Łaska dla świętych w Efezie
Wzniosły list o odwiecznym planie naszego Ojca, by zjednoczyć wszystko w Chrystusie, oraz o Kościele jako Jego domu i Jego ciele.
1 1Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa z woli naszego Ojca, do świętych w Efezie, wiernych w Chrystusie Jezusie: a a v1 Najstarsze rękopisy nie mają słów „w Efezie”. 2Łaska wam i pokój od naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.
Każde błogosławieństwo w Umiłowanym
3Błogosławiony niech będzie Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem w niebiosach. b b v3 Błogosławieństwo Pawła otwiera rozbudowaną doksologię sięgającą aż do wiersza 14 — nasz Ojciec błogosławi nas w Synu, a Duch Święty nas pieczętuje. Cały kształt zbawienia jest rodziną. 4Tak jak wybrał nas w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed naszym Ojcem w miłości. 5Przeznaczył nas, abyśmy stali się jego własnymi synami przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli. c c v5 Wieczny zamysł naszego Ojca to nie samo tylko wybawienie — to przywrócenie synostwa. Jeszcze zanim istniał świat, postanowił przyprowadzić nas do domu jako swoje dzieci przez Jezusa. 6Ku chwale jego chwalebnej łaski, którą darmo nas obdarzył w Umiłowanym — w Jezusie. 7W nim, przez jego krew, mamy odkupienie — przebaczenie naszych grzechów — dzięki bogactwu łaski naszego Ojca, 8którą hojnie nas obdarzył we wszelkiej mądrości i zrozumieniu. 9Objawił nam tajemnicę swojej woli, swoje upodobanie zamierzone w Chrystusie, 10zamysł na pełnię czasów: aby zjednoczyć wszystko w Chrystusie — to, co w niebie, i to, co na ziemi — w nim. 11W nim i my staliśmy się dziedzicami, przeznaczeni wcześniej według zamysłu naszego Ojca, który sprawia wszystko według postanowienia swojej woli, 12abyśmy my, którzy pierwsi złożyliśmy nadzieję w Chrystusie, byli ku chwale jego majestatu. 13W nim i wy, gdy usłyszeliście słowo prawdy — ewangelię waszego zbawienia — i uwierzyliście w niego, zostaliście opieczętowani obiecanym Duchem Świętym, 14który jest gwarancją naszego dziedzictwa, aż je posiądziemy, ku chwale jego majestatu.
Modlitwa o oczy, które widzą
15Dlatego i ja, słysząc o waszej wierze w Pana Jezusa i o waszej miłości do wszystkich świętych, 16nie przestaję dziękować za was, wspominając was w swoich modlitwach, 17aby Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia, abyście pełniej poznali naszego Ojca, 18oświecając oczy waszych serc, abyście poznali nadzieję jego powołania i bogactwo chwalebnego dziedzictwa jego w ludzie naszego Ojca, 19i ogromną wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, zgodnie z działaniem jego potężnej siły, 20którą okazał w Chrystusie, wskrzeszając Jezusa z martwych i sadzając go po swojej prawicy w niebiosach. 21Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, i mocą, i panowaniem, i ponad wszelkim imieniem, jakie kiedykolwiek wymieniono, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym. 22A nasz Ojciec wszystko poddał pod stopy Chrystusa i dał go jako głowę ponad wszystkim kościołowi, 23który jest jego ciałem, pełnią tego, który wszystko we wszystkim napełnia.