Baba'nın Efrayim'e Verdiği Miras
Efrayim'in sınırı Eriha'dan dağlık bölgeye, oradan denize dek izlenir; Manaşşe'nin payı içinde ona fazladan kentler verilir. Kayıt bir itirafla biter: Gezer'deki Kenanlılar hiçbir zaman kovulmadı, yalnızca angaryaya koşuldu.
16 1Yusuf soyuna düşen pay, Eriha'daki Şeria Irmağı'ndan, sularının doğusundan başlıyor, Eriha'dan yükselen çölden geçerek dağlık bölgeye, Beytel'e çıkıyordu. 2Beytel'den Luz'a, oradan da Atarot'taki Arklılar'ın sınırına gidiyordu. 3Batıya, Yaflitliler'in sınırına, Aşağı Beythoron'un sınırına ve Gezer'e iniyor, denizde son buluyordu.
4Böylece Yusuf'un oğulları Manaşşe ile Efrayim miraslarını aldılar. 5Efrayim soyunun boy boy aldığı topraklar şunlardı: Doğu sınırları Atrot-Addar'dan Yukarı Beythoron'a uzanıyordu. 6Sınır oradan denize, kuzeydeki Mikmetat'a varıyor, doğuda Taanat-Şilo'ya dönüyor, oranın doğusundan geçerek Yanoah'a uzanıyordu. 7Sonra Yanoah'tan Atarot ile Naara'ya iniyor, Eriha'ya varıyor ve Şeria Irmağı'nda son buluyordu. 8Sınır Tappuah'tan batıya, Kana Vadisi'ne uzanıyor ve denizde son buluyordu. Efrayim soyu oymağının boy boy aldığı miras buydu. 9Efrayim soyu için Manaşşe soyunun mirası içinde de kentler ayrılmıştı; bütün bu kentler köyleriyle birlikteydi. 10Ama Gezer'de yaşayan Kenanlılar'ı sürüp çıkarmadılar. Kenanlılar bugüne dek Efrayim halkı arasında yaşıyor, angaryasına çalıştırılıyorlar.
