Efesus 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Anadene kowe biyen padha mati marga saka panerak lan dosamu, ²kang biyen padha kolakoni, manut carane jagad iki, manut panguwasa kang ngerehake ing awang-awang, yaiku roh kang saiki tumindak ana ing antarane wong-wong kang padha mbangkang. ³Ing antarane wong-wong mau, kita kabeh biyen uga padha urip nuruti kapenginane daging kita, nglakoni apa kang dikarepake dening daging lan pikiran, sarta miturut kodrat kita iki padha dadi anak-anaking bebendu, kaya wong liya kabeh. ⁴Nanging Rama kita, kang sugih sih-rahmat, marga saka gunging katresnane anggone ngasihi kita, ⁵sanadyan kita padha mati ana ing dosa kita, kita padha diuripake bebarengan karo Sang Kristus—marga saka sih-rahmat kowe padha kaslametake, ⁶sarta kita ditangekake bebarengan lan dilenggahake bebarengan karo Panjenengane ing swarga ana ing Gusti Yesus Kristus, ⁷supaya ing jaman-jaman kang bakal teka, Panjenengane ngatingalake sugihing sih-rahmate kang luber awujud kabecikan marang kita ana ing Gusti Yesus Kristus. ⁸Awit marga saka sih-rahmat kowe padha kaslametake lantaran pracaya—iku dudu saka panggawemu dhewe; iku peparinge Rama kita. ⁹Ora saka panggawe, supaya aja ana wong kang gumunggung. ¹⁰Awit kita iki yasane Panjenengane, katitahake ana ing Gusti Yesus Kristus kanggo nindakake panggawe becik, kang wis dicawisake dening Rama kita luwih dhisik, supaya padha kita lakoni.

Dicedhakake dening Getihe Sang Kristus

¹¹Mulane padha elinga: kowe kang biyen dadi wong kapir miturut daging, padha disebut “wong ora tetak” dening wong kang padha ngaku “tetak,” yaiku tetak kang katindakake ing daging srana tangan. ¹²Padha elinga, yen nalika samana kowe padha tanpa Sang Kristus, ora kalebu ing bebrayane Israel, dadi wong manca tumrap prajanjian-prajanjian kang adhedhasar janji, tanpa pangarep-arep lan tanpa Rama kita ana ing donya iki. ¹³Nanging saiki ana ing Gusti Yesus Kristus, kowe kang biyen padha adoh, wis padha dicedhakake dening getihe Sang Kristus. ¹⁴Awit Panjenengane piyambak iku tentrem-rahayu kita, kang wis ndadekake loro-lorone dadi siji, sarta ngrubuhake tembok pepagering memungsuhan srana sarirane, ^a a v14 Padaleman Suci ing Yerusalem duwe pepalang watu kang mawa pepeling, yen sapa wae wong kapir kang ngliwati pepalang iku bakal diukum pati — iya iku kang disebut Rasul Paulus ‘tembok pepagering memungsuhan.’ ¹⁵sarta ngilangake Angger-anggering Toret kang isi pepakon lan katetepan ana ing sarirane, supaya ndadekake wong loro mau dadi manungsa anyar kang siji ana ing Panjenengane, kanthi mangkono nganakake tentrem-rahayu, ¹⁶lan ngrukunake loro-lorone karo Rama kita ing sajroning badan siji sarana kayu salib, kanthi mangkono numpes memungsuhan mau. ¹⁷Panjenengane rawuh sarta ngundhangake tentrem-rahayu marang kowe kang padha adoh, lan tentrem-rahayu marang wong kang padha cedhak. ¹⁸Awit lantaran Panjenengane, kita sakaro-karone bisa padha sowan marang Rama kita ana ing sajroning Roh kang siji. ^b b v18 Ing kene Allah Tritunggal mbikak dalan mulih: lantaran Sang Putra, ing sajroning Roh kang siji, kita padha sowan marang Rama kita. Tujuane Injil iku ora mung swarga, nanging Sang Rama piyambak.

¹⁹Dadi kowe wis padha ora dadi wong manca lan wong neneka maneh, nanging kowe padha dadi warga negara bebarengan karo para suci, sarta dadi brayate Rama kita. ²⁰kang kaedegake ana ing dhasar kang kapasang dening para rasul lan para nabi, lan Gusti Yesus Kristus piyambak kang dadi watu pojokan kang baku, ²¹lan ana ing Panjenengane sakehing yasan mau karakit dadi siji, tuwuh dadi padaleman suci ing patunggilane Gusti, ²²ana ing Panjenengane kowe uga padha kaedegake bebarengan dadi padununganing Rama kita ana ing sajroning Sang Roh Suci.