Czytaj. Przyjmij. Zaproponuj.

♥ Opinie

1 Księga Kronik 12

Księga

Dzielni wojownicy gromadzą się przy Dawidzie w Siklag

Ludzie wciąż przechodzą do Dawida, gdy jest jeszcze zbiegiem: oburęczni Beniaminici z własnego plemienia Saula, Gadyci o twarzach lwów, którzy przepłynęli wezbrany Jordan, ludzie Issachara, którzy rozumieli czasy. W Hebronie plemiona przybywają w sile, mówiąc, że ich Ojciec mu pomaga, a Izrael się raduje.

Rozdział 12.

To są mężowie, którzy przyszli do Dawida do Siklag, gdy jeszcze nie mógł pokazywać się przed Saulem, synem Kisza — dzielni wojownicy, którzy pomagali mu w walce. Uzbrojeni w łuki, umiejący prawą i lewą ręką miotać kamienie z procy i strzelać z łuku — Beniaminici, krewni Saula. Achiezer, dowódca, potem Joasz, synowie Szemy z Gibei; Jeziel i Pelet, synowie Azmaweta; Beraka; Jehu z Anatot; Jiszmajasz z Gibeonu, dzielny wojownik wśród trzydziestu i dowódca nad trzydziestoma; Jeremiasz, Jachaziel, Jochanan, Jozabad z Gedery; Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz i Szefatiasz, Charufita; Elkana, Jisziasz, Azarel, Joezer i Jaszobeam, Korachici; oraz Joela i Zebadiasz, synowie Jerochama z Gedor.

Niektórzy Gadyci przeszli do Dawida do twierdzy na pustyni — dzielni wojownicy wyćwiczeni do walki, biegli we władaniu tarczą i włócznią, o twarzach jak u lwów, szybcy jak gazele na górach. Ezer był dowódcą, Obadiasz drugim, Eliab trzecim, Miszmanna czwartym, Jeremiasz piątym, Attaj szóstym, Eliel siódmym, Jochanan ósmym, Elzabad dziewiątym, Jeremiasz dziesiątym, Makbannaj jedenastym. Ci Gadyci byli dowódcami wojska; najmniejszy dorównywał stu, a największy tysiącowi. To oni przeprawili się przez Jordan w pierwszym miesiącu, gdy wylał poza wszystkie swoje brzegi, i rozproszyli wszystkich w dolinach, na wschodzie i na zachodzie.

Przyszli też do Dawida do twierdzy niektórzy z mężów Beniamina i Judy. Dawid wyszedł im naprzeciw i rzekł do nich: „Jeśli przyszliście do mnie w pokoju, aby mi pomóc, moje serce zjednoczy się z wami; lecz jeśli po to, by wydać mnie moim wrogom, choć nie ma gwałtu na moich rękach, niech Bóg naszych ojców to zobaczy i was osądzi”. Wtedy Duch naszego Ojca ogarnął Amasaja, dowódcę trzydziestu, który powiedział: „Twoi jesteśmy, Dawidzie! Z tobą jesteśmy, synu Isajego! Pokój, pokój tobie i pokój twoim pomocnikom, bo twój Ojciec ci pomaga”. I przyjął ich Dawid, i uczynił ich dowódcami swoich oddziałów.

Niektórzy z Manassesa przeszli do Dawida, gdy wyruszył z Filistynami przeciwko Saulowi. Lecz Dawid i jego ludzie nie udzielili Filistynom pomocy — po naradzie władcy filistyńscy odprawili Dawida, mówiąc: „Przejdzie do swojego pana Saula, a to będzie nas kosztować głowy”. Gdy szedł do Siklag, przeszli do niego ci z Manassesa: Adna, Jozabad, Jediael, Michael, Jozabad, Elihu, Silletaj — dowódcy tysięcy w Manassesie. Pomagali Dawidowi przeciwko zbójeckim oddziałom, bo wszyscy byli dzielnymi wojownikami, i zostali dowódcami w jego wojsku. Dzień po dniu przychodzili ludzie, aby pomóc Dawidowi, aż miał wojsko wielkie jak wojsko naszego Ojca.

Oto liczby zbrojnych gotowych do walki, którzy przyszli do Dawida do Hebronu, aby przekazać mu królestwo Saula, jak powiedział nasz Ojciec: z Judy, noszących tarczę i włócznię — 6 800 zbrojnych gotowych do walki; z Symeona, dzielnych wojowników gotowych do walki — 7 100; z Lewiego — 4 600, wraz z Jojadą, przywódcą rodu Aarona, i z nim 3 700, oraz Sadok, dzielny młody wojownik, z dwudziestoma dwoma dowódcami ze swojego rodu. Z Beniamina, krewnych Saula — 3 000; większość z nich aż dotąd trzymała straż przy domu Saula, z Efraima — 20 800, dzielnych wojowników, mężów sławnych w swoich rodach; z połowy plemienia Manassesa — 18 000, wyznaczonych imiennie, aby przyjść i uczynić Dawida królem; z Issachara: 200 dowódców, którzy rozumieli czasy i wiedzieli, co Izrael ma czynić, a wszyscy ich krewni byli pod ich rozkazami. Z Zabulona: 50 000 doświadczonych wojowników, wyposażonych do walki wszelką bronią, gotowych pomagać Dawidowi całym sercem, z Neftalego — 1 000 dowódców, a z nimi 37 000 mężów noszących tarczę i włócznię; z Dana — 28 600 mężów gotowych do walki; z Asera — 40 000 doświadczonych wojowników gotowych do walki; zza Jordanu — Ruben, Gad i połowa plemienia Manassesa — 120 000, uzbrojonych wszelką bronią wojenną.

Wszyscy ci byli wojownikami w szyku bojowym, którzy przyszli do Hebronu z całego serca, aby uczynić Dawida królem nad całym Izraelem; również reszta Izraela była jednomyślna, aby uczynić Dawida królem. Pozostali tam z Dawidem trzy dni, jedząc i pijąc, bo ich krewni przygotowali dla nich żywność. Także ich sąsiedzi, aż po Issachara, Zabulona i Neftalego, przywozili żywność na osłach, wielbłądach, mułach i wołach — mąkę, placki figowe, placki z rodzynek, wino, oliwę, bydło i owce w obfitości, bo radość panowała w Izraelu.

A young man reading the Father's Heart Bible (FHB) print edition in a coffee shop Teraz w druku

Komentarze

Myśl, pytanie albo słowo, które ten rozdział w Tobie poruszył: podziel się nim tutaj. Każdy komentarz dopisuje Twoje imię do ściany współtwórców.

Czytanie, kopiowanie i udostępnianie są otwarte dla wszystkich, bez konta. Komentowanie, zaznaczanie i zakładki są w darmowym koncie, a każdy komentarz dopisuje Twoje imię do ściany współtwórców.

Dołącz do rodziny — za darmo →
  • Nie ma jeszcze komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która doda swój głos.