افسسیان 2

2 ¹و شما در خطاها و گناهان خود مرده بودید، ²که زمانی در آنها گام می‌زدید، به شیوه‌های این جهان، و به‌پیرویِ آن فرمانروایی که بر قدرتِ هوا تسلط دارد، همان روحی که اکنون در نافرمانان عمل می‌کند. ³ما نیز همگی زمانی در میان ایشان، در امیالِ جسمِ خود زندگی می‌کردیم و آنچه را که جسم و ذهن می‌طلبید به‌جا می‌آوردیم و همچون دیگران، به‌حسبِ طبیعت فرزندانِ غضب بودیم. ⁴اما پدر ما، که در رحمت غنی است، به‌سببِ محبتِ عظیمی که با آن ما را دوست داشت، ⁵هرچند در گناهانِ خود مرده بودیم، ما را با مسیح زنده کرد — به فیض نجات یافته‌اید — ⁶و ما را با او برخیزانید و در آسمان‌ها با او در مسیحْ عیسی نشانید، ⁷تا در اعصارِ آینده، ثروتِ بی‌کرانِ فیضِ خود را در مهربانی نسبت به ما در مسیحْ عیسی به نمایش گذارد. ⁸زیرا به فیض نجات یافته‌اید، از راهِ ایمان — و این از خودِ شما نیست؛ بلکه عطای پدر ما است. ⁹نه از اعمال، تا هیچ‌کس فخر نکند. ¹⁰زیرا ما ساختهٔ دستِ او هستیم، در مسیحْ عیسی برای اعمالِ نیک آفریده شده‌ایم، اعمالی که پدر ما از پیش آماده کرد تا در آنها گام برداریم.

نزدیک‌آورده‌شده به‌واسطهٔ خون مسیح

¹¹پس به‌یاد آورید که شما که در جسم غیریهودی هستید و از سوی آنان که «مختون» خوانده می‌شوند — ختنه‌ای که به‌دستِ انسان در جسم انجام می‌گیرد — «نامختون» نامیده می‌شدید، ¹²به‌یاد آورید که در آن هنگام بی‌مسیح بودید، از جماعتِ اسرائیل رانده، و نسبت به عهدهای وعده بیگانه، بی‌امید و بی‌پدر ما در این جهان. ¹³اما اکنون در مسیحْ عیسی، شما که زمانی دور بودید، به‌واسطهٔ خونِ مسیح نزدیک آورده شده‌اید. ¹⁴زیرا او خودْ صلحِ ما است، که آن دو را یکی ساخت و دیوارِ جداکنندهٔ دشمنی را در جسمِ خود فروریخت، ^a a v14 معبدِ اورشلیم دارای حصاری سنگی بود که هشدار می‌داد هر غیریهودی که از آن بگذرد با مرگ روبه‌رو خواهد شد — همان «دیوارِ جداکنندهٔ دشمنی» که پولس از آن سخن می‌گوید. ¹⁵و شریعتِ احکام و فرایض را در جسمِ خود از میان برد، تا آن دو را در خویشتن به یک انسانِ نو بیافریند و صلح برقرار سازد، ¹⁶و هر دو را در یک بدن، از راهِ صلیب با پدر ما آشتی دهد و بدین‌سان دشمنی را بکشد. ¹⁷او آمد و به شما که دور بودید صلح را بشارت داد و به آنان که نزدیک بودند نیز صلح را. ¹⁸زیرا به‌واسطهٔ او، ما هر دو، در یک روح، به پدر ما دسترسی داریم. ^b b v18 در اینجا سراسرِ تثلیث راهِ بازگشت به خانه را می‌گشاید: از راهِ پسر است و در آن یک روح که ما به پدر ما می‌آییم. مقصدِ انجیل صرفاً آسمان نیست، بلکه خودِ پدر است.

¹⁹پس دیگر بیگانه و غریبه نیستید، بلکه با مقدسان هم‌وطن و از اهلِ خانهٔ پدر ما هستید. ²⁰بر بنیادِ رسولان و انبیا بنا شده‌اید، در حالی که خودِ مسیحْ عیسی سنگِ زاویه است، ²¹و در او تمامِ بنا، به‌هم پیوسته، رشد می‌کند و به معبدی مقدس در خداوند بدل می‌شود، ²²و در او شما نیز با هم بنا می‌شوید تا در روح‌القدس مسکنی برای پدر ما گردید.