهای جاودان که هرگز بریده نخواهد شد.»