Budalan 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“Jieun hiji altar pikeun ngukus menyan; jieunna tina kai akasia. ²Pasagi: panjangna kira-kira dalapan belas inci, rubakna dalapan belas inci, jeung luhurna kira-kira tilu kaki, tanduk-tandukna ngahiji jeung altarna. ³Lapis ku emas murni—luhurna, sakuriling sisina, jeung tanduk-tandukna—tuluy tambahan wengku emas sakurilingna. ⁴Jieun dua gelang emas di handapeun wengkuna, dina dua sisi nu papalingpang, pikeun nahan rancatan panggotongna. ⁵Jieun rancatanana tina kai akasia sarta lapis ku emas. ⁶Simpen di hareupeun reregan nu deukeut peti panyaksen, di hareupeun tutup nu nutupan panyaksen, tempat Kami bakal mendak maneh. ⁷Unggal isuk waktu Harun ngurus lampu-lampu, manehna kudu ngukus menyan nu seungit dina eta altar. ⁸Waktu Harun masang lampu-lampu dina pasosore, manehna kudu ngukusna—pangukusan nu teu petot di payuneun Kami, turun-tumurun ti maneh. ⁹Ulah ngahaturkeun menyan nu teu diidinan, kurban beuleuman, atawa kurban gandum dina eta altar; ulah nyicikeun kurban inuman dina dinya. ¹⁰Sataun sakali Harun kudu ngayakeun pangampura dina tanduk-tandukna; sataun sakali, ku getih kurban panebus dosa, manehna kudu nyucikeun eta altar turun-tumurun ti maneh. Eta kacida sucina pikeun Kami.”

Panebus dina Cacah Jiwa

¹¹Rama urang ngandika ka Musa,

¹²“Waktu maneh ngayakeun cacah jiwa urang Israil pikeun ngitung maranehna, unggal jalma kudu mere ka Kami panebus pikeun nyawana dina waktu diitung, supaya ulah aya pagebug nu narajang maranehna waktu dicacah. ¹³Unggal jalma nu dicacah kudu mere kira-kira saperlima ons perak, nurutkeun ukuran tempat suci, minangka haturan ka Kami. ¹⁴Unggal jalma nu dicacah, umur dua puluh taun ka luhur, kudu mere ieu haturan ka Kami. ¹⁵Nu beunghar ulah mere leuwih, nu miskin ulah kurang, ti saperlima ons ieu, waktu maraneh ngahaturkeunana ka Kami pikeun nebus nyawa maraneh. ¹⁶Candak duit panebus ti urang Israil; serenkeun pikeun kaperluan Kemah Tepangan. Eta bakal jadi pangeling-ngeling pikeun urang Israil di payuneun Kami, pikeun nebus nyawa maraneh.”

Bak Tambaga

¹⁷Rama urang ngandika ka Musa,

¹⁸“Jieun hiji bak tambaga jeung tatapakanana tina tambaga, pikeun wisuh. Simpen antara Kemah Tepangan jeung altar; eusian ku cai, ¹⁹supaya Harun jeung putra-putrana bisa make eta pikeun ngumbah leungeun jeung sukuna. ²⁰Waktu asup ka Kemah Tepangan, maranehna kudu wisuh ku cai supaya ulah paeh; atawa waktu ngadeukeutan altar pikeun ngabakti, pikeun ngukus kurban dahareun ka Kami. ²¹Maranehna kudu ngumbah leungeun jeung sukuna, lamun henteu bakal paeh. Eta aturan nu langgeng pikeun Harun jeung turunanana, turun-tumurun.”

Minyak Urapan nu Suci

²²Rama urang ngandika ka Musa,

²³“Candak bungbu-bungbu nu pangalusna: dua welas satengah pon mur cair, satengahna—genep saparapat pon—kayu manis nu seungit, jeung genep saparapat pon kalamus nu seungit, ²⁴jeung dua welas satengah pon kasia, diukur nurutkeun ukuran tempat suci, jeung sagalon minyak jaitun. ²⁵Jieun eta jadi minyak urapan nu suci, seuseungitan nu dicampur, pagawean tukang nyieun seuseungitan—minyak urapan nu suci. ²⁶Ku eta urapan Kemah Tepangan, peti panyaksen, ²⁷meja jeung sakabeh parabotna, tihang lampu jeung parabotna, altar pangukusan, ²⁸altar kurban beuleuman jeung sakabeh parabotna, jeung bak jeung tatapakanana. ²⁹Sucikeun kabeh supaya jadi pangsucina; naon bae nu antel ka dinya bakal jadi suci. ³⁰Urapan Harun jeung putra-putrana; sucikeun maranehna pikeun ngawula ka Kami jadi imam. ³¹Omongkeun ka urang Israil, ‘Ieu kudu jadi minyak urapan Kami nu suci turun-tumurun ti maraneh. ³²Ulah nyicikeunana kana awak saha bae, jeung ulah nyieun naon bae nu sarupa jeung eta ku resepna. Eta suci—eta kudu suci pikeun maraneh. ³³Saha bae nu nyampur naon bae nu sarupa jeung eta, atawa makekeunana ka jalma asing, bakal dipiceun ti bangsana.’”

Pangukusan nu Suci

³⁴Rama urang ngandika ka Musa, “Candak bungbu-bungbu nu seungit—stakte, onika, jeung galbanum—ieu bungbu-bungbu nu seungit jeung menyan murni, sarua beuratna, ^a a v34 Stakte, onika, jeung galbanum nya eta geutah tutuwuhan nu seungit nu dipake dina campuran pangukusan di Wetan Deukeut jaman baheula. ³⁵sarta jieun jadi pangukusan nu seungit, pagawean tukang nyieun seuseungitan, dibumbuan ku uyah, murni jeung suci. ³⁶Tutu sabagianana nepi ka lemes pisan sarta simpen sabagian di hareupeun panyaksen di jero Kemah Tepangan, tempat Kami bakal mendak maneh. Eta tetep pangsucina pikeun maraneh. ³⁷Ulah nyieun pangukusan nurutkeun ieu resep pikeun diri sorangan; eta suci pikeun maraneh, sabab eta kagungan Kami. ³⁸Saha bae nu nyieun nu sarupa jeung eta pikeun ngarasakeun seungitna, bakal dipiceun ti bangsana.”