يسوع جو مڪاشفو

يسوع مسيح جو ظاهر ٿيڻ ۽ ڪهاڻيءَ جو انجام—عدالت، بديءَ جو زوال، ۽ نئون آسمان ۽ نئين زمين جتي اسان جو پيءُ پنهنجي ٻارن سان هميشه لاءِ رهي ٿو.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 8

باب 1.

يسوع مسيح جو مڪاشفو، جيڪو اسان جي پيءُ کيس ڏنو تہ پنهنجن ٻانهن کي اهي ڳالهيون ڏيکاري جيڪي جلد ٿيڻيون آهن. يسوع پنهنجو ملائڪ موڪلي پنهنجي ٻانهي يوحنا کي اهو ڄاڻايو، جنهن اسان جي پيءُ جي ڪلام جي ۽ يسوع مسيح جي شاهديءَ جي، يعني جيڪي ڪجهه ڏٺائين تنهن جي شاهدي ڏني.

جيڪو هيءَ نبوت وڏي آواز سان پڙهي ٿو سو سڀاڳو آهي، ۽ جيڪي ٻڌن ٿا ۽ هن ۾ لکيل ڳالهين تي عمل ڪن ٿا سي بہ سڀاڳا آهن، ڇاڪاڻ تہ وقت ويجهو آهي.

ست ڪليسيائن لاءِ فضل

آسيا ۾ جيڪي ست ڪليسيائون آهن تن ڏانهن يوحنا جي طرفان: اوهان کي ان کان فضل ۽ سلامتي، جيڪو آهي، جيڪو هو، ۽ جيڪو ايندڙ آهي، ۽ سندس تخت جي اڳيان ست روحن کان، ^a يسوع مسيح کان بہ، جيڪو سچو شاهد، مئلن مان اُٿندڙ پهريون ڄاول، ۽ زمين جي بادشاهن جو حاڪم آهي. انهيءَ لاءِ جيڪو اسان سان پيار ڪري ٿو ۽ پنهنجي رت سان اسان کي اسان جي گناهن کان آزاد ڪيائين، ۽ اسان کي هڪ بادشاهي، يعني پنهنجي پيءُ لاءِ ڪاهن بڻايائين—انهيءَ ئي لاءِ هميشه هميشه تائين جلوو ۽ حڪومت هجي. آمين.

ڏس، هو ڪڪرن سان گڏ اچي ٿو—هر اک کيس ڏسندي، انهن بہ جن کيس ڇيدو—۽ زمين جا سڀ قبيلا سندس سبب ماتم ڪندا. ها، آمين.

حاڪم خدا فرمائي ٿو تہ ”آءٌ الفا ۽ اوميگا آهيان، جيڪو آهي ۽ جيڪو هو ۽ جيڪو ايندڙ آهي، اهو قادر مطلق.“

پتمس ٻيٽ تي يوحنا

آءٌ يوحنا، اوهان جو ڀاءُ ۽ يسوع ۾ اسان کي مليل مصيبت، بادشاهي ۽ صبر ۾ اوهان جو ڀائيوار، اسان جي پيءُ جي ڪلام ۽ يسوع جي شاهديءَ جي ڪري پتمس نالي ٻيٽ تي هئس. آءٌ خداوند جي ڏينهن روح ۾ هئس ۽ پنهنجي پٺيان قرنا جهڙو وڏو آواز ٻڌم،

جيڪو چئي رهيو هو تہ ”جيڪو ڏسين ٿو سو طومار ۾ لک ۽ ست ڪليسيائن ڏانهن موڪل—افسس، سمرنا، پرگمم، ٿياتيرا، ساردس، فيلدلفيا ۽ لاودڪيا.“

پوءِ جيڪو آواز مون سان ڳالهائي رهيو هو تنهن کي ڏسڻ لاءِ مڙيس، ۽ جڏهن مڙيس تڏهن ست سون جا شمعدان ڏٺم، شمعدانن جي وچ ۾ ابنِ آدم جهڙو هڪڙو—يسوع—پيرن تائين پهچندڙ چولو پاتل، ۽ سيني تي سون جو پٽو ٻڌل. ^b سندس مٿي جا وار اون جهڙا، برف جهڙا اڇا هئا؛ سندس اکيون باھ جي ڀڙڪي جهڙيون هيون. سندس پير ڀٽيءَ ۾ صاف ڪيل چمڪندڙ ڪانسي جهڙا هئا؛ سندس آواز ڪيترن ئي پاڻين جي گجگوڙ جهڙو هو. سندس ساڄي هٿ ۾ ست تارا هئا، ۽ سندس وات مان تکي ٻن ڌارن واري تلوار نڪري رهي هئي، ۽ سندس منهن پوريءَ طاقت سان چمڪندڙ سج جهڙو هو.

جڏهن مون کيس ڏٺو تڏهن مئل وانگر سندس پيرن تي ڪري پيس. هن مون تي پنهنجو ساڄو هٿ رکي چيائين تہ ”ڊڄ نہ. آءٌ پهريون ۽ آخري آهيان، ^c آءٌ اهو جيئرو آهيان. مئل هئس—ڏس، هميشه هميشه لاءِ جيئرو آهيان! موت ۽ قبر جون ڪنجيون مون وٽ آهن. تنهنڪري جيڪي تو ڏٺو آهي، جيڪي هاڻي آهي، ۽ جيڪي هن کان پوءِ ٿيڻو آهي، سو لک. هي انهن ست تارن جو ڳجهه آهي جيڪي تو منهنجي ساڄي هٿ ۾ ڏٺا، ۽ انهن ست سون جي شمعدانن جو: ست تارا ست ڪليسيائن جا ملائڪ آهن، ۽ ست شمعدان ست ڪليسيائون آهن.“

حاشيا

^aمڪاشفو 1:4 — تخت جي اڳيان ”ست روح“ ست هستيون ناهن، پر هڪڙو ئي پاڪ روح آهي جيڪو پنهنجي ستگڻي ڀرپوريءَ ۾ آهي، ۽ اسان جي پيءُ، روح ۽ يسوع طرفان ڏنل سلام کي پورو ڪري ٿو.
^bمڪاشفو 1:13 — يوحنا يسوع کي دانيال 7 جي ٻنهي شخصيتن سان گڏ ڏسي ٿو—”ابنِ آدم جهڙو“ (دانيال 7:13) ۽ قديم الايام جي صورت (دانيال 7:9، جيڪا ايندڙ آيت ۾ بيان ٿيل آهي). اڇا وار، تخت جو منظر، قومن تي اختيار—جيڪي دانيال ٻن شخصيتن سان لاڳاپيل ڏٺا، سي يوحنا يسوع ۾ گڏيل ڏسي ٿو.
^cمڪاشفو 1:17 — ”پهريون ۽ آخري“ اهو لقب آهي جيڪو اسان جو پيءُ يسعياه جي ذريعي پاڻ لاءِ ٿو ٻڌائي (يسعياه 44:6)؛ يسوع هتي اهو پاڻ لاءِ ٿو ٻڌائي—فرزند، پيءُ جي ازلي ذات ۾ شريڪ آهي.