افرائيم لاءِ پيءُ جو ورثو

افرائيم جي سرحد يريحو کان جبلي علائقي ذريعي سمنڊ تائين ناپي وڃي ٿي، منسي جي حصي اندر اضافي شهر ڏنا ويا. اندراج هڪ اقرار تي ختم ٿئي ٿو: جزر ۾ ڪنعاني ڪڏهن به ڪڍيا نه ويا، رڳو جبري مزدوري تي لڳايا ويا.

باب 16.

يوسف جي اولاد جو قرعو يريحو وٽ يردن کان، سندس پاڻيءَ جي اوڀر ڏانهن، يريحو کان مٿي چڙهندڙ بيابان مان ٿيندو جبلي علائقي مان بيت ايل تائين وييو. اها بيت ايل کان لوز ڏانهن نڪتي، پوءِ عطاروت وٽ ارڪين جي سرحد تائين وئي. اتان اولهه ڏانهن لهندي يفليطين جي سرحد تائين، هيٺين بيت حورون جي سرحد تائين ۽ جزر تائين پهتي، ۽ سمنڊ وٽ ختم ٿي.

اهڙيءَ طرح يوسف جي اولاد، منسي ۽ افرائيم، پنهنجو ورثو ورتو. افرائيم جي اولاد کي سندن گھراڻن موجب هيءَ زمين ملي: سندن اوڀر واري سرحد عطاروت ادار کان مٿين بيت حورون تائين هئي. سرحد سمنڊ تائين وئي، اتر ۾ ميخمتات هو، پوءِ اوڀر ڏانهن مڙي تعنت سيلا تائين وئي ۽ ان جي اوڀر کان لنگھي يانوح تائين پهتي. پوءِ يانوح کان لهي عطاروت ۽ نعرات تائين آئي، يريحو کي پهچي يردن وٽ ختم ٿي. تفوح کان سرحد اولهه ڏانهن ڪانہ نديءَ تائين وئي ۽ سمنڊ وٽ ختم ٿي. هي افرائيم جي اولاد جي قبيلي جو ورثو آهي، سندن گھراڻن موجب. افرائيم جي اولاد کي منسي جي اولاد جي ورثي ۾ بہ الڳ ڪيل شهر مليا، يعني سڀ شهر پنهنجن ڳوٺن سميت. پر هنن جزر ۾ رهندڙ ڪنعانين کي ڪڍي نہ ڇڏيو، ڪنعاني اڄ تائين افرائيم جي وچ ۾ رهن ٿا ۽ بيگار ڪرڻ تي مجبور آهن.