Dzielni wojownicy gromadzą się przy Dawidzie w Siklag
Ludzie wciąż przechodzą do Dawida, gdy jest jeszcze zbiegiem: oburęczni Beniaminici z własnego plemienia Saula, Gadyci o twarzach lwów, którzy przepłynęli wezbrany Jordan, ludzie Issachara, którzy rozumieli czasy. W Hebronie plemiona przybywają w sile, mówiąc, że ich Ojciec mu pomaga, a Izrael się raduje.
12 1To są mężowie, którzy przyszli do Dawida do Siklag, gdy jeszcze nie mógł pokazywać się przed Saulem, synem Kisza — dzielni wojownicy, którzy pomagali mu w walce. 2Uzbrojeni w łuki, umiejący prawą i lewą ręką miotać kamienie z procy i strzelać z łuku — Beniaminici, krewni Saula. 3Achiezer, dowódca, potem Joasz, synowie Szemy z Gibei; Jeziel i Pelet, synowie Azmaweta; Beraka; Jehu z Anatot; 4Jiszmajasz z Gibeonu, dzielny wojownik wśród trzydziestu i dowódca nad trzydziestoma; Jeremiasz, Jachaziel, Jochanan, Jozabad z Gedery; 5Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz i Szefatiasz, Charufita; 6Elkana, Jisziasz, Azarel, Joezer i Jaszobeam, Korachici; 7oraz Joela i Zebadiasz, synowie Jerochama z Gedor.
8Niektórzy Gadyci przeszli do Dawida do twierdzy na pustyni — dzielni wojownicy wyćwiczeni do walki, biegli we władaniu tarczą i włócznią, o twarzach jak u lwów, szybcy jak gazele na górach. 9Ezer był dowódcą, Obadiasz drugim, Eliab trzecim, 10Miszmanna czwartym, Jeremiasz piątym, 11Attaj szóstym, Eliel siódmym, 12Jochanan ósmym, Elzabad dziewiątym, 13Jeremiasz dziesiątym, Makbannaj jedenastym. 14Ci Gadyci byli dowódcami wojska; najmniejszy dorównywał stu, a największy tysiącowi. 15To oni przeprawili się przez Jordan w pierwszym miesiącu, gdy wylał poza wszystkie swoje brzegi, i rozproszyli wszystkich w dolinach, na wschodzie i na zachodzie.
16Przyszli też do Dawida do twierdzy niektórzy z mężów Beniamina i Judy. 17Dawid wyszedł im naprzeciw i rzekł do nich: „Jeśli przyszliście do mnie w pokoju, aby mi pomóc, moje serce zjednoczy się z wami; lecz jeśli po to, by wydać mnie moim wrogom, choć nie ma gwałtu na moich rękach, niech Bóg naszych ojców to zobaczy i was osądzi”. 18Wtedy Duch naszego Ojca ogarnął Amasaja, dowódcę trzydziestu, który powiedział: „Twoi jesteśmy, Dawidzie! Z tobą jesteśmy, synu Isajego! Pokój, pokój tobie i pokój twoim pomocnikom, bo twój Ojciec ci pomaga”. I przyjął ich Dawid, i uczynił ich dowódcami swoich oddziałów.
19Niektórzy z Manassesa przeszli do Dawida, gdy wyruszył z Filistynami przeciwko Saulowi. Lecz Dawid i jego ludzie nie udzielili Filistynom pomocy — po naradzie władcy filistyńscy odprawili Dawida, mówiąc: „Przejdzie do swojego pana Saula, a to będzie nas kosztować głowy”. 20Gdy szedł do Siklag, przeszli do niego ci z Manassesa: Adna, Jozabad, Jediael, Michael, Jozabad, Elihu, Silletaj — dowódcy tysięcy w Manassesie. 21Pomagali Dawidowi przeciwko zbójeckim oddziałom, bo wszyscy byli dzielnymi wojownikami, i zostali dowódcami w jego wojsku. 22Dzień po dniu przychodzili ludzie, aby pomóc Dawidowi, aż miał wojsko wielkie jak wojsko naszego Ojca.
23Oto liczby zbrojnych gotowych do walki, którzy przyszli do Dawida do Hebronu, aby przekazać mu królestwo Saula, jak powiedział nasz Ojciec: 24z Judy, noszących tarczę i włócznię — 6 800 zbrojnych gotowych do walki; 25z Symeona, dzielnych wojowników gotowych do walki — 7 100; 26z Lewiego — 4 600, 27wraz z Jojadą, przywódcą rodu Aarona, i z nim 3 700, 28oraz Sadok, dzielny młody wojownik, z dwudziestoma dwoma dowódcami ze swojego rodu. 29Z Beniamina, krewnych Saula — 3 000; większość z nich aż dotąd trzymała straż przy domu Saula, 30z Efraima — 20 800, dzielnych wojowników, mężów sławnych w swoich rodach; 31z połowy plemienia Manassesa — 18 000, wyznaczonych imiennie, aby przyjść i uczynić Dawida królem; 32z Issachara: 200 dowódców, którzy rozumieli czasy i wiedzieli, co Izrael ma czynić, a wszyscy ich krewni byli pod ich rozkazami. 33Z Zabulona: 50 000 doświadczonych wojowników, wyposażonych do walki wszelką bronią, gotowych pomagać Dawidowi całym sercem, 34z Neftalego — 1 000 dowódców, a z nimi 37 000 mężów noszących tarczę i włócznię; 35z Dana — 28 600 mężów gotowych do walki; 36z Asera — 40 000 doświadczonych wojowników gotowych do walki; 37zza Jordanu — Ruben, Gad i połowa plemienia Manassesa — 120 000, uzbrojonych wszelką bronią wojenną.
38Wszyscy ci byli wojownikami w szyku bojowym, którzy przyszli do Hebronu z całego serca, aby uczynić Dawida królem nad całym Izraelem; również reszta Izraela była jednomyślna, aby uczynić Dawida królem. 39Pozostali tam z Dawidem trzy dni, jedząc i pijąc, bo ich krewni przygotowali dla nich żywność. 40Także ich sąsiedzi, aż po Issachara, Zabulona i Neftalego, przywozili żywność na osłach, wielbłądach, mułach i wołach — mąkę, placki figowe, placki z rodzynek, wino, oliwę, bydło i owce w obfitości, bo radość panowała w Izraelu.