Budalan 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹“Pikeun nyawiskeun maranehna jadi imam anu ngawula ka Kami, kieu pigaweeun maneh: cokot hiji anak sapi jalu jeung dua domba jalu anu teu cacad, ²jeung roti anu teu diragian, roti anu teu diragian nu diadonan jeung minyak, sarta roti tipis anu teu diragian nu dioesan minyak, kabeh dijieun tina tipung gandum anu alus. ³Teundeun kabeh dina hiji karanjang, tuluy haturkeun dina karanjang eta, bareng jeung anak sapi jeung dua domba jalu tea. ⁴Tuluy bawa Harun jeung anak-anakna ka lawang Kemah Pasamoan, terus mandian ku cai. ⁵Cokot pakean-pakeanana, tuluy pakean Harun ku jubah, jubah epod, epod, jeung tutup dada, sarta beungkeutkeun sabuk tinun epod kana awakna. ⁶Pasang serban dina sirahna, tuluy teundeun makuta suci dina serban eta. ⁷Tuluy cokot minyak urapan, kucurkeun kana sirahna, tuluy urapan manehna. ⁸Bawa anak-anakna ka hareup, tuluy pakean ku jubah. ⁹Beungkeutkeun sabuk kana cangkeng Harun jeung anak-anakna, tuluy pasangkeun tutup sirahna. Kalungguhan imam teh jadi milikna ku katangtuan anu langgeng. Kitu cara maneh ngistrenan Harun jeung anak-anakna.

¹⁰“Bawa anak sapi jalu tea ka hareupeun Kemah Pasamoan; Harun jeung anak-anakna neundeun leungeunna kana sirahna. ¹¹Peuncit eta anak sapi di payuneun Kami, di lawang Kemah Pasamoan. ¹²Cokot getih anak sapi tea saeutik, tuluy oleskeun kana tanduk altar ku ramo maneh; sesana kucurkeun kana dasar altar. ¹³Cokot kabeh gajih anu nutupan jero beuteung, jeung bagian ati anu ngagantung, jeung dua ginjal katut gajihna, tuluy duruk dina altar. ¹⁴Ari daging, kulit, jeung kokotoran anak sapi tea, duruk di luar pasanggrahan. Eta teh kurban panebus dosa.

¹⁵“Cokot hiji domba jalu; Harun jeung anak-anakna kudu neundeun leungeunna kana sirahna. ¹⁶Peuncit domba jalu tea, cokot getihna, tuluy siramkeun kana sisi-sisi altar. ¹⁷Pesek domba jalu tea jadi sababaraha potong, kumbah jero beuteung jeung sukuna, tuluy teundeun bareng jeung potongan-potonganana katut sirahna. ¹⁸Tuluy duruk domba jalu tea sagemblengna dina altar. Eta teh kurban beuleuman pikeun Kami, seungit anu matak kamanah, kurban kadaharan anu dihaturkeun ka Kami.

¹⁹“Cokot domba jalu nu hiji deui, tuluy Harun jeung anak-anakna kudu neundeun leungeunna kana sirahna. ²⁰Peuncit eta domba jalu, cokot getihna saeutik, tuluy oleskeun kana tungtung ceuli katuhu Harun, kana tungtung ceuli katuhu anak-anakna, kana jempol leungeun katuhuna jeung jempol suku katuhuna, ari getih sesana siramkeun kana sisi-sisi altar. ²¹Cokot getih nu dina altar saeutik jeung minyak urapan saeutik, tuluy percikkeun ka Harun jeung kana pakeanana, kitu deui ka anak-anakna jeung kana pakeanana. Ku kitu Harun jeung pakeanana bakal suci, kitu deui anak-anakna jeung pakeanana. ²²Cokot gajih tina domba jalu tea: buntut anu gendut, gajih anu nutupan jero beuteung, bagian ati anu ngagantung, dua ginjal katut gajihna, jeung paha katuhuna — sabab eta teh domba jalu pikeun istren. ²³Cokot sapotong roti, sapotong roti anu make minyak, jeung sapotong roti tipis, tina karanjang roti anu teu diragian nu aya di payuneun Kami. ²⁴Teundeun kabeh dina leungeun Harun jeung anak-anakna, tuluy ayun-ayunkeun minangka kurban ayunan di payuneun Kami. ²⁵Tuluy cokot deui tina leungeunna, duruk dina altar, luhureun kurban beuleuman, minangka seungit anu matak kamanah di payuneun Kami. Eta teh kurban kadaharan pikeun Kami.

