ريڪابي پنهنجي ابي جو احترام ڪن ٿا
يرمياه رڪابين کي شراب پيش ڪري ٿو، جيڪي انڪار ڪن ٿا ڇو ته سندن ابي ڏاڏي يوناداب کين منع ڪئي هئي. ڊگهي عرصي کان مري ويل هڪ انساني پيءُ جي هنن جي فرمانبرداري يهوداه جي ان انڪار سامهون بيٺل آهي جو هنن اسان جي پيءُ کي نه ٻڌو، جنهن بار بار ڳالهايو آهي. يوناداب جي نسل سان دائمي جاءِ جو واعدو ڪيو وڃي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 13–19
35 1يهوداه جي بادشاهه يوسياه جي پٽ يهوياقيم جي ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ وٽان يرمياه ڏانهن جيڪو ڪلام آيو سو هي آهي:
2”ريڪابين جي گھر وڃ، انهن سان ڳالهاءِ، کين منهنجي گھر جي هڪ پاسي واري ڪوٺيءَ ۾ آڻ ۽ کين پيئڻ لاءِ شراب ڏي.“
3پوءِ مون حبزنياه جي پٽ يرمياه جي پٽ يازنياه کي، سندس ڀائرن، سڀني پٽن ۽ ريڪابين جي سڄي گھراڻي کي ساڻ ورتو، 4ان کان پوءِ مون کين اسان جي پيءُ جي گھر ۾، اسان جي پيءُ جي ماڻهوءَ، اِجدلياه جي پٽ حنان جي پٽن جي ڪوٺيءَ ۾ آندو، جيڪا سردارن جي ڪوٺيءَ جي ڀرسان ۽ دروازي جي پهريدار، سلوم جي پٽ معسياه جي ڪوٺيءَ جي مٿان هئي. 5پوءِ مون ريڪابين جي گھراڻي جي پٽن جي اڳيان شراب سان ڀريل پيالا ۽ ڪوپ رکي کين چيو تہ ”ٿورو شراب پيئو.“
6پر هنن وراڻيو تہ ”اسين شراب نہ پيئنداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان جي ابي، ريڪاب جي پٽ يونداب اسان کي حڪم ڏنو هو تہ اوهين ۽ اوهان جا ٻار ڪڏهن بہ شراب نہ پيئندا. 7نہ گھر اڏيو، نہ ٻج پوکيو، نہ انگورن جو باغ لڳايو؛ ڪنهن بہ شيءِ جا مالڪ نہ ٿيو. پنهنجن سڀني ڏينهن ۾ خيمن ۾ رهو، تہ جنهن ملڪ ۾ اوهين رهندا آهيو انهيءَ ۾ گھڻا ڏينهن جيئرا رهو.‘ 8تنهنڪري ريڪاب جي پٽ، اسان جي ابي يونداب جي هر حڪم جي اسان فرمانبرداري ڪئي آهي، تہ اسين، اسان جون زالون، اسان جا پٽ ۽ اسان جون ڌيئرون پنهنجي سڄي ڄمار شراب نہ پيئون، 9۽ رهڻ لاءِ گھر نہ اڏيون. اسان وٽ نہ ڪو باغ آهي، نہ پوک جي زمين، نہ ٻج، 10بلڪ اسان جي ابي يونداب اسان کي جيڪو ڪجھ حڪم ڏنو، سو سڀ مڃيندي ۽ ڪندي اسين خيمن ۾ رهيا آهيون. 11پر جڏهن بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر ملڪ تي حملو ڪيو، تڏهن اسان چيو تہ ’اچو، بابلي ۽ ارامي لشڪرن کان بچڻ لاءِ يروشلم هلون.‘ تنهنڪري اسين يروشلم ۾ رهون ٿا.“
12پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام يرمياه ڏانهن آيو:
13آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ يهوداه جي ماڻهن ۽ يروشلم جي رهاڪن کي ٻڌاءِ تہ ڇا اوهين نصيحت قبول نہ ڪندا ۽ منهنجا لفظ نہ ٻڌندا؟ اسان جو پيءُ ٿو فرمائي. 14ريڪاب جي پٽ يونداب جيڪو حڪم پنهنجي ٻارن کي ڏنو هو تہ شراب نہ پيئن، سو مڃيو ويو آهي؛ اڄ ڏينهن تائين هو شراب نہ ٿا پيئن، ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجي ابي جو حڪم مڃيو. پر مون اوهان سان بار بار ڳالهايو آهي، تہ بہ اوهان مون کي نہ ٻڌو.
15مون پنهنجا سڀ ٻانها نبي اوهان ڏانهن بار بار موڪلي چيو تہ ’اوهان مان هر ڪو پنهنجي بڇڙي واٽ کان موٽي اچي ۽ پنهنجا ڪم سڌارين؛ ٻين معبودن جي پويان لڳي انهن جي پوڄا نہ ڪريو، تہ اوهين انهيءَ ملڪ ۾ رهندا جيڪو مون اوهان کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو.‘ پر اوهان نہ ٻڌو ۽ نہ مون ڏانهن ڌيان ڏنو. 16ريڪاب جي پٽ يونداب جي اولاد پنهنجي ابي جو حڪم مڃيو، پر هن قوم مون کي نہ ٻڌو.
17تنهنڪري آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”آءٌ يهوداه تي ۽ يروشلم جي سڀني رهاڪن تي اهي سڀ آفتون آڻيان ٿو جيڪي مون انهن جي خلاف چيون هيون، ڇاڪاڻ تہ مون هنن سان ڳالهايو پر هنن نہ ٻڌو، مون کين سڏيو پر هنن جواب نہ ڏنو.“
18يرمياه ريڪابين جي گھراڻي کي چيو تہ ”آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڇاڪاڻ تہ اوهان پنهنجي ابي يونداب جو حڪم مڃيو، سندس سڀ هدايتون مڃيون ۽ جيڪو ڪجھ هن اوهان کي حڪم ڏنو سو سڀ ڪيو، 19تنهنڪري آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ ٿو فرمائي تہ ريڪاب جي پٽ يونداب جو ڪو نہ ڪو اولاد هميشه منهنجي اڳيان بيٺو رهندو.“