Sing, jy wat eens onvrugbaar was
'n Kinderlose, verlate vrou word aangesê om te sing en 'n groter tent te koop. Ons Vader ontken nie dat hy sy gesig verberg het nie, net dat dit langer as 'n oomblik geduur het; berge skuif voordat sy troue liefde skuif. Haar mure word in saffier herbou, en haar kinders word deur hom geleer.
54 1Sing, onvrugbare vrou wat nooit ’n kind gebaar het nie; breek uit in gesang en jubel van vreugde, jy wat nooit in barensnood was nie! Want die kinders van die verlate vrou sal meer wees as die kinders van die getroude vrou, sê ons Vader.
2Vergroot jou tent, en laat die gordyne van jou woning wyd uitsprei; moenie terughou nie. Verleng jou toue en slaan jou penne diep in, 3want jy sal uitbrei na regs en na links; jou kinders sal die nasies in besit neem en die verlate stede weer bewoon. 4Moenie bang wees nie, want jy sal nie beskaamd staan nie; moenie moedeloos wees nie, want jy sal nie verneder word nie. Jy sal die skande van jou jeug vergeet en die smaad van jou weduweeskap nie meer onthou nie. 5Want jou Maker is jou man—die Vader van die hemelse leërskare is sy naam; die Heilige van Israel is jou Verlosser, ons Vader van die hele aarde word hy genoem. a a v5 Ons Vader verbind hom aan sy volk in verbondsliefde — die huwelikstipologie wat Paulus later op Christus en sy Bruid toepas (Efesiërs 5:25-27). 6Want ons Vader het jou teruggeroep soos ’n vrou wat verlaat en gebroke van hart is, soos die vrou van ’n mens se jeug wanneer sy verstoot is, sê jou Vader.
7Vir ’n kort oomblik het ek jou verlaat, maar met groot medelye sal ek jou weer bymekaarmaak. 8In ’n vloed van toorn het ek my gesig vir ’n oomblik vir jou weggesteek, maar met ewige liefde gaan my hart na jou toe uit, sê ons Vader, jou Verlosser. 9Vir my is dit soos die dae van Noag, toe ek gesweer het dat die waters van Noag nooit weer die aarde sal oorstroom nie; so het ek nou gesweer om nie vir jou kwaad te wees of jou te bestraf nie. 10Al sou die berge wyk en die heuwels wankel, my troue liefde sal nie van jou wyk nie, en my verbond van vrede sal nie wankel nie, sê ons Vader, wie se hart in medelye na jou toe uitgaan. 11“Verdrukte een, deur storms geteister en sonder troos, kyk: Ek sal jou klippe in antimoon inlê en jou fondamente met saffiere lê. b b v11 Antimoon: ’n donker mineraalpasta wat in antieke bouwerk gebruik is om edelstene in te lê en te vertoon, sodat hulle blink. 12Ek sal jou torings van robyne maak, jou poorte van flikkerende juwele, en al jou mure van edelstene. 13Al jou kinders sal deur ons Vader onderrig word, en groot sal die vrede van jou kinders wees. c c v13 Jesus het hierdie vers aangehaal om elkeen te beskryf wat die Vader na hom toe trek (Johannes 6:45). 14In geregtigheid sal jy gevestig word; jy sal ver van verdrukking wees, want jy sal niks hê om te vrees nie, en ver van verskrikking, want dit sal nie naby jou kom nie. 15As iemand twis teen jou aanstook, is dit nie van my nie; wie jou aanval, sal voor jou val. 16Kyk, dit is ek wat die smid geskep het wat die kole tot ’n vlam aanblaas en ’n wapen smee wat vir sy werk geskik is; en dit is ek wat die verwoester geskep het om te verniel.” 17Geen wapen wat teen jou gesmee word, sal slaag nie, en jy sal elke tong weerlê wat in die hof teen jou opstaan. Dit is die erfenis van die dienaars van ons Vader, en hulle regverdiging kom van my af, sê ons Vader.