²⁶“Cokot dada domba jalu istren Harun tea, tuluy ayun-ayunkeun di payuneun Kami minangka kurban ayunan; eta jadi bagian maneh. ²⁷Pisahkeun dada anu geus diayun-ayun jeung paha anu geus diunjukkeun tina domba jalu istren tea — eta bagian pikeun Harun jeung anak-anakna. ²⁸Eta jadi bagian Harun jeung anak-anakna salilana ti urang Israil, sabab eta teh pangbakti — pangbakti tina kurban karapihan urang Israil, pangbaktina ka Kami.

²⁹“Pakean-pakean suci Harun kudu diwariskeun ka anak-anakna sanggeus manehna, supaya maranehna diurapan jeung diistren make pakean eta. ³⁰Anak anu ngaganti manehna jadi imam, anu asup ka Kemah Pasamoan pikeun ngawula di Tempat Suci, kudu make pakean eta tujuh poe lilana.

³¹“Cokot domba jalu istren tea, tuluy godog dagingna di tempat anu suci. ³²Di lawang Kemah Pasamoan, Harun jeung anak-anakna bakal ngadahar daging domba jalu tea jeung roti nu aya dina karanjang. ³³Maranehna kudu ngadahar sagala anu geus dipake pikeun nebus dosa dina waktu diistren jeung disucikeun, tapi jalma luar teu meunang ngadaharna, sabab eta teh suci. ³⁴Lamun aya daging istren atawa roti anu nyesa nepi ka isuk, sesana kudu diduruk ku seuneu. Teu meunang didahar, sabab eta teh suci.

³⁵“Pigawe kieu pikeun Harun jeung anak-anakna, nurutkeun sagala anu geus diparentahkeun ku Kami ka maneh. Istren maranehna salila tujuh poe. ³⁶Unggal poe haturkeun hiji anak sapi jalu jadi kurban panebus dosa pikeun panebusan. Sucikeun altar ku jalan nebus dosana, tuluy urapan altar eta pikeun nyawiskeunana. ³⁷Salila tujuh poe tebus dosa altar tea sarta sawiskeun. Geus kitu altar bakal pangsucina, sarta naon-naon anu antel kana eta bakal jadi suci.

³⁸“Ieu anu kudu dihaturkeun ku maneh dina altar: dua anak domba umur sataun unggal poe, teu meunang towong. ³⁹Haturkeun hiji anak domba waktu isuk-isuk, nu hijina deui waktu sareupna. ⁴⁰Jeung anak domba nu kahiji, haturkeun kira-kira dua liter tipung alus anu diadonan jeung kira-kira saliter minyak meresan, sarta kira-kira saliter anggur minangka kurban inuman. ⁴¹Haturkeun anak domba nu kadua waktu sareupna, jeung kurban gandum katut kurban inuman anu sarua jeung waktu isuk, minangka seungit anu matak kamanah, kurban kadaharan pikeun Kami. ⁴²Eta teh kurban beuleuman anu teu pegat-pegat turun-tumurun, di lawang Kemah Pasamoan di payuneun Kami, tempat Kami baris tepang jeung maraneh pikeun ngandika ka maraneh. ⁴³Di dinya Kami baris tepang jeung urang Israil, sarta kamulyaan Kami bakal nyucikeun eta tempat. ⁴⁴Kami baris nyawiskeun Kemah Pasamoan jeung altar, sarta nyawiskeun Harun jeung anak-anakna supaya ngawula ka Kami jadi imam.

⁴⁵“Kami baris matuh di tengah-tengah urang Israil, sarta baris jadi Rama maranehna. ⁴⁶Maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna, anu geus ngaluarkeun maranehna ti tanah Mesir supaya Kami bisa matuh di tengah-tengahna. Kami teh Rama maranehna.”