List do Efezjan 2

2 ¹A wy byliście umarli w swoich występkach i grzechach, ²w których niegdyś chodziliście według zwyczajów tego świata, według władcy, który dzierży władzę nad powietrzem, ducha działającego teraz wśród nieposłusznych. ³Wśród nich i my wszyscy niegdyś żyliśmy w pożądliwościach swojego ciała, czyniąc to, czego pragnęło ciało i myśl, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak wszyscy inni. ⁴Lecz nasz Ojciec, będąc bogaty w miłosierdzie, z powodu wielkiej miłości, którą nas umiłował, ⁵choć byliśmy umarli w swoich grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem — łaską jesteście zbawieni, ⁶i razem z nim nas wskrzesił, i razem z nim posadził w niebiosach w Chrystusie Jezusie, ⁷aby w przyszłych wiekach okazać przeobfite bogactwo swojej łaski w dobroci względem nas w Chrystusie Jezusie. ⁸Bo łaską jesteście zbawieni przez wiarę — a nie z was samych; jest to dar naszego Ojca. ⁹Nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. ¹⁰Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które nasz Ojciec wcześniej przygotował, abyśmy w nich chodzili.

Przybliżeni przez krew Chrystusa

¹¹Pamiętajcie więc: wy, poganie w ciele, niegdyś byliście nazywani „nieobrzezanymi” przez tych, których nazywa się „obrzezanymi” — przez znak uczyniony na ciele ludzką ręką. ¹²Pamiętajcie, że w owym czasie byliście bez Chrystusa, wykluczeni ze społeczności Izraela, obcy przymierzom obietnicy, nie mając nadziei i bez naszego Ojca na świecie. ¹³Ale teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, zostaliście przybliżeni przez krew Chrystusa. ¹⁴On bowiem sam jest naszym pokojem; on z dwojga uczynił jedno i zburzył w swoim ciele dzielący mur wrogości, ^a a v14 Świątynia jerozolimska miała kamienną przegrodę z ostrzeżeniem, że każdy poganin, który ją przekroczy, poniesie śmierć — Pawłowy „dzielący mur wrogości”. ¹⁵znosząc w swoim ciele prawo przykazań wyrażone w przepisach, aby z dwojga stworzyć w sobie samym jednego nowego człowieka, czyniąc pokój, ¹⁶i pojednać obydwu z naszym Ojcem w jednym ciele przez krzyż, zabijając na nim wrogość. ¹⁷A przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzy byliście daleko, i pokój tym, którzy byli blisko. ¹⁸Bo przez niego jedni i drudzy mamy dostęp w jednym Duchu do naszego Ojca. ^b b v18 Tutaj cała Trójca otwiera drogę do domu: to przez Syna, w jednym Duchu, przychodzimy do naszego Ojca. Celem ewangelii nie jest jedynie niebo, lecz sam Ojciec.

¹⁹Nie jesteście więc już obcymi i przybyszami, lecz jesteście współobywatelami świętych i domownikami naszego Ojca. ²⁰Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus, ²¹na którym cała budowla, zespolona razem, wzrasta w świętą świątynię w Panu, ²²w nim i wy razem jesteście budowani na mieszkanie naszego Ojca w Duchu Świętym.