خروج 29

29 ¹«برای آنکه ایشان را چون کاهنانی که مرا خدمت کنند وقف نمایی، چنین کن: یک گوسالهٔ نر جوان و دو قوچ بی‌عیب بگیر، ²و نان بی‌خمیرمایه، و گِرده‌های فطیر آمیخته با روغن، و نازک‌نان‌های فطیر مالیده به روغن؛ همه را از آرد نرم گندم بساز. ³آنها را در یک سبد بگذار و در همان سبد، همراه با گوساله و دو قوچ، تقدیم کن. ⁴آنگاه هارون و پسرانش را به درِ خیمهٔ ملاقات بیاور و ایشان را با آب بشوی. ⁵جامه‌ها را بگیر و بر هارون بپوشان: پیراهن، و ردای ایفود، و ایفود، و سینه‌بند را؛ و بند بافته‌شدهٔ ایفود را بر او استوار کن. ⁶عمامه را بر سرش بگذار و تاجِ مقدّس را بر عمامه بنه. ⁷سپس روغنِ مسح را بگیر و بر سرش بریز و او را مسح کن. ⁸پسرانش را پیش بیاور و ایشان را به پیراهن‌ها بپوشان. ⁹کمربندها را بر هارون و پسرانش ببند و کلاه‌هایشان را بر سرشان بگذار. کهانت به موجب فرمانی جاودانه از آنِ ایشان است. بدین‌گونه هارون و پسرانش را تخصیص خواهی داد.

¹⁰«گوساله را پیش خیمهٔ ملاقات بیاور؛ هارون و پسرانش دست‌های خود را بر سرش بگذارند. ¹¹گوساله را در حضور من، نزد درِ خیمهٔ ملاقات، ذبح کن. ¹²قدری از خون گوساله را بگیر و با انگشت خود بر شاخ‌های مذبح بمال؛ باقی خون را نزد پایهٔ مذبح بریز. ¹³همهٔ پیهی را که احشا را می‌پوشاند، و لَختهٔ روی جگر، و دو قلوه را با پیهشان بگیر و بر مذبح بسوزان. ¹⁴اما گوشت و پوست و سرگینِ گوساله را بیرون از اردوگاه با آتش بسوزان. این قربانی گناه است.

¹⁵«یک قوچ را بگیر؛ هارون و پسرانش دست‌های خود را بر سرش بگذارند. ¹⁶قوچ را ذبح کن و خونش را بگیر و بر گرداگرد مذبح بپاش. ¹⁷قوچ را قطعه‌قطعه کن، احشا و پاچه‌هایش را بشوی، و آنها را با قطعه‌ها و سرش بگذار. ¹⁸آنگاه تمام قوچ را بر مذبح بسوزان. این قربانی سوختنی برای من است، عطری خوشایند، هدیه‌ای طعمه‌سوز که به من تقدیم می‌شود.

¹⁹«قوچ دیگر را بگیر، و هارون و پسرانش دست‌های خود را بر سرش بگذارند. ²⁰قوچ را ذبح کن و قدری از خونش را بگیر و بر نرمهٔ گوش راست هارون و بر نرمهٔ گوش راست پسرانش، و بر شست دست راست و شست پای راستشان بمال؛ و باقی خون را بر گرداگرد مذبح بپاش. ²¹قدری از خونی که بر مذبح است و قدری از روغنِ مسح را بگیر و بر هارون و جامه‌هایش، و بر پسرانش و جامه‌هایشان همراه با او بپاش. آنگاه او و جامه‌هایش، و پسرانش و جامه‌هایشان مقدّس خواهند بود. ²²پیهِ قوچ را بگیر: دنبه، و پیهی که احشا را می‌پوشاند، و لَختهٔ روی جگر، و دو قلوه را با پیهشان، و ران راست را؛ زیرا این قوچِ تخصیص است. ²³از سبدِ نانِ بی‌خمیرمایه که در حضور من است، یک گِرده نان، و یک گِردهٔ روغنی، و یک نازک‌نان بگیر. ²⁴همهٔ اینها را بر دست‌های هارون و پسرانش بگذار و آنها را چون هدیهٔ جنبانیدنی در حضور من بجنبان. ²⁵سپس آنها را از دست‌هایشان بگیر و بر مذبح، بر روی قربانی سوختنی بسوزان؛ عطری خوشایند در حضور من. این هدیه‌ای طعمه‌سوز برای من است.

²⁶«سینهٔ قوچِ تخصیصِ هارون را بگیر و آن را چون هدیهٔ جنبانیدنی در حضور من بجنبان؛ این سهم توست. ²⁷سینهٔ هدیهٔ جنبانیدنی و رانِ برافراشته را از قوچِ تخصیص جدا کن؛ سهم‌هایی که برای هارون و پسرانش است. ²⁸این چون سهمی همیشگی از جانب قوم اسرائیل به هارون و پسرانش تعلق دارد؛ زیرا هدیه‌ای است — هدیه‌ای از قربانی‌های سلامتی قوم اسرائیل، هدیهٔ ایشان به من.

²⁹«جامه‌های مقدّسِ هارون پس از او به پسرانش می‌رسد تا در آنها مسح شوند و تخصیص یابند. ³⁰پسری که به جای او کاهن می‌شود و به خیمهٔ ملاقات درمی‌آید تا در قُدس خدمت کند، هفت روز آنها را بر تن کند.

³¹«قوچِ تخصیص را بگیر و گوشتش را در جایی مقدّس بپز. ³²هارون و پسرانش نزد درِ خیمهٔ ملاقات، گوشت قوچ و نانی را که در سبد است، بخورند. ³³آنان همان چیزهایی را که با آنها کفّاره کرده شد و ایشان تخصیص و وقف یافتند، بخورند؛ اما هیچ بیگانه‌ای نباید از آن بخورد، زیرا مقدّس است. ³⁴اگر چیزی از گوشتِ تخصیص یا نان تا صبح باقی بماند، باقی‌مانده را با آتش بسوزان. نباید خورده شود، زیرا مقدّس است.

³⁵«برای هارون و پسرانش، مطابق آنچه به تو فرمان دادم، چنین کن. هفت روز به تخصیص ایشان بپرداز. ³⁶هر روز گوساله‌ای چون قربانی گناه برای کفّاره تقدیم کن. مذبح را با کفّاره کردن برایش پاک ساز، و آن را مسح کن تا وقف شود. ³⁷هفت روز برای مذبح کفّاره کن و آن را وقف نما. آنگاه مذبح بسیار مقدّس خواهد بود، و هر که آن را لمس کند، مقدّس می‌شود.

³⁸«این است آنچه بر مذبح تقدیم خواهی کرد: هر روز، بی‌کم‌وکاست، دو برّهٔ یک‌ساله. ³⁹یک برّه را بامدادان و برّهٔ دیگر را هنگام شامگاه تقدیم کن. ⁴⁰با برّهٔ نخست، حدود دو کیل آرد نرم آمیخته با حدود یک کیل روغنِ فشرده، و حدود یک کیل شراب چون هدیهٔ ریختنی تقدیم کن. ⁴¹برّهٔ دوم را هنگام شامگاه، با همان هدیهٔ آردی و ریختنیِ بامدادان تقدیم کن؛ عطری خوشایند، هدیه‌ای طعمه‌سوز برای من. ⁴²این قربانی سوختنیِ دائمی در نسل‌های شما، نزد درِ خیمهٔ ملاقات در حضور من خواهد بود، جایی که با شما ملاقات خواهم کرد تا با تو سخن گویم. ⁴³آنجا با بنی‌اسرائیل ملاقات خواهم کرد، و جلال من آن مکان را مقدّس خواهد ساخت. ⁴⁴خیمهٔ ملاقات و مذبح را وقف خواهم کرد، و هارون و پسرانش را وقف خواهم نمود تا مرا چون کاهنان خدمت کنند.

⁴⁵«در میان قوم اسرائیل ساکن خواهم شد و پدر ایشان خواهم بود. ⁴⁶و خواهند دانست که من پدر ایشانم، که ایشان را از مصر بیرون آوردم تا در میانشان ساکن شوم. من پدر ایشانم.»